Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Als ik een date heb en hij draagt suffe sneakers, dan staat ie al 2-0 achter”

“Als ik een date heb en hij draagt suffe sneakers, dan staat ie al 2-0 achter”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Natalia Westermann (1991, Groningen) / masterstudent Sustainability Science and Policy en projectleider bij Arbor /  single / woont in Maastricht

Heb je last van heimwee? Niet naar een plek, maar wel naar sociaal contact. Tijdens mijn bachelor heb ik altijd in gezellige studentenhuizen gewoond. Toen ik naar Maastricht kwam voor mijn master woonde ik eerst in Gronsveld in een rustige studio. Daar miste ik het om zomaar ergens binnen te lopen voor een praatje of om samen te eten. Dat merkte ik pas echt goed toen ik verhuisde naar mijn nieuwe huis, waar ik regelmatig een koffietje drink met huisgenoten of even chill. Ik ben een sociaal persoon, maar ik krijg een kort lontje als ik niet af en toe een momentje voor mezelf pak om iets leuks te doen.

Holle bolle Gijs of Langnek? Holle bolle Gijs en ik verzamelen allebei papier. Bij verschillende faculteiten en de universiteitsbibliotheek haal ik voor Arbor (Latijn voor boom) eenzijdig bedrukt papier op om er schrijfblokken van te maken. Voor de harde kaften van de blokken gebruiken we materiaal van de Jan van Eyck academie. Arbor zit daarmee een stap voor het recycleproces, waarbij vaak ook giftige stoffen worden gebruikt. De blokjes worden in elkaar gezet door drie jongens met een beperking, dus het is niet alleen duurzaam, er zit ook een sociaal aspect aan. Het project is nu nog onderdeel van Enactus, een wereldwijde organisatie voor sociaal ondernemerschap, maar het is de bedoeling dat het uiteindelijk op eigen benen gaat staan.

Wiskunde- of talenknobbel? Tijdens mijn bachelor in Wageningen heb ik wel wiskunde en statistiek gehad, maar ik zou eerder kiezen voor een talenknobbel. Al ben ik met talen ook niet zo goed. Ik vind mezelf soms wel gevat met Engels en Nederlands. Ik kan iets op een humoristische manier brengen. Ik had een lekkende kraan; vooral ’s nacht super frustrerend. ‘Het is Chinese torture!’ zei ik tegen mijn huisbaas. Hij snapte het niet, maar ik vond het zelf wel grappig. Misschien heb ik meer een organisatieknobbel. Ik ben goed in dingen regelen. Wel op mijn eigen manier: niet gestructureerd. Ik heb een doel, maar mogelijke hobbels die ik tegenkom tackle ik niet al vooraf, die los ik onderweg op.

Waar lig je ’s nachts van wakker? Mijn kraan dus, maar dat is pas opgelost, haha. Laatst toen het hard onweerde was ik wakker en dacht na over alle grenzen van de aarde die we overschrijden. De hele week onweer, het woei keihard en het slaat zo snel om. Klimaatverandering is echt zo voelbaar. Ik ben dan bang dat de gewassen wegwaaien, dat het te extreem wordt voor planten om normaal te groeien. Hoe wordt de toekomst?

Ik wacht op de prins op het witte paard. Ja, al weet ik wel dat het een illusie is. Ik ben kieskeurig en snel op iemand uitgekeken. Ik vind altijd wel iets wat niet goed is. Daar snijd ik mezelf mee in de vingers, want de perfecte man bestaat natuurlijk niet. Door verliefdheid zie je vaak veel dingen niet. Dat maakt het niet echt een goede leidraad. Maar zonder gevoelens werkt het ook niet. Ik was laatst met een jongen aan het daten die op papier echt perfect was: we konden super goed praten en hij wilde bijvoorbeeld ook in een tiny house gaan wonen later, maar hij voelde toch meer als een vriend.

Je mag één ding aan je uiterlijk veranderen. Ik zou graag lange, dunne benen willen. Zoals Sarah Rafferty, zij speelt Donna in de serie Suits. Zij is in mijn ogen de perfecte vrouw. Maar als ik zo in de familie kijk, gaat dat niet gebeuren. Mijn kont mag blijven. Ik ben meer een peervorm. Voor de rest ben ik redelijk tevreden.

Mijn grootste verdriet. Een tijdje geleden deed ik met mijn moeder en tweelingbroer een aantal oefeningen om jezelf beter te leren kennen. Mijn broer gaat weer een nieuwe studie kiezen en we wilden hem helpen zoeken naar iets dat echt bij hem past. Een onderdeel daarvan was een soort life line tekenen met ups en downs in je leven. Een dieptepunt waar ik meteen aan moest denken is dat ik een goede vriendin uit het oog verloor toen we naar de middelbare school gingen. Zij groeide sneller op dan ik; ze had al jongensproblemen bijvoorbeeld. Ik vond dat allemaal nog veel te spannend. Misschien is het raar dat ik niet aan mijn overleden oma ofzo denk, maar blijkbaar zit daar nog veel verdriet.

Ik lijk op mijn moeder, want we zijn allebei heel energiek, enthousiast, chaotisch, sociaal, expressief, organisatorisch en independent. We kunnen allebei geen samenhangend verhaal vertellen. Als mijn moeder een verhaal over het werk vertelt en er toevallig een ‘Peter’ in voorkomt, dan kunnen we niet verder voordat iedereen precies weet wie Peter is. Toen we klein waren zorgde mijn vader voor mijn broertje en mij, en mijn moeder werkte. Toen mijn moeder een jaar was is haar familie naar Australië verhuisd en voor haar studie is ze teruggekomen naar Nederland. Ze heeft een master en een PhD gedaan en werkt nu als head of research bij een onderzoeksinstituut. Ik ben ontzettend trots op haar.

Mijn grote voorbeeld. Ik heb niet echt beroemdheden als voorbeeld. Ik krijg veel meer inspiratie van mensen in mijn directe omgeving. Mijn moeder, ook al zou ze dat nooit geloven, of bijvoorbeeld Laura Nieboer. Ze maakt bier van oud brood. Naast haar studie is ze bezig met een bedrijf en ze kan heel goed vertellen. Ik zie haar nog weleens CEO worden van een groot bedrijf.

Bergschoenen of stiletto’s? Ik draag wel hakken en bergschoenen, maar vooral sneakers. Die moeten hip zijn. Ik beoordeel mensen vaak op de schoenen die ze dragen. Als ik een date heb en hij draagt suffe sneakers, dan staat ie al 2-0 achter. Dom misschien, het kan best een leuke jongen zijn, maar het gaat vanzelf.

Het boek op mijn nachtkastje. Changing Business from the Inside Out: A Tree-Hugger's Guide to Working in Corporations. Die heb ik gekregen van onze strategy coach van Arbor. Het gaat over hoe je bedrijven meer maatschappelijk verantwoord kunt laten ondernemen. Dat duurzaam beleid ook goed is voor bedrijven. Heineken heeft ons bijvoorbeeld een aantal misprints gegeven en vervolgens de blokjes die wij ervan maakten teruggekocht. Dat is goed voor hun imago en de wereld. 

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)