Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Oud-student cultuurwetenschappen Frouke Verhagen: in zeven jaar tijd 265 kinderen ter wereld gebracht

Oud-student cultuurwetenschappen Frouke Verhagen: in zeven jaar tijd 265 kinderen ter wereld gebracht Oud-student cultuurwetenschappen Frouke Verhagen: in zeven jaar tijd 265 kinderen ter wereld gebracht

Photographer:Fotograaf: Observant

Alumni over hun dromen

Ze was achttien, eerstejaars cultuurwetenschappen en vond zichzelf al burgerlijk. “Een huisje-boompje-beestje mens.” Niet overmatig ambitieus en ze zou er geen moeite mee hebben om huisvrouw te worden. Tenminste, als haar man maar genoeg zou verdienen. Vijftien jaar later is er niet veel veranderd. Frouke Verhagen (33) is getrouwd, rijdt in een Skoda en woont in een schattig jaren-dertig-huis in een “rustige kindvriendelijke buurt” in Den Haag waar de straten vernoemd zijn naar vruchten. Binnen struikel je over het speelgoed. Een Ikea-keukentje en boven de schouw een groot knutselwerk. Vermoedelijk gevingerverfd door haar vierjarige zoontje Fedde.

Veel liep in haar leven zoals ze had gehoopt en verwacht. Maar zeker niet alles. Zo droomde ze vijftien jaar geleden van een baan als correspondent bij de NOS. Inmiddels heeft ze in zeven jaar tijd 265 gezonde kinderen ter wereld gebracht. Cultuurwetenschappen bleek het niet voor haar. “Niemand van mijn familie begreep wat ik daar later mee zou kunnen worden.” Zij zelf eigenlijk ook niet en na vier jaar studeren concludeerde ze “dat ik iets praktisch wilde”. Ze stapte over naar verloskunde. Plotseling zat ze weer samen met meisjes van zeventien te blokken. “Dat was gek, maar heeft me ook veel gebracht.” Die paar jaar extra levenservaring kwamen haar in het latere werk goed van pas. “Een bevalling is een ‘life-event’ en het gaat elke keer weer anders.” Ze ziet veel vreugde (“de bevalling van mijn beste vriendin was een hoogtepunt”), maar af en toe ook intens verdriet. Toen ze net was afgestudeerd maakte ze na 35 weken zwangerschap een echo. Het hartje klopte niet meer. Onbeschrijflijk verdrietig. Toch gaf ook dat Frouke voldoening. “Als verloskundige begeleid je intensief en leeft mee. De dokter met de vacuümpomp herinner je je later als vrouw echt niet meer.”

Huisvrouw

Huisvrouw is ze dus niet geworden. Daarvoor verdient haar man als grafisch ontwerper nog net te weinig. Ze ontmoetten elkaar in Maastricht. Frouke werkte in Café Zuid en Jaring kwam opvallend vaak langs. Hun relatie heeft een hoog ‘meant to be’ karakter. Allebei een Friese naam, maar opgegroeid in Venlo. “Zijn ouderlijk huis bleek notabene het latere huis van mijn beste vriendinnetje.” In Venlo hebben ze elkaar nooit ontmoet. Wellicht maar goed ook. “Hij was vrij alternatief. Ik denk niet dat ik toen op hem zou zijn gevallen.”

Elf jaar

Tijdens het interview zijn ze op de dag af elf jaar samen. Gevierd wordt het niet. “Dat doen we sinds een paar jaar met onze huwelijksdag.” Een overigens allerminst burgerlijke gebeurtenis. Met z’n tweeën (“en Robbert, een onbekende Amerikaan als getuige”) stonden ze in A Little White Chapel in Las Vegas. Binnen drie minuten was het gepiept. “Het stel voor ons moest het nog een keer over doen. Ze waren vergeten de video aan te zetten.”

Hoewel wellicht voorbestemd, het begin van hun relatie was ‘rocky’. Na zes maanden “knipperlichten” bleek Frouke zwanger. “Dat paste op dat moment niet in ons leven.” De dag voor haar afspraak bij de abortuskliniek ging het mis. “Nooit gedacht dat ik ooit dankbaar zou zijn voor een miskraam.” Hun relatie werd er gek genoeg mee beklonken. “Hij was zo lief voor me, ik dacht: die moet ik houden.”

Slaaptekort

Inmiddels is ze ervaringsdeskundige. Ook na de geboorte van haar zoontje ging een nieuwe zwangerschap nog twee keer mis. “Heel, heel naar.” Het gezin is met de negen maanden oude zoon Junn nu compleet. “Zeker weten, het is echt klaar zo.” Hoe lief ook, haar kinderen zijn niet de gemakkelijkste. “Het begin was niet wat ik ervan had verwacht.” Veel huilen, veel ziek. Het slaaptekort was killing. Het logeerbed een uitkomst. “De romantiek heeft er weleens meer vanaf gespat.” Toch haast Frouke zich te zeggen: “Mijn leven klinkt misschien niet altijd even spannend, maar het grootste gedeelte van de tijd ben ik er wel heel blij mee.”

Pubers

Over vijftien jaar? Dan werkt ze nog steeds als verloskundige. Boven in haar iets grotere huis met tuin (“dat is nu nog onbetaalbaar”), liggen twee puberende jongens in hun bed te stinken. Hopelijk is er dan weer meer tijd om te reizen. Ze mist de vrijheid. “Maar dat zie ik nu met twee kids nog even niet zitten.” Hoe ze de komende jaren voorkomt dat ze wegzakt in burgerlijkheid? “Over twee weken ga ik met een vriendin naar Defqon. Daar voel ik me nog lang niet te bejaard voor.”

Niels van der Laan

Lees hier het verhaal uit 2003

 

 

(On)-vervulde dromen

In 2003 vroegen we Maastrichtse studenten naar hun toekomstdromen. Hoe staat het daarmee anno 2019? Zijn ze uitgekomen? In dit jubileumjaar (Observant wordt 40!) zoeken we hen, rond de veertig inmiddels, opnieuw op. Niels van der Laan was in 2003 als studentjournalist verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de portretten, en ook nu neemt hij een flink aantal voor zijn rekening. Behalve bovengenoemde alumni, vragen we ook oud-studentenjournalisten van Observant naar hun (on-)vervulde dromen.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)