Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Een vijfde van de Maastrichtse studenten fraudeert”

“Een vijfde van de Maastrichtse studenten fraudeert”

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Hij was er niet trots op, zei de zevendejaars (!) student bedrijfseconomie tegen een van onze verslaggevers, maar ja, hij voelde zich onzeker en had daarom maar “een flinke spiekbrief” in zijn broekzak gestopt. Die bestudeerde hij dan op de wc. Bij vier verschillende toetsen deed hij dat. Vergoelijkend voegt hij toe dat het “wel een puntje gescheeld” zal hebben maar dat het zeker niet “doorslaggevend” was.

Het was twintig jaar geleden, oktober 1999, net als nu de toetsperiode, dat Observant deze bekentenis optekende. Anoniem, uiteraard, want wie wil openlijk als fraudeur door het leven gaan? In het geniep ligt dat anders. Meer dan 20 procent van de toenmalige Maastrichtse studenten zag er geen been in om te hannesen met spiekbriefjes of om stukken van andermans papers over te schrijven. Dat bleek uit een enquête onder 236 studenten, tweedejaars en ouder. Redelijk representatief, op een totale studentenbevolking van circa 9500. Observant had in die tijd een redacteur die verzot was op enquêtes, het donderde niet waarover. Deze sneed in ieder geval hout, een week later reageerde een aantal geschrokken facultaire medewerkers. En wat het leuk maakte: het enquête-artikel werd aangekleed met interviewtjes met een paar boosdoeners.

Ruim een vijfde, dat is al niet weinig, maar de cijfers spreken nog meer als we een beetje inzoomen. Dan bleken vooral de studenten economie en bedrijfskunde aan wat nu de SBE heet, ware fraudekampioenen te zijn.  Zo’n 40 procent, bijna de helft dus, had weleens een scheve schaats gereden. De dokters in spe staken daar gunstig bij af: bij geneeskunde deed vrijwel niemand zoiets.

Bij papers of essays was er, anders dan nu, nog geen antiplagiaat-software op de markt, dus daar viel nog aardig te scoren. Zo vertelde een student dat hij de tip had gekregen om in het studielandschap de harde schijven van de computers te scannen op relevante teksten van zijn medestudenten. En warempel, het lukte hem om een passend stuk naar boven te krijgen. Hij veranderde wat details, leverde het in en scoorde een zeven. Maar onopgemerkt bleef het niet, want het meisje van wie de oorspronkelijke tekst was moest het met een vier doen en dat had ze allerminst verwacht. Ze beklaagde zich erover, waarop de betrokken docent meldde dat hij twee bijna identieke essays had ontvangen waarvan een nagenoeg zonder taalfouten; dat zou wel van de overijverige plagiator komen, dacht hij, vandaar die vier. Maar nee, dat stuk was juist van haar. De jongen trok het boetekleed aan en kwam er genadig van af met een waarschuwing.

En hoe zat het met de telefoons? In die tijd waren er nog geen smartphones, maar wel gewone mobieltjes. Daar ging je dan mee naar de wc om iemand te bellen die jou verder kon helpen. De toiletten, die vormden de zwakke schakel in de controle, zei een docent een week later tegen Observant. Misschien moesten medewerkers maar vaker aan de wc-deuren gaan luisteren, klonk het. Fris baantje.  

 

Zie voor het oude artikel https://bit.ly/31DORZz

https://bit.ly/2oUBx5W

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)