Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ons favoriete restaurant: Rozemarijn

Ons favoriete restaurant: Rozemarijn

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Eten met Eichholtz

Dit is het laatste verhaal over eten in Maastricht in dit academisch jaar, en om dat te vieren neem ik mijn favoriete tafelgenoot mee naar ons favoriete restaurant. Mevrouw Eichholtz en ik eten bij Rozemarijn, in de Havenstraat. Rozemarijn is een ideale plek om bijvoorbeeld snel en goed te gaan lunchen met een gastspreker. Je maakt als gastvrouw of –heer gegarandeerd indruk met je keus en je staat na een uur weer buiten, zodat je snel weer aan het werk kan. Maar omdat mevrouw Eichholtz en ik er echt zin in hebben, gaan we lekker lang en uitgebreid dineren.

Vijf gangen

Rozemarijn bestaat tien jaar en ze hebben ter ere daarvan een tien-gangen menu. Dat is natuurlijk heel verleidelijk, maar we moeten ook rekening houden met onze vakantieplannen op de fiets voor deze zomer, dus we kiezen voor de helft van de calorieën: vijf gangen. Zeker ook omdat vijf gangen er eigenlijk zeven zijn met de amuse-gueule en de friandises bij de koffie. Wat dat betreft is het prettig dat niet meteen een mand brood op tafel wordt gezet, want dat leidt alleen maar tot gedachteloos dooreten, waardoor je vanaf de derde gang eigenlijk geen honger meer hebt.

Er zijn al hapjes vóór de amuse, om je te helpen bij het maken van je keus. De ingelegde ansjovis is simpel, maar heeft een perfecte balans tussen heel zacht zout en friszuur. Van de amuses is vooral de merengue op basis van ingekookt asperge-vocht met mascarponecrème memorabel. Die combineert een licht zoetige aspergesmaak met een heel prettig mondgevoel.

Begint goed

Ik kies het ongeclausuleerde menu met een afwisseling van vis en vlees, maar mevrouw Eichholtz besluit zich te beperken tot vis. Mijn voorgerecht is een gemoderniseerde klassieker: tartaar, maar dan met ijs van piccalilly, gekaramelliseerde rode ui en knolselderij van de barbecue. Daar ben ik heel blij mee, maar mijn blijdschap valt in het niet bij die van mevrouw Eichholtz. Zij krijgt krab met kokos en passievrucht en dat blijkt een fenomenale combinatie. Romig, met de passievrucht voor het frisse contrast. Het begin is goed.

Wij waren de eersten die aan tafel gingen, maar ondertussen loopt het restaurant vol en zitten we in een gezellige wall of sound. Het is duidelijk dat de mensen hier komen om zich te amuseren en dat ook doen.

Minpuntje

Het eerste minpuntje valt te melden in de tweede gang. We eten allebei gemarineerde tonijn en die is heerlijk, met gekonfijte tomaat. Echt een sap-bommetje. Maar helaas ligt de tonijn op een schijf krokant gebakken bladerdeeg bovenop een groentepuree. Die puree is prima, maar dat deeg is te droog en wat te dik en doet het prettige mondgevoel en de smaak van de overige onderdelen van het gerecht helemaal teniet.

Ook de derde gang bestaat uit vis voor ons beiden: tarbot met lamsoor, worteltjes en lente-ui. De tarbot komt van de grill en is perfect gegaard. En dat geldt ook voor de grote stukken groente. We zijn allebei ook heel enthousiast over de saus. Die is gemaakt van prei en de lichtzoete preismaak geeft een goede verbinding tussen de smaken van de groente en de vis. Dit is een heel mooi gerecht.

Mevrouw Eichholtz

Tot nu toe loopt ons diner synchroon en worden de smaken steeds voller. Maar bij de hoofdgerechten scheiden de wegen. Het mijne is een volgende stap in het crescendo van smaken, maar dat van mevrouw Eichholtz is een beetje een anticlimax. Ik krijg variaties van lam: lamsrug, lamsrack en een lekker stukje stoofvlees, met gegratineerde groene asperges en een geweldige saus met rozemarijn. Het ziet er mooi uit, het vlees is perfect gegaard en de saus is top. Het combineert allemaal perfect en vormt echt een hoogtepunt tot nu toe. En dat contrasteert nogal met de tongschar van mevrouw Eichholtz. Die is op zich niet verkeerd, maar vergeleken met de tarbot van de vorige gang een stapje terug in smaakintensiteit. De saus van Gulpenerbier is lekker, maar een beetje flauw en de garnituur van aardappel en asperge is koud. Die opbouw kan beter. Gelukkig maakt het dessert van aardbeien, aardbeien-cremeux en rabarbergelei alles weer goed. En als we bij de koffie nog een mini-taartje krijgen met citroen en merengue, zijn we allebei helemaal gelukkig.

We komen terug

Na afloop van het diner zijn we beiden nog even enthousiast over Rozemarijn als toen we aan tafel gingen. In het segment waarin Rozemarijn zich bevindt is de Maastrichtse concurrentie hevig, dus er worden hoge eisen gesteld aan de keuken en de bediening. En die zijn dan ook uitstekend: de sfeer was top, de bediening prettig en het eten geweldig. Gelukkig gaan we hier binnenkort weer eten.

Piet Eichholtz

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)