Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een dag niet ziek

Een dag niet ziek

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Universiteit en studenten organiseren feestje voor zieke kinderen

Een struise brandweervrouw kijkt om het hoekje van de deur en brult vriendelijk “OF HET NOG GOED GAAT HIER?? Binnen zit Kiano Mols (8), meervoudig gehandicapt, met zijn moeder Debbie, en ja, het gaat goed, heel goed zelfs want het joch zit te stralen, dolgelukkig dat hij een plaatsje in de brandweerauto heeft bemachtigd. Moeilijk was dat niet want hij was ongeveer een uur te vroeg. De chauffeur heeft hem intussen al even een gele helm op het hoofd gezet. De brandweervrouw zegt op een wat humaner volume dat “je nu wel lang moet wachten, omdat je de eerste was”, maar dat kan hem zichtbaar geen ene bal schelen: hij zit geramd, klaar voor het ritje straks naar de vestiging van Zorggroep Adelante in Houthem. Daar zal deze zaterdagmiddag een heel activiteitenprogramma worden afgewerkt. Maar eerst is er de colonne van hulpvoertuigen die straks hopelijk met zwaailichten en sirenes een stukje van de stad op stelten gaan zetten. Kiano kan er bijna niet op wachten.

Buiten regelt vrijwilligster Bernadette Conrads van studentenvereniging Circumflex intussen de verdeling van kinderen en hun ouders over de wagens. Niet alleen brandweerauto’s, ook voertuigen van de landmacht, van de politie, en ‘wensambulances’; een geheel op donaties draaiend fenomeen dat wensen vervult van ernstig zieke mensen. Een laatste keer naar het strand, een bezoek aan een zoon in Denemarken (“ja echt, dat hebben we laatst gedaan”), een uitje naar André Rieu op het Vrijthof, makkelijk te regelen want Rieu is ‘ambassadeur’ van de wensambulances.

Een dag niet ziek, dat is het motto dat de organisatoren voor het feestje op deze zaterdag 15 juni hebben gekozen. Het komt uit de koker van Martijn Weyenberg van Match, het samenwerkingsverband van de universiteit en de gemeente Maastricht dat probeert om beide werelden dichter bij elkaar te brengen. Leden van Circumflex en Saurus meldden zich na een oproep van Weyenberg als vrijwilliger.

De start bevindt zich tegenover het MUMC, daar staan de wagens in een rij langs de stoep opgesteld. Kleine jongetjes gaan op de politiemotoren zitten en houden stoer het stuur vast, maar de brandweer trekt toch wel de meeste bekijks. Asmae Barani wil er ook in. Met moeder en jonger zusje Yasmine.

De meiden zitten al binnen, buiten legt moeder Aicha uit wat haar oudste dochter mankeert: zware epileptische aanvallen, zo vaak en zo heftig dat ze er een hersenbeschadiging aan over heeft gehouden. “Ze is tien, maar geestelijk een jaar of drie, vier. Zelf heb ik ook last van epilepsie maar bij mij is het onder controle. Zij heeft een zware vorm die niet onder controle te krijgen is, medicatie is heel moeilijk in te stellen.” Thuis heeft Asmae camerabewaking bij haar bed, een alarmeringsmatje en een ‘horloge’ dat de aanvallen voelt aankomen. Ze heeft het ook nu om.

Het vertrek nadert, we stappen in, ook een vader met zijn dochter; die mag, na loting, voorin naast de chauffeur. Vrijwilligster Bernadette loopt alle wagens langs met de melding dat pas buiten de bebouwde kom de zwaai- en andere lichten aan mogen, maar we zijn de hoek nog niet om of de eerste lichten knipperen al en even later volgen de sirenes. Godzijdank, zo is het tenminste echt, Kiano zit in de wagen hierachter waarschijnlijk van pure lol te stuiteren in zijn veiligheidsgordels, maar de meisjes hier, tja, die kletsen gezellig over het etentje dat hun ouders gisteren buitenshuis hadden. En dat ze, hihi, ze steeds hadden opgebeld. Waarop ma bevestigt dat dit dus een héél leuk etentje was, met al die telefonische onderbrekingen.

Het meisje voorin laat weten dat ze graag dierenarts wordt. Asmae ziet zichzelf meer als “mensendokter”. Intussen knijpt ze van puur enthousiasme in de arm van de verslaggever. En meldt ze terloops dat haar lange broek te klein is omdat ze zo hard groeit. Buiten langs de Groene Loper zwaaien opa’s en oma’s en andere familie hun armen uit de kom. De stoet is op weg.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)