Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Met je hoofd in een deeltjesversneller

Met je hoofd in een deeltjesversneller

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

KidzCollege

Een kind achterin steekt zijn vinger op: “Ik heb gehoord dat iemand met zijn hoofd in een deeltjesversneller is gekomen en dat er een proton door zijn hoofd schoot. Nu is de ene helft van zijn gezicht jong en de andere oud.” “Weet je zeker dat je dat niet in een film hebt gezien?”, vraagt onderzoekster Gili Yaron.

Ongeveer zestig groep-achters, een juf en een meester uit Geleen verzamelden zich afgelopen woensdag in de aula bij de economiefaculteit voor een KidzCollege: een college dat de Universiteit Maastricht geeft aan basisscholen in de regio. Ze kwamen luisteren naar dr. Gili Yaron. Na het afronden van haar promotieonderzoek kreeg ze de titel ‘doctor’. “Dat is geen dokter die prikjes mag geven, maar dat betekent dat ik expert ben op een speciaal vakgebied.” In haar geval is dat filosofie.

Gefilosofeerd wordt er volop. Naast de deeltjesversneller komen superschurk de Joker van Batman en antiheld Deadpool voorbij. De fantasie is eindeloos, maar de tijd niet. We moeten door. Yaron lost het slim op: “We gaan door. We proberen op de universiteit altijd zo veel mogelijk naar de docent te luisteren.”

 “Mijn onderzoek ging over mensen met een veranderd gezicht: een gezichtsafwijking”, legt Yaron uit. “Weten jullie wat dat is?” “Dat is als iemand een gek gezicht heeft, helemaal opgezweld bijvoorbeeld”, antwoordt een kind op de eerste rij. Yaron: “Een opgezwollen gezicht, heel goed.”

Een volgende vraag van Yaron voor de zaal: “Hoe kun je het beste onderzoek doen naar mensen met een gezichtsafwijking?” Een kind voorin: “Veel praten met mensen”. “Inderdaad” zegt Yaron. “Voor mijn onderzoek heb ik twintig mensen geïnterviewd die hun neus, wang of oogkas zijn kwijtgeraakt door kanker.”

Een opdracht: “Doe allemaal je ogen eens dicht en denk aan hoe de wereld eruit ziet als je een dier zou zijn.” Een jongen achterin denkt aan een vogel: “Die ziet alles van boven.” “De vorm van het lichaam, bepaalt hoe iemand de wereld ervaart”, legt Yaron uit. “Mensen met een veranderd gezicht ervaren de wereld daarom anders. Als ze een oog kwijt zijn, kunnen ze minder goed zien en als ze geen neus meer hebben, ruiken ze minder goed.” Maar de wereld reageert ook anders op hen: “Ze worden aangestaard en krijgen vragen. Hun lichaam is ‘storend aanwezig’. Ze kunnen niet meer anoniem zijn.” Het is de grote conclusie uit haar onderzoek.

We kijken naar een stukje uit de film Wonder over de eerste schooldag van een Amerikaans jongetje met een aangeboren gezichtsafwijking. “Wat vonden jullie?”, vraagt Yaron achteraf. “Ik denk dat het stukje van de pestkop vaker voorkomt”, zegt een meisje. “Het is niet aardig als je dat doet en zulke dingen zegt.”

De laatste opdracht van vandaag: “Hoe kunnen we ervoor zorgen dat ook mensen die anders zijn zich op school welkom voelen?”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)