Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik vraag me bij alles af: waarom?”

“Ik vraag me bij alles af: waarom?”

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven (Loesje)

Achternaam: de Bont * Voornamen: Eefje Geertruida Petronella Maria * 26 jaar * In het dagelijks leven: huisarts in opleiding en promovenda bij huisartsgeneeskunde * Woonplaats: Stein * Geboren in Sittard * Burgerlijke staat: samenwonend met Sander

 

 

TOEN

Zelfstandig Ik was vroeger een wijsneus. De eerste twee woorden die ik achter elkaar zette waren ‘zelf doen’. Dat werd nog erger toen mijn moeder op mijn negende door een ongeluk in een rolstoel belandde. Ze viel in huis zes meter naar beneden tijdens een verbouwing. Toen ze in het ziekenhuis lag, zat ik als een moeder mijn oudere broers achter de vodden: ruim je beker op, veeg je voeten. Een van de jongens Ik ben opgegroeid in een leuke straat. Er was een veldje waar we gingen hardlopen, fietsen en voetballen. Ik had een paar vriendinnetjes, maar vooral vrienden. Ik hield meer van stoeien en legertje spelen. Ik keek erg tegen mijn twee broers op. Carl is zeven jaar ouder dan ik en Nik vijf; ik ben een nakomertje. We zijn nog steeds de allerbeste vrienden. We bellen vaak en zien elkaar een paar keer per week. Ook toen ik voor coschappen in Brabant zat, kwamen ze iedere week langs.   Arts én onderzoeker Ik wist al heel jong dat ik dokter wilde worden. Met lego bouwde ik een huisartsenpraktijk. Mijn moeder was voor haar ongeluk kinderfysiotherapeut. Ik ging met haar mee naar patiëntjes. Voor mij was het spelen in de gymzaal, voor hen een behandeling. Mijn moeder legde ook veel uit: wat is er mis, hoe kun je dat zien. Aan tafel hadden we het vaak over biologie. Mijn ene broer is epidemioloog, de ander biochemicus. Ik heb ook altijd het onderzoek in gewild. Ik vraag me bij alles af: waarom? Daarom ben ik begonnen met gezondheidswetenschappen: ik wilde eerst het onderzoek doen, later arts worden. In mijn tweede jaar werd de arts-klinisch onderzoeker master opgericht.

 

NU

Scouting Ik zit al bijna mijn hele leven bij de scouting. Eerst als kind en nu ben ik samen met mijn vriend leider bij de welpjes (jongens van 7-11 jaar) en explorers (jongens en meisjes van 14-18). Zeker bij die laatste groep is het leuk om te zien hoe ze de stap van puber naar jongvolwassene maken. Sander en ik hebben elkaar bij de scouting ontmoet; we kwamen in dezelfde groep terecht. Hij was totaal niet mijn type. Ik wilde dus niks van hem en daardoor voelde ik me veilig om met hem te praten. Uiteindelijk werd ik hoteldebotel verliefd. Als ik aan hem denk en aan ons huis en onze hond, dan krijg ik zo’n warm gevoel. Ik kan met hem lachen, huilen, schreeuwen, ruzie maken. Hij voelt als thuis. Chihuahua Ik hou van grote honden. Toen zei mijn vriend – een beer van een vent, twee meter lang, breed – dat hij graag een chihuahua wilde. Ik zei: dat meen je niet. Maar nu ben ik helemaal verkocht. Penny, zo heet ze, voelt echt als onze dochter. Ze gaat mee naar de scouting, met sjaaltje en al. Ze is wel getraind als een grote hond. Dat zeg ik er altijd bij als ik vertel dat we een chihuahua hebben. Hardlopen Ik ga drie tot vier keer per week zo’n tien kilometer hardlopen: de beste manier om mijn hoofd leeg te maken. Ik luister onder het lopen graag naar luisterboeken. Het liefst nog steeds Harry Potter. Die boeken zijn magisch. Ik las laatst een onderzoek waaruit bleek dat medische studenten die Harry Potter lazen minder stress hadden dan anderen. Ik doe expres niet meer mee aan wedstrijden. Dan ben ik teveel bezig met steeds harder lopen. Koorts Ik doe onderzoek naar de informatievoorziening voor ouders met kinderen met koorts. En dan vooral als ze bij de huisartsenpost terecht komen. Eén derde gaat daar weg met antibiotica, terwijl dat maar in 5 procent van de gevallen nodig blijkt te zijn. Naast het onderzoek, werk ik drie dagen in de week als huisarts in opleiding bij een praktijk in Brunssum. Ik vind het heel leuk om te zien hoe onderzoek in de praktijk gebruikt wordt.

 

LATER

Marathon Ik heb mijn broer beloofd dat ik ooit met hem de marathon van New York ga lopen. Bij zoiets gaat het niet om de prestatie, maar om het doen. Dat vind ik zo geweldig mooi. Waar anderen een kick krijgen van bungeejumpen, krijg ik het van zoiets. Reis Ik wil nog graag een grote reis maken met mijn ouders. Ze hebben zoveel voor me gedaan, me altijd ondersteund en mijn lasten en zorgen weggenomen. Mijn vader stond op maandagen voor dag en dauw op om me naar de trein te brengen om weer aan een week coschappen te beginnen. Mijn moeder houdt van erg van reizen. Toen ze in een rolstoel kwam is haar zo vaak verteld dat ze iets niet meer zou kunnen. Reizen dus, en autorijden, maar dat doet ze nu in een aangepaste auto. Ik wil haar graag meenemen naar Amerika of Australië. Maar we beginnen klein: volgend jaar gaan we een stedentrip maken. Kinderen Ik wil absoluut kinderen, we weten zelfs de namen al. Maar nu nog niet, daarvoor moet ik eerst meer rust in mijn leven krijgen. Het is nu al best een uitdaging om alles te combineren. Over een jaar of tien heb ik denk ik mijn eerste kind wel. Die kan dan mee naar de scouting. Dan ben ik gepromoveerd, maar doe ik hopelijk nog steeds onderzoek en werk ik een paar dagen in de week in een huisartspraktijk.     

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)