Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

College van bestuur boos, redactie ook

College van bestuur boos, redactie ook

Photographer:Fotograaf: Observant

“Eén nummer van Observant uit en meteen al een hoop heibel in de tent.”

Zo opende ‘van de redaktie’ in het tweede nummer van dit blad, op 12 november 1980. Nee, dat ging niet over de verdrietige ENCI-directeur die hier vorige week ten tonele is gevoerd. Het ging dieper: een dubbelepettenprobleem. Want ja, de redactie bestond dus uit universitaire medewerkers, en die spelen natuurlijk ook hun rol in de universiteit zelf. Zo deed Ton Hameleers als staflid onderzoek naar de woonsituatie van studenten in Maastricht. En als vrijwillig redacteur bij Observant schreef hij daar vervolgens een fors artikel over, onder de kop Kamernood onder studenten valt nog mee. (Dat zou overigens tientallen jaren zo blijven.)

Een paar dagen na publicatie pakte De Limburger ook nog eens vet uit, en toen kwam het college van bestuur in actie. In de collegevergadering van de volgende dag werd er schande van gesproken - toen werd er gelukkig nog weleens gelekt uit die vergadering - dat een onderzoeker op eigen gezag zijn bevindingen via Observant en vervolgens De Limburger naar buiten bracht! Daar zou, zo meende het college, de universiteitsraad al helemaal niet blij mee zijn, want die zaten juist te wachten op cijfers die een schreeuwend kamertekort moesten aantonen, aldus ‘van de redaktie’.

Maar nu kwam het ergste: het college zou Observant en Hameleers via een bulletin van de Dienst Voorlichting wel eens even de les gaan lezen. “Zonder nader onderzoek” (die woorden cursief) schrijft een verontwaardigde redactie. Dat ging uiteindelijk niet door, het college zou zijn ongenoegen via de U-raad ventileren, maar toch: Observant was boos. Want de aantijgingen raakten kant noch wal. Hameleers had geciteerd uit rapporten die nota bene al openbaar waren, zijn opdrachtgevers waren op de hoogte van het aanstaande artikel en zijn directe chef had het verhaal van tevoren gelezen en gecorrigeerd. Driedubbel ingedekt dus. En hij had bovendien helemáál geen interview aan De Limburger gegeven. “Tegen de achtergrond van deze feiten is het bijzonder kwalijk dat het College van Bestuur zo overhaast heeft willen handelen (…)”, schrijft de redactie.

Kijk, dat waren nog eens tijden. Dit kersverse universiteitsblad had een positie te bevechten. Een rare actie van de bestuurders? Dan zullen die dat weten ook!

Maar wat deze rel eveneens blootlegt: je kunt binnen de instelling geen onafhankelijke journalistiek bedrijven met twee petten op. Hoe integer je je ook opstelt, het wordt niet begrepen. Maar ja, wat moet je als er alleen geld is voor één beroepsjournalist en de rest van de kopij door anderen moet worden aangeleverd? Dan is het behelpen. Pas in 1986 kwam er geld voor een tweede professionele redacteur. Vanaf toen verschenen er geen door stafleden geschreven artikelen meer. Opiniestukken, ja, die waren en zijn altijd welkom. Maar dan wel onder dat kopje. En anders maar een interview.

 

Meer lezen: https://bit.ly/2lHauJc

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)