Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Kutherrie en genieten

Kutherrie en genieten

Medewerkerscolumn

Indonesië - waar ik deze maanden les geef - is het land van de kutherrie. Tenzij je op een driedubbel gecapitonneerde hotelkamer in een vijfsterrenhotel vertoeft, verga je de hele dag van het lawaai. Van de problematiek van het concurrerend klokluiden heeft men nog niet gehoord, het verkeer heeft nog geen last van een Indonesische Wet op de geluidhinder en op de een of andere manier spreekt men hier talen die uitnodigen tot schreeuwen. 

Op de universiteit wordt dat nog eens gefaciliteerd door de architecten, die ervoor zorgen dat elk nieuw gebouw zo wordt neergezet dat het kleinste geluidje van welke verdieping dan ook zesvoudig versterkt weerkaatst naar alle andere verdiepingen. Gewoon les geven is vaak heel moeilijk, maar de Indonesiërs hebben daar wat op gevonden. Iedere onderwijsruimte is namelijk voorzien van een microfoon die altijd aanstaat, en wel op het hoogste geluidsniveau. Over het gekwetter en gekrijs van de studenten heen hoor je dus nog de dreunende bassen van docenten die op zijn Indonesisch - eindeloze herhaling - iets proberen uit te leggen wat de studenten maar niet willen begrijpen. 

Maar weet je wat het mooiste is: je went eraan en dan ga je ook zien dat een hoop dingen hier veel beter geregeld zijn dan bij ons. De bureaucratie is, gek genoeg, maar 10 procent van waar wij op de universiteit mee te kampen hebben en als het gaat om organisatie kan werkelijk alles. Ze lachen je hier uit als je vertelt dat docenten in Maastricht een toets zes weken van tevoren moeten inleveren omdat anders de organisatie ontwricht raakt. De avond vóór de toets is hier ook nog op tijd en dan gaat er echt niets mis. 

En men heeft nog respect voor privacy. Als ik op de UM in een onderwijsruimte een PowerPoint-presentatie wil installeren, kan de hele universitaire gemeenschap zich verlustigen aan mijn gebruikersnaam, folders, mail, wachtwoorden en wat al niet meer. Eenvoudige oplossingen zijn er niet. In Indonesië hebben ze daar een heel simpel knopje voor: "Freeze." Het scherm  verandert dan niet meer totdat alles is geïnstalleerd. Nog een keer "Freeze" en ploep, daar is de presentatie. Indonesië is genieten.

Fokke Fernhout, universitair hoofddocent aan de rechtenfaculteit

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)