Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Oud-student Inge van Kan: “Hij was zijn wilde haren kwijt en was ready to settle”

Oud-student Inge van Kan: “Hij was zijn wilde haren kwijt en was ready to settle” Oud-student Inge van Kan: “Hij was zijn wilde haren kwijt en was ready to settle”

Photographer:Fotograaf: archief Observant en Inge van Kan

Alumni over hun dromen: zijn ze uitgekomen?

5 september 2015, Chateau Neercanne: “Ja Max, je denkt misschien dat je het zelf hebt bedacht, dat huis op Sint Pieter wat jullie vorige maand hebben gekocht. Maar niks is minder waar. Je bent gemanipuleerd. Het was een vooropgezet plan.” De getuige van Inge van Kan (35) trekt een vergeelde Observant uit haar binnenzak en begint het interview van de toen 19-jarige rechtenstudent voor te lezen. “Ik heb het naar mijn zin in Maastricht. Daar zou ik later, nadat ik de rest van de wereld gezien heb, graag terugkomen. Sint Pieter lijkt me wel wat.”

Inge krijgt een blos op haar wangen als ze de anekdote vertelt. “Ik had voorspellende gaven, denk ik.” Want hoewel zij uit Berg en Terblijt komt en haar man uit Heerlen, was het niet vanzelfsprekend dat ze uiteindelijk in Maastricht zouden terugkeren. “Na mijn studie European Studies, rechten bleek echt niks voor mij, ben ik naar Amsterdam verhuisd voor een master. Ik had een bijbaantje bij een handelshuis en daar ontmoette ik mijn vriend.” De vonk sprong over op een door Max georganiseerde date die gepresenteerd werd als ‘afscheidsborrel’. “Er waren maar twee andere collega’s en die gingen al vrij snel weg.” Ze gaan aan de scharrel maar Inge wil, zoals ze zestien jaar geleden in haar interview al droomde, de wereld zien en vertrekt voor maanden op reis. “Dat was niet lekker gepland, maar we hielden contact.” Als ze terugkomt is het gelijk dik aan. “Hij was zeven jaar ouder en dat vond ik interessant. Hij was open en ontspannen en wist wat hij wilde. Althans, dat dacht ik.”

Spanningen

Maar hoe gek ze ook op elkaar zijn, de relatie komt niet echt van de grond. Er komen spanningen en uiteindelijk maakt Inge het zelfs uit. “Hij was nog niet klaar voor een vaste relatie, wilde zich niet binden.” Als ze elkaar na een jaar op een festival bij de wc’s weer tegen het lijf lopen ziet de wereld er ineens heel anders uit. “Hij was zijn wilde haren kwijt en was ready to settle.” Vanaf dat moment gaat alles razendsnel. “Binnen anderhalve maand was ik zwanger en na de geboorte van onze zoon vroeg hij me ten huwelijk.”

Zuid-Limburg

Door de gezinsuitbreiding wordt hun huis te klein en ze doen een bod op een appartement in de Amsterdamse Rivierenbuurt. “De makelaar zei: tien mille extra en het huis is voor jullie.” Het loopt anders. “Het was een principekwestie, we voelden ons voor het blok gezet.” Ze gooien het roer radicaal om en verplaatsen hun aandacht naar Zuid-Limburg waar beider roots liggen. “We houden van de drukte in Amsterdam, maar genieten ook erg van de rust in het Limburgse land.” Ze kopen een totaal vervallen huis dat al drie jaar leeg staat van de erfgenamen van een overleden bioloog. “Wespennesten hingen op zolder en de orchideeën groeiden in de woonkamer.” Acht maanden duurt de verbouwing van hun droomhuis. Ze reizen heen en weer vanuit Amsterdam. In de tussentijd trouwen ze op Chateau Neercanne.

Tuinman

Maar wie denkt dat daarmee het Maastrichtse huisje boompje beestje verhaal af is, gokt verkeerd. Haar vriend vindt maar moeilijk een uitdagende baan en ze missen de mentaliteit van de Randstad.  “We leefden nog steeds met één been in Amsterdam waar veel van onze vrienden wonen.” Na 2,5 jaar is de koek op. De weigering van de tuinman om Nederlands te praten tegen Max, die ondanks zijn Limburgse afkomst geen Maastrichts kan, is de druppel die de emmer doet overlopen. “Ik ben er trots op dat we het hebben geprobeerd, maar op enig moment keken we elkaar aan en zeiden: dit gaat em niet meer worden.”

Amsterdam

En dus vindt het interview toch plaats in Amsterdam. In café Hoogendam, om de hoek van Inge’s werk bij amsterdam&partners. Ze is verantwoordelijk voor de Metropool Regio Amsterdam en probeert met gerichte campagnes voor meer spreiding te zorgen van toeristen. Ze woont inmiddels in Overveen, een dorpje dat aanschurkt tegen Haarlem en op fietsafstand ligt van ‘Amsterdam Beach’, zoals ze het strand van Bloemendaal aan internationale bezoekers van de stad probeert te verkopen. Ze heeft er best of both worlds: “Rust en ruimte, maar dichtbij de bedrijvigheid van de hoofdstad.”

Nog eentje

Ze is toe aan rust. “Mijn leven is flink in beweging geweest de afgelopen jaren, ik ben wel even klaar met alle veranderingen.” Ze wil vooral gaan genieten van haar kinderen Jack van vijf en Nora van drie. “Het zijn twee mensjes met eigen meningen en eigen vrienden. Ze blijven je verrassen. Laatst begon Jack me ineens uit te leggen waarom dinosauriërs zijn uitgestorven.” Maar als haar gevraagd wordt of het gezin compleet is blijkt ze toch een beetje verslaafd aan reuring. “Ik dacht dat we klaar waren maar ben sinds kort weer gaan twijfelen. Ik vind de familie te klein, wil nog meer chaos. Dus, als het ons gegeven is, nog één keertje dan.”

Niels van der Laan

 

 

 

 

 

(On-)vervulde dromen

In 2003 vroegen we Maastrichtse studenten naar hun toekomstdromen. Hoe staat het daarmee anno 2019? Zijn ze uitgekomen? In dit jubileumjaar (Observant wordt 40!) zoeken we hen, rond de veertig inmiddels, opnieuw op. Niels van der Laan was in 2003 als studentjournalist verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de portretten, en ook nu neemt hij een flink aantal voor zijn rekening. Behalve bovengenoemde alumni, vragen we ook oud-studentenjournalisten van Observant naar hun (on-)vervulde dromen.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)