Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben geen UCM-hippie; bij rechten zou ik niet opvallen”

“Ik ben geen UCM-hippie; bij rechten zou ik niet opvallen”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Praeses MAS Incontro versus Praeses UCM’s Book Club

Peré Kox (23), derdejaars rechten, is voorzitter van MAS Incontro

Aantal actieve leden: 40

Betekenis MAS Incontro: “Maastrichtse Academische Schermvereniging, en Incontro? Weet ik niet, nooit mee bezig geweest.” 

 

Judith van Lookeren Campagne (20), tweedejaars University College Maastricht, is voorzitter van de Book Club, straks ook van de Poetry Society aan het UCM

Aantal actieve leden: “Book Club: een stuk of zes. Poetry, bij een evenement: 5 tot 20.”

Betekenis Book Club/Poetry Society: “Spreekt vanzelf.”

 

 

 

 

 

 

 

 

Peré Kox pakt zijn telefoon erbij voor de naam van zijn schermvereniging; wat Incontro betekent, hij zou het niet weten. Hij consulteert zijn trainer. Maar die geeft niet thuis. (Later lukt het toch: in het Italiaans betekent incontro zoveel als ‘ontmoeting’, en hier: elkaar tegenkomen in gevecht of duel.)

Hoe komt een student uit Venlo, moeder Duits, vader Nederlands, bij zoiets als schermen?

Kox: “Toen ik zes was, werd dat aangeboden op school, ze hadden contact met een schermvereniging. Ik dacht: leuk, zwaardvechten! Ik heb het toen twee jaar gedaan, had vervolgens geen zin meer maar ben later op mijn dertiende weer begonnen. Na een jaar opnieuw gestopt. Toen ik in Maastricht kwam studeren en een sport zocht, zag ik MAS Incontro bij de Inkom staan en heb me aangemeld. Je verleert het niet echt, de snelheid wel maar de techniek niet, het draait vooral om voetenwerk.”

 

Dat is vast allemaal nieuw voor jou, Judith…

Van Lookeren Campagne: “Nee! Mijn neefje schermt, dus op verjaardagen hoor ik er van alles over. Zelf heb ik er niets mee, vroeger deed ik aan tennis en hockey, nu loop ik hard. Hoeveel kilometer? Zo’n zeven tot tien, prettig om je hoofd leeg te maken.”

 

Maar Peré, wat is er nou leuk aan schermen?

Kox: “De verschillende wapens, het hoge tempo, ook het denkwerk, en het heeft ook wel iets romantisch, het idee van duelleren.” Een geintje, hij grinnikt. En nee dus, hij heeft dat nooit in de praktijk gebracht, nooit een rivaal in de echte wereld overhoop gestoken. Althans, dat beweert hij, dus dat zullen we dan maar geloven. Verder bestaat de vereniging voor 40 procent uit vrouwen, dus veel van de onderlinge duels zijn gewoon gemengd.

 

Judith, als voorzitter van de boekenclub bepaal jij natuurlijk wat gelezen wordt.

Van Lookeren Campagne: “Haha, ik heb heel weinig te zeggen hoor. Ik heb de club wel opgericht, wij vallen onder Universalis, de studievereniging van het UCM, daaronder zitten heel veel clubjes. Mijn studie richt zich op geschiedenis en filosofie, dan lees je al heel veel maar aan romans kwam ik niet meer toe; dit is nu een stok achter de deur. Per studieperiode lezen we een boek, dus zes per jaar. De keuze voor een titel gaat via het vaste kleine groepje. Zij komen met voorstellen, die plaatsen we dan allemaal op Facebook, dan stemmen de leden, meestal een stuk of vijftien, en dat wordt het dan. De laatste was een klassieker, The Picture of Dorian Gray, van Oscar Wilde. En op dit moment lezen we Pachinko van Min Jin Lee. Het moet wel altijd in het Engels zijn. Ik bereid de sessie voor, houd een inleidend praatje, bedenk vragen voor het geval de discussie doodloopt.”

 

Ben jij een lezer, Peré?

Kox: “Nou, in mijn studie heb ik al veel leeswerk, dus verder niet zoveel nee. En dan nog vooral in de fantasy en sciencefiction-hoek. Het laatste wat ik las was van de schrijver van Game of Thrones, G.R.R. Martin.”

Dat genre lezen ze nou weer wat minder bij de Book Club, “maar het kàn wel”, zegt Van Lookeren Campagne. “En op het UCM kijken we ook naar Game of Thrones hoor.”

Ze wordt binnenkort ook nog eens voorzitter van de Poetry Society, waar studenten onder meer eigen werk voordragen. “Dat is natuurlijk heel kwetsbaar, je eigen gedachten voorlezen. Maar juist in een academische gemeenschap moet dat kunnen, kun je dingen bespreken die afwijken van de norm. Ik zit verder nog in het bestuur van een nieuwe UCM-club, ENBY, over Gender, Bodies and Sexuality, daar speelt dat bij uitstek: bespreken wat afwijkt, veel studenten hebben het gevoel dat ze anders dan de norm zijn. Als je het daarover kunt hebben, zullen mensen zich thuis voelen. Ikzelf zat vorig jaar in het bestuur van Dionyx, voor de LGBT-gemeenschap, het valt onder het COC-Maastricht. Er is bij het UCM veel openheid, dus dan is er ook de mogelijkheid om dieper op zaken in te gaan. Vergeet niet, mensen kennen elkaar goed, veel studenten komen ’s morgens en blijven de hele dag in het gebouw.”

 

Dat is nogal een bubbel waarin je leeft.

“Ja, dat is het ook. Daarom is het zo goed dat dit geen College met een eigen campus is, je moet nu wel in de stad wonen, je kunt niet anders, dus tussen andere mensen. Een er lopen allerlei types bij ons rond hoor, echt niet alleen hippies.”

Kox: “Dat woord valt bij ons wel eens, als we het over jullie hebben...”

Van Lookeren Campagne: “Haha, maar ik ben geen hippie. Ik zou zo bij rechten naar binnen kunnen lopen en dan val ik niet op.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)