Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Mijn Inkom-nachtmerrie? Dat ik tijdens de opening op het podium val of iets raars zeg”

“Mijn Inkom-nachtmerrie? Dat ik tijdens de opening op het podium val of iets raars zeg”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Emma de Groot (22, Bergen op Zoom)/ voorzitter Werkgroep Inkom/ single/ woont in Maastricht

Wanneer heb je je ouders voor het laatst gezien? Twee weken geleden. Ik probeer twee keer in de maand naar huis te gaan. Daar kan ik helemaal tot rust komen. Je hoeft even niks, er wordt voor je gezorgd, er zijn minder prikkels. Het is thuis-thuis. Ik heb een heel goede band met mijn ouders. Ik ben echt een mengelmoesje van hen twee. Zorgzaam als mijn moeder, chaotisch als mijn vader.

Ik ben een geboren leider. Nee, dat denk ik niet. Ik had in eerste instantie ook niet op de voorzittersfunctie van de Werkgroep Inkom (WGI) gesolliciteerd. Pas toen ik me erin ging verdiepen en zag dat de voorzitter niet per se een leider was, maar meer iemand die op de communicatie en het groepsgevoel let, leek het me leuk. Bovendien heeft de Inkom voor mij er heel erg voor heeft gezorgd dat ik mijn plekje in Maastricht kon vinden. Daarbij hou ik van evenementen organiseren en nu kan ik dat in het groot doen. Het is zo leerzaam.

Wat wil je nooit meer meemaken? Dat iemand die me dierbaar is overlijdt. Beetje gek om te zeggen, ik weet natuurlijk dat het ooit weer zal gebeuren. Mijn opa is een half jaar geleden overleden. Het gebeurde onverwacht, dat maakte het moeilijk om te bevatten. Ik was net begonnen met de WGI en moest de hele tijd schakelen. Aan de ene kant was ik heel verdrietig, aan de andere kant was ik met iets heel leuks begonnen. Afleiding zoeken heeft me geholpen. Mijn opa en ik waren heel hecht. Als ik in het weekend naar mijn ouders ga, bezoek ik ook altijd even mijn oma.

Mijn Inkom-nachtmerrie. Ik heb er twee. De eerste is dat ik tijdens de opening op de Markt, als de WGI op het podium staat om iedereen welkom te heten, val of iets heel raars zeg. De andere is dat het regent tijdens de openluchtbioscoop. Dat is een nieuw onderdeel in het programma en uiteraard hebben we een regenprogramma, maar ja, dan is het geen openluchtbioscoop meer.

Ik ben een goede vriendin omdat… ik goed kan luisteren, ik ben echt geïnteresseerd. Zelf ben ik ook open. Dat je bij iemand je verhaal kwijt kan en dat diegene ook jou iets toe durft te vertrouwen, vind ik heel belangrijk in een vriendschap. Ik heb een grote vriendengroep, ik hecht waarde aan mensen om me heen. Ik kan ook helemaal niet goed alleen zijn. Toen ik naar Maastricht verhuisde, wist ik: ik móet hier een sociaal netwerk opzetten, anders ga ik het niet leuk vinden. Al merk ik wel, nu ik wat ouder ben en minder tijd heb, dat je op natuurlijke wijze meer naar bepaalde mensen trekt. Niet dat die anderen niet leuk zijn, maar sommige mensen zijn echt mijn beste vrienden.

Slechtste eigenschap? Ik trek me kritiek heel persoonlijk aan. Sommigen vinden het dan lastig om iets kritisch tegen me te zeggen. En ik heb er zelf last van, omdat ik er heel lang over blijf nadenken. Een van de dingen die ik dit jaar wilde leren was kritiek minder persoonlijk opvatten en ik moet zeggen dat het steeds beter gaat.

Flirten maakt het leven leuker. Ja, dat hoort er wel een beetje bij. Ik ben op het moment niet echt op zoek naar een relatie, maar als het op mijn pad komt is het prima. Ik zou iemand willen die spontaan, sociaal en lief is. Niet alleen lief voor mij, maar in het algemeen. Ik vind het ook heel belangrijk dat hij een eigen leven heeft. Anders krijg ik het benauwd. Iemand die ondernemend is, die van aanpakken houdt, die een open uitstraling heeft en positief in het leven staat. Vrienden zeggen dat ik op schattig en kakkerig val. O, nu ik het allemaal zo opnoem is het een hele lijst aan eisen. Mijn bestuur plaagt me altijd dat ik niet snel verliefd word, er te veel over nadenk. Misschien klopt dat wel.

Wat mensen niet van mij verwachten. Dat ik geen groot dierenhart heb. Blijkbaar zien mensen mij als iemand die een huis vol dieren wil. Ik vind dieren best leuk, maar niet meer dan dat.

Grootste ergernis? Als mensen ontzettend onredelijk zijn. Bij hun standpunt blijven, terwijl het nergens op slaat. Zelf ben ik niet koppig. Ik kan soms wel wat doorslaan in mijn enthousiasme. Als mensen dan zeggen dat iets niet kan, moet dat eerst even zakken. Maar uiteindelijk luister ik wel naar wat ze zeggen.

Laatste keer hard gelachen? Gisteravond gingen we na het werk nog een drankje doen met het bestuur. We waren een beetje gek aan het doen, naar grappige filmpjes aan het kijken. Wanneer je solliciteert op een functie binnen de WGI weet je niet wie de anderen zijn die in je bestuur komen. Maar ik had er vertrouwen in dat de oude WGI, die de nieuwe groep aanneemt, mensen zou kiezen die bij elkaar passen. Het is een fijne groep, ik denk dat je altijd hecht wordt, of je nu wilt of niet. Je brengt zoveel tijd met elkaar door.

Over tien jaar… hoop ik wel verliefd te zijn en heel cliché een leuke baan te hebben. Ik heb gezondheidswetenschappen gestudeerd en ga komend academisch jaar aan de master Health Education and Promotion beginnen. Wat ik precies wil doen, weet ik nog niet. Ik heb de richting geestelijke gezondheid gekozen, dus ik zou de psychologie-kant op kunnen. Maar ik haal ook veel voldoening uit het organiseren van evenementen. Ik zou ooit een eigen onderneming willen. Het lijkt me leuk om iets vanaf het begin op te bouwen en de groei van zo’n bedrijf mee te maken. Dat vind ik nu ook zo leuk aan de Inkom; je ziet het iedere week groter worden.

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)