Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Al het Groots en Moois

Al het Groots en Moois

Photographer:Fotograaf: archief Observant

“Als er in je omgeving iets moois of belangrijks is gebeurd, dan kan je er vergif op innemen dat er niets in Observant staat. Omgekeerd lijkt een nietig incidentje (zoals een student die klaagt over een boekenboete) voldoende om de ‘krant’ te halen.”

We moesten destijds wel even lachen toen we deze tekst onder ogen kregen. Afkomstig van John Gilbert, de toenmalige universiteitsbibliothecaris. Hij was een van de vele mensen die we in 2005 hadden uitgenodigd om in het kader van 25 jaar Observant hun licht over het blad te laten schijnen. En ja, dat mocht natuurlijk zonder restricties, we konden moeilijk alleen positieve stukjes bestellen. Het resultaat: negen pagina’s met reacties van 32 lezers, hun ervaringen met de verslaggevers, meningen over de rol van een onafhankelijk universiteitsblad en de mate waarin we daaraan voldeden. Studenten, bestuurders, laboranten, wetenschappers; de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het merendeel complimenteus was, en dat zonder door de redactie bedreigd te zijn. Maar gelukkig klonk hier en daar dus ook een zuurder geluid: wie kaatst moet de bal verwachten toch?

Had de bibliothecaris gelijk? Tja, een beetje wel. Het is de hang-up van veel journalisten: goed nieuws is geen nieuws. Dat het verkeer vandaag weer vlot doorstroomde op de Kennedybrug hoeven we niet te weten, dat er een urenlange opstopping was misschien wel. Toch is die houding ook wel veranderd.  Er staat tegenwoordig een hoop goed nieuws in onze krant. Ho, wacht, tegenwoordig? Wie door de oude Observantjaargangen bladert kan echt niet volhouden dat het altijd alleen maar gezeur en gezeik en relletjes was wat de klok sloeg. Bovendien is het een kwestie van perceptie. Zo meldt Job Cohen dat hij in de tijd dat hij rector was steevast ’s avonds door ondergetekende gebeld werd - dat werd altijd een latertje, Lidie, zijn vrouw, liet weten dat Job was volleyballen en pas om 23.15 uur beschikbaar zou zijn - en dat hij er dan van baalde dat “de redactie vooral geïnteresseerd was in de dirty details, terwijl al het Groots en Moois dat wij als College van Bestuur over de universiteit uitstrooiden, veel te weinig op hun aandacht kon rekenen.”

Maar eenmaal rector-af zag hij het anders: zo onevenwichtig was het eigenlijk niet, merkte hij. Misschien, hij sluit het niet uit, was hij als rector een tikje bevooroordeeld geweest?

En ach, te negatief, of te braaf, kritiek op een blad als dit is er altijd. Zo schrijft een hoogleraar dat al die human-interest story’s hem de keel uithangen; waar blijven de verhalen over de stroperige besluitvorming rond plan zus en zo? En vergadert de U-raad nog wel eens? Een collegaprof bezweert de redactie dan weer om te stoppen met die eetrubrieken waarin het over ‘mondgevoelens’ en ander gezever gaat.

Heeft niet geholpen, die laatste hartenkreet.

 

Zie voor meer: https://bit.ly/2kp7Zef

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)