Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Cinema wordt niet beter dan dit

Cinema wordt niet beter dan dit

Film: La Vie d’Adèle

Het verhaal: Het leven van de middelbare scholiere Adèle (Adèle Exarchopoulos) wordt volkomen overhoop gehaald als ze Emma (Léa Seydoux) ontmoet, een zelfverzekerde kunstacademiestudente. Dankzij Emma ontdekt Adèle wat er tot nu toe in haar relaties met jongens ontbrak: passie, affectie, intimiteit en totale seksuele vervoering. Maar is hun relatie sterk genoeg om hun verschillen in leeftijd en sociale achtergrond te overbruggen?

Een film die je leven kan veranderen, want:

- “We just all felt this was a profound love story”, aldus juryvoorzitter Steven Spielberg in Cannes, waar La Vie d’Adèle dit jaar de Gouden Palm won. In Frankrijk woedde destijds een verhit debat over het homohuwelijk en Spielberg was gevraagd of de beslissing van de jury ook door politieke motieven was ingegeven. Zijn repliek behoort nog altijd tot het verstandigste wat over deze film is gezegd. La Vie d’Adèle is geen politiek statement, geen hoe-kom-ik-uit-de-kast film, geen gay/lesbian-doelgroepfilm, maar een universeel liefdesverhaal: een verbluffend intiem, levensecht meesterwerk over de eerste grote liefde van je leven, en de eerste keer dat je hart gebroken wordt. En reken maar dat jouw hart ook gebroken gaat worden.

- De piepjonge Adèle Exarchopoulos is een revelatie. Wees getuige van de ultieme symbiose van personage en actrice: Adèle is Adèle.

- La Vie d’Adèle baart opzien met één van de langste en meest ongegeneerde seksscènes die ik ooit in een film zag. Adèle vrijt met dezelfde gulzigheid waarmee ze de spaghetti bolognese van haar vader naar binnen slurpt.

- De Frans-Tunesische regisseur Abdellatif Kechiche geeft opnieuw (zie ook La Graine et le Mulet) een masterclass in het gebruik van close-ups in cinema. Ik ken geen enkele andere cineast die de mens zo precies en nauwkeurig weet te observeren.

Er moet altijd wat te klagen zijn, want:

- Sommige mensen zullen de speelduur van drie uur te lang vinden. Zij dwalen.

Het salomonsoordeel: Drie uur duurt La Vie d’Adèle, maar dat hadden er ook gerust zeven mogen zijn. Of tien, of veertien, of tweeëndertig. Cinema wordt niet beter dan dit.

Mark Vluggen

Check the full film programme here: Lumière and Pathé

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)