Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“China was een verademing, ik kon er openlijk homo zijn”

“China was een verademing, ik kon er openlijk homo zijn”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Studentenprijs 2019

MAASTRICHT. Twee jaar geleden zat de Italiaanse rechtenstudent Davide Muraro nog “verscholen in de kast”. Een dik jaar later richtte hij UM-Pride op, het LGBT+ netwerk (Lesbian Gay Bisexual Transgender+) van de Universiteit Maastricht. Afgelopen maandag kreeg zijn platform hiervoor van rector Rianne Letschert de UM-studentenprijs: een onderscheiding en duizend euro.

Tot zijn dertiende woonde Muraro in de Noord-Italiaanse badplaats San Remo. Muraro: “Ik kom uit een typisch Italiaans arbeidersgezin. Mijn vader werkt in een bouwbedrijf en mijn moeder is schoonmaakster in een hotel. Ik ben de enige in mijn hele familie die is gaan studeren. Dat is moeilijk, want ik kan niet met mijn familie delen wat ik doe. Ze steunen me en zijn trots op me, maar ze begrijpen het niet. Ik wil misschien nog promoveren en ik heb mijn moeder al honderd keer proberen te vertellen wat een PhD is, maar ze snapt het niet.”

Ook de rest van zijn familie is gestopt met leren na de verplichte acht jaar school. “Slechts een aantal neefjes en nichtjes is daarna nog het beroepsonderwijs ingegaan. Afgelopen Kerst keken we met zijn allen een documentaire op televisie en mijn zevenjarig neefje Lorenzo vroeg er iets over. Ik wist het antwoord niet en hij was oprecht verbaasd: ‘Hoe kan dat? jij weet toch alles?’ Dat is het beeld dat mijn familie heeft. Ik ben dankbaar voor hun perspectief. Als academicus leef je in een bubbel. Mensen om me heen zijn geleerd, spreken verschillende talen, gaan naar het buitenland, et cetera. De meeste mensen leven natuurlijk niet zo.”

Na de basisschool ging Muraro naar een internationale kostschool in Rome. Chinees was er een van zijn hoofdvakken. Sterker nog, het vierde jaar van zijn middelbareschooltijd verbleef hij in China. “Ik spreek beter Chinees dan Engels”, vertelt Muraro. “Zeker voordat ik naar Maastricht kwam, haha.”

Het was een verademing in China. “Italië was duizenden kilometers verder. In China kon ik openlijk homo zijn. Ik had een Chinees vriendje, waardoor ik ook snel meer van de taal leerde.” Bij terugkomst in Italië vertelde hij het eerst aan een aantal goede vrienden en zijn leraren op school. “Die reageerden positief en steunden me. Dat was heel belangrijk voor mijn zelfvertrouwen.”

“Mijn ouders heb ik het pas afgelopen april verteld. Ik had een gesprek met ze over zelfverdediging; daar was destijds discussie over in de Italiaanse politiek. Mijn vader wilde een vreemde aan kunnen pakken als die ineens in ons huis is. ‘Als ik ooit met een vriendin thuiskom, hoop ik niet dat je haar wat aandoet’, zei ik voor de grap. Toen ik later alleen met mijn moeder was zei ik tegen haar: “Als ik met iemand thuis kom, zal het een vriend zijn, geen vriendin.” Mijn moeder reageerde super positief; als ik maar gelukkig ben. Met mijn vader heb ik er nooit over gesproken, maar hij heeft het er vast met mijn moeder over gehad en onze relatie is niet veranderd, dus het zal wel oké zijn. Ons gezin is traditioneel, maar niet erg religieus, dat scheelt denk ik. Ook in Italië is de publieke opinie langzaam aan het verschuiven.”

Zijn hart ligt bij filosofie en de sociale wetenschappen, maar hij koos “de veilige weg” qua werk: European Law in Maastricht. “Ik had me voorgenomen om in Maastricht helemaal mezelf te zijn. De energie die ik in Italië stak in het verbergen van mijn geaardheid, wilde ik in iets positiefs steken. Ik dacht na over alles: ‘Beweeg ik te veel met mijn handen, praat ik te gay, kan ik iemands hand vasthouden, of iemand een kus geven?’ Dat kost zo veel energie. Dat is het niet waard, en het werkt ook niet. Met die energie, richtte ik UM Pride op. Het is een veilige plek voor iedereen aan de universiteit. Iedereen is er welkom”, benadrukt hij. “Je hoeft geen panda te zijn om op te komen voor dierenrechten, haha. Je hoeft dus geen homo of transgender te zijn om je bij ons aan te sluiten. De enige voorwaarde is dat je openstaat voor anderen en respectvol bent.”

De organisatie heeft vier takken, legt Muraro uit. “Elke groep heeft een andere focus. Eentje organiseert evenementen om kennis te vergroten. Denk aan lezingen van mensenrechtenorganisaties over LBGT-rechten in andere landen. Maar is er ook een groep die zich bezighoudt met het promoten van onderzoek op het gebied van LGBT-onderwerpen. Bijvoorbeeld het homohuwelijk of de mentale gezondheid van transgenders. Dit is ook belangrijk voor het bewustzijn.”

Zijn bachelor in European Law rondde hij in twee jaar af. “In mijn eerste jaar in Maastricht heb ik heel veel bijbaantjes gehad om mijn studie te betalen en om te sparen. Van dat geld volgde ik een aantal filosofiecursussen op de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Iets wat ik altijd al ontzettend interessant vond, maar niet durfde te kiezen. Ik deed het puur voor mezelf, maar ontdekte later dat ik de studiepunten uit Rotterdam kon gebruiken voor mijn studie in Maastricht. Met wat extra werk voor mijn rechtenstudie kon ik de bachelor in twee jaar doen. Als je doet wat je leuk vindt, komt er iets goed uit. Dat heb ik ervan geleerd. Komend academisch jaar ga ik daarom de master European Studies doen in Leuven. Op de voorzitter na zijn alle bestuursplekken in UM-pride bezet. Ik laat het in goede handen achter. En Leuven is niet ver weg, dus ik zal betrokken blijven.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)