Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Als tiener zat ik bij een jongleerclub, ik hield met gemak vijf ballen in de lucht”

“Als tiener zat ik bij een jongleerclub, ik hield met gemak vijf ballen in de lucht”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Natasja Reslow (34)/ projectmanager voor diversiteit en inclusiviteit, en voor wetenschappelijke ethiek en integriteit, sinds 2019/ getrouwd met Ruben, twee kinderen: Noah (7) en Luca (3)/ woont in Maastricht, Scharn

‘Natasja Reslow’ - mijn wortels liggen in Rusland. Mensen denken dat wel vaker, maar nee, mijn ouders komen uit Denemarken. Ik heb er zelf anderhalf jaar gewoond, van mijn vijfde tot mijn zevende. Mijn vader en moeder werkten in de scheepvaart, als onderkapitein en telegrafist. We woonden in Californië, Zuid-Korea en Engeland, Kent. Daar ben ik opgegroeid, in een piepklein dorp. Heel conservatief. Ik vermoed dat onze buren van toen massaal voor de Brexit hebben gestemd. Geen fijn idee. Ik heb nu een Deens paspoort, maar ik wil ook een Nederlands paspoort. Je moet dan wel inburgeren maar dat heb ik ervoor over. Ik kan dan in Nederland stemmen.

Onderzoek doen is niks voor mij. Onderzoek vind ik leuk, maar niet de competitieve cultuur die erom heen hangt. Ik ben gepromoveerd als politicoloog bij de faculteit cultuur- en maatschappijwetenschappen en heb daarna als postdoc en universitair docent gewerkt bij rechten. Op het laatst was ik vooral bezig met subsidieaanvragen schrijven. Dat terwijl de kans dat een aanvraag wordt gehonoreerd, klein is. Echt frustrerend. Ik ben toen beleidsmedewerker geworden en werk nu onder meer als secretaris van het Platform voor Onderzoeksethiek en Wetenschappelijke Integriteit. Hier komt mijn verleden als onderzoeker goed van pas, omdat ik weet wat het inhoudt.

Het leven kan raar lopen. Ik had nooit verwacht dat ik me in Nederland zou vestigen. Toen we in Engeland woonden, reden we elke vakantie via Nederland naar Denemarken om onze familie te bezoeken. We passeerden dan Eindhoven, waar we stopten bij McDonald’s. Dus ik kom al mijn leven lang in Nederland. Maar goed, op een dag ga je in Wenen studeren, kom je een Nederlander tegen en woon je ineens in Maastricht. We volgden daar colleges over Europese integratie en aan het eind van het semester wisten we dat we samen verder wilden. Ik kwam hier in 2007 voor de master European Studies.

Niets zo erg als pashokjes. Ik vind winkelen sowieso vreselijk. Die drukte, winkel in winkel uit… Nee, niets voor mij. Ik shop liever online, kost veel minder tijd. Ik heb een aversie tegen tijdverspilling. Ik kan ook moeilijk nietsdoen, ben altijd bezig. Toen mijn vader overleed, had ik het zwaar en kreeg ik van mijn coach te horen dat ik meer moest  ontspannen. Ik weet dat dat goed voor me is, maar ik ben er slecht in. Ik heb veel energie, al zit ik er ’s avonds weleens doorheen. Helemaal als de kinderen dan ook nog eens dwars liggen.

Collega’s weten niet dat ik… Kan jongleren. Als 15-jarige zat ik in Engeland bij een jongleerclub. Ik hield met gemak vijf ballen in de lucht, maar de trucjes zijn het leukst, snel je handen wisselen bijvoorbeeld. Ik kan het nog steeds. Wat de charme daarvan is? Het ziet er mooi uit. En het is echt leuk om te doen als je het onder de knie hebt. Nee, ik heb dat nooit op straat gedaan. Ik sta niet graag in de schijnwerpers. Typisch Deens is dat. Doe maar normaal! Ik vind het daarom ook moeilijk om mezelf te verkopen tijdens een sollicitatiegesprek.

Favoriete tekenfilm? Als kind stond ik in het weekend om vijf uur op om in de woonkamer tv te kijken. Vooral Disney-films, Winnie the Pooh kan ik me nog goed herinneren. Oma, die in Denemarken woonde, nam al die films voor ons op. In de vakantie konden we die dan in het Deens kijken. Ik heb het idee dat ik als kind heel veel tv keek, terwijl mijn moeder steeds zegt dat ik altijd buiten speelde.

Migreren zou ik naar… Ehm, ik zou dat nu niet snel doen, ook omdat het voor onze kinderen niet leuk is. Maar als we zouden worden gedwongen, gaan we naar Denemarken. Mijn man vindt het een geweldig land. Het is minder dichtbevolkt dan Nederland en net iets beter georganiseerd. Gelet op work-life-balance: de werkdagen duren van 8.00 tot 16.00 uur, en kinderopvang is goedkoper.

Wat kunnen anderen van mij leren? Ik ben goed in organiseren, kan veel ballen in de lucht houden, zogezegd. Verder zegt mijn man dat hij ruimdenkender is geworden sinds hij mij kent. Vroeger vond hij, om maar eens iets te noemen, dat buitenlanders Nederlands moeten praten. Ook thuis. Waarom in hemelsnaam, kon ik dan tegenwerpen. In zijn eigen huis mag iedereen dat toch zelf beslissen. Al met al is zijn wereld groter geworden, zegt hij zelf.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)