Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Mijn studie zag ik toch een beetje als een noodzakelijk kwaad”

“Mijn studie zag ik toch een beetje als een noodzakelijk kwaad” “Mijn studie zag ik toch een beetje als een noodzakelijk kwaad”

Alumni over hun dromen. Zijn ze uitgekomen?

“Bent u tevreden met uw uiterlijk? Tsja, ik was liever 10 cm langer en/of 5 kilo lichter, maar om nou te zeggen dat ik mezelf wanstaltig vind …

Kinderwens? ‘Dat is wel het laatste waaraan ik wil denken’, ontbreekt als antwoordmogelijkheid op deze datingsite.

Rookt u? Kak, daar gaat mijn droomvrouw voor wie ik graag de peuken zou laten liggen.”

Zie hier een fragment uit een wekelijkse column die Jeroen Postma een kleine tien jaar geleden in Observant schreef over (onder andere) zijn eerste schreden – “een sociologisch experiment zal ik maar zeggen” – op datingsites. Het jaar ervoor liet hij in een muziekrubriek zijn schrijftalent al zien, maar ook dat hij kennis van zaken had, zeker als het ging over vernieuwende muziek.

Zijn bezoekjes aan de redactie bleven nooit onopgemerkt: met luide stem, veel meningen, een hoop humor en de laatste nieuwtjes uit de studentenwereld vulde hij de burelen. Inmiddels is hij 35 en ‘Senior beleidswerker Primair en Voortgezet Onderwijs’ op het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in Den Haag. Een mond vol, erkent hij lachend.

“Ik had lang over mijn studie gedaan”, vertelt hij aan de telefoon. Veel tijd ging zitten in de studentenroeivereniging Saurus waar hij een jaar in het bestuur zat (“ik heb daar heel veel geleerd: hoe je consensus bereikt, hoe je mensen kunt overtuigen, hoe je besluiten neemt die goed zijn voor de club”), en penningmeester van de sociëteit was. Zijn studie International Business zag hij toch vooral “als een noodzakelijk kwaad. Ik vond zeker tijdens mijn bachelor weinig vakken echt boeiend. Ik benijd mensen die rechtsfilosofie of politicologie deden, over die onderwerpen lees ik nu voor mijn plezier. Zo’n studie had beter gepast, maar dan weet ik niet of ik uiteindelijk deze baan had gekregen.”

Torenhoog

Toen hij in 2010 afstudeerde wist hij eigenlijk niet wat hij wilde. “De verwachtingen bij mezelf en mijn omgeving waren torenhoog, maar tegelijkertijd had ik twijfels: wat kan ik eigenlijk? Ik was best een beetje bang om te solliciteren, met het risico te worden afgewezen. Je kunt falen en iedereen die het ziet.” En dus dook hij een beetje weg in ‘kleine’ baantjes bij Observant, in de horeca en als huiswerkbegeleider en probeerde in de tussentijd een traineeship te bemachtigen bij de Rijksoverheid. De eerste keer strandde hij vlak voor de finish. Bij de tweede poging was het raak, met dank aan “het vele hard core-rekenen en de accountancy-vakken tijdens mijn IB-master”. In juni 2011 kon hij beginnen als trainee bij het ministerie van Financiën.

Gelijkgestemden

Hij voelt zich thuis bij de overheid en zit nu op zijn derde ministerie. “De sfeer is goed. Ik kom hier gelijkgestemden tegen: mensen met een brede interesse, betrokken, gedreven, die wat kunnen,  elkaar wat gunnen, en weten dat relativeren soms nodig is. We beseffen immers: wij schrijven een advies, daar denken we goed over na en vinden we ook wat van, maar uiteindelijk zijn het anderen – de minister en het parlement - die beslissen of de plannen doorgaan of niet.” Op dit moment buigt hij zich over de toekomst van het basis- en voortgezet onderwijs. Enthousiast: “In oktober is het advies over de herziening van het onderwijscurriculum voor het primair en voorgezet onderwijs naar buiten gekomen. We zijn nu bezig met de voorbereiding van de politieke besluitvorming. Ik vind het geweldig om dit te doen, je bent bezig met wezenlijke zaken die van invloed zijn op heel veel levens. We doen het voor 230 duizend leraren en 2.4 miljoen leerlingen.” En ja, het is flink aanpoten tot aan Kerst, maar dat vindt hij geen probleem. “Die stereotype ambtenaar die om half vijf naar huis gaat, die kennen wij hier niet.”

Meisjes

Hij is in de loop van de jaren volwassener geworden, zegt hij, meer in evenwicht. Hij woont in Amsterdam (“daar is meer te doen”) en is (weer) single. Hij grinnikt als hij wordt herinnerd aan zijn columns over online daten. Dan serieus: “Ik lag toen niet goed in de markt. Meisjes zijn pas ergens sinds mijn 26ste terug gaan praten. Ik was als student onzeker, overenthousiast, heel druk en anders dan de meeste anderen. Dat schrok af, denk ik. Ik ben nog steeds niet doorsnee, maar lig nu wel beter in de markt.”

En kinderen? “Ik kon me daar als student niets bij voorstellen. Ik kon amper voor mezelf zorgen.” Maar daar staat hij nu anders in. Met gevoel voor understatement: “Ik zou het niet vervelend vinden als ik een partner zou tegenkomen en op termijn kinderen zou krijgen. Hoeveel? Geen idee. Dat beslis je niet in je eentje, toch?”

Roman

Over tien jaar werkt hij nog steeds bij de Rijksoverheid, dat weet hij zeker. “Ik houd me dan bij Onderwijs, Sociale Zaken of Volksgezondheid bezig met relevante vraagstukken. De publieke zaak vind ik tof. En dan hoop ik mijn ambitie om een roman te schrijven te hebben waargemaakt. Ik loop al een tijd rond met een idee, maar of het goed is, dat wil ik niet beweren.”

On)vervulde dromen

In 2003 vroegen we Maastrichtse studenten naar hun toekomstdromen. Hoe staat het daarmee anno 2019? Zijn ze uitgekomen? In dit jubileumjaar (Observant wordt 40!) zoeken we hen, rond de veertig inmiddels, opnieuw op. Niels van der Laan was in 2003 als studentjournalist verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de portretten, en ook nu neemt hij een flink aantal voor zijn rekening. Behalve bovengenoemde alumni, vragen we ook oud-studentenjournalisten van Observant naar hun (on-)vervulde dromen.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)