Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Madrid, Parijs, Afghanistan, Oeganda, en nu Mexico

Madrid, Parijs, Afghanistan, Oeganda, en nu Mexico Madrid, Parijs, Afghanistan, Oeganda, en nu Mexico

Photographer:Fotograaf: Eigen Archief Judith Maas

Alumni over hun dromen: zijn ze uitgekomen?

Groots en meeslepend leven, schrijven, de wereld ontdekken. Zo zag alumna Judith Maas het leven voor zich in de studententijd. Haar dromen zijn wel en niet uitgekomen. Als diplomaat – nu plaatsvervangend ambassadeur in Mexico - heeft ze vele continenten gezien. Maar onder de oppervlakte smeult nog steeds het verlangen om in de voetsporen van kinderboekenschrijfster Thea Beckman te treden.

Ze belt vanaf een vakantiehuisje – of beter: hutje - op het strand. Judith Maas (42) woont in Mexico-stad, maar deze week is ze met haar man en vier kinderen op vakantie in de zuidelijke provincie Oaxaca. “We zitten nogal afgelegen. Er zijn drie restaurantjes die allemaal hetzelfde serveren: garnalen en oesters. Het wordt op een vuurtje klaargemaakt. Volgens mij is een stevige maag vereist. Morgen is het de dag van de doden, día de muertos

“Wacht even, Katootje, ik ben aan het bellen… met iemand in Nederland…”

Alumna Judith Maas studeerde eind jaren negentig cultuur- en wetenschapsstudies, zoals dat toen heette. Ze wil schrijver worden. Als kind al verslindt ze de boeken van Thea Beckman. Een van haar kinderen heet zelfs Hasse, naar een van Beckmans hoofdpersonen.

Ze is vastberaden. Na de middelbare school gaat ze als au pair werken bij toenmalig NRC-correspondent Marc Leijendekker in Rome. En eenmaal op de universiteit wordt ze freelancer voor Observant. Na een master journalistiek doet ze twee sollicitaties op de bus. Een naar De Gelderlanderen een naar het ministerie van Buitenlandse Zaken. Bij De Gelderlanderkan ze gelijk beginnen, op de stadsredactie in Nijmegen.

Uruzgan

Kort daarvoor, tijdens Carnaval, ontmoet ze haar man Jan, die geneeskunde heeft gestudeerd in Maastricht en in Nijmegen woont. Ze gaan er meteen samenwonen, maar niet lang, want na een half jaar - zo lang duurt de procedure op het ministerie – blijkt ze toegelaten tot het diplomatenklasje.

Journalistiek of diplomatie? Vanwege bezuinigingen bij de krant kiest ze voor het laatste. Ze wil schrijven, maar ook de wereld ontdekken.

“Wat is er moppie… Waarom huil je? Ben je gestoken? Jan, kijk je even…”

Aanvankelijk werkt ze als woordvoerder in Den Haag, dan begint een omzwerving over meerdere werelddelen. Eerst naar Madrid, mede uitgekozen omdat Jan daar als arts mag werken. Alleen bleek de procedure tweeënhalf jaar te duren en koos hij al snel voor het onderzoek. 

Niet lang daarna belandde ze in Afghanistan. In Uruzgan nota bene, de armste regio waar Nederlandse soldaten van 2006 tot 2010 probeerden de Taliban te verdrijven en tegelijk politieke stabiliteit te stimuleren. Maas nam haar intrek in een militaire compound en werkte er als ontwikkelingsadviseur. “We hebben er onder meer een netwerk van huisartsenposten van de grond getild.”

Daarna Oeganda. Nederland. En sinds twee jaar Mexico.

Billen schoonmaken

“Het is een well-kept secret, maar het leven in Mexico-stad is echt fantastisch, wat betreft cultuur maar ook qua restaurant- en uitgaansgelegenheden. Het is niet alleen maar positief, want de tegenstellingen tussen rijk en arm zijn heel groot. We praten daar veel over met onze kinderen, ook omdat we zelf in een rijke wijk wonen, waar steeds gepatrouilleerd wordt. Want dat is ook een ding: veiligheid. Daar houd je constant rekening mee. Ook toen we naar Oaxaca reden. Je kiest een veilige route en mijdt regio’s waar een drugsoorlog woedt, om maar eens iets te noemen. Je zorgt ook dat je voor zonsondergang op de plaats van bestemming bent.”

Intussen is ze opgeklommen tot plaatsvervangend ambassadeur. “Overdag spreek ik met hoge regeringsfunctionarissen, en na werktijd ben ik verschrikkelijk burgerlijk in de weer met mijn kinderen, de billen schoonmaken, het snot van de neusjes wrijven. Ik houd van dat contrast.” Ze is tevens hoofd economische zaken en bemiddelt min of meer tussen het Nederlandse bedrijfsleven en de Mexicaanse overheid. “De nieuwe president wil bijvoorbeeld een corridor tussen de twee oceanen aanleggen, wij kijken of er kansen zijn voor het Nederlands bedrijfsleven.”

Kortom, de wereld ontdekken is gelukt. 

Miskramen

Waar ze niet per se van droomde als student, is een groot gezin stichten. ‘Als kind zag ik bij mijn ouders hoeveel werk ze aan me hadden.’ Toch heeft ze inmiddels een man en vier kinderen. ‘Daar hebben we van tevoren zwaar over nagedacht. Maar als ik dan eenmaal de knoop heb doorgehakt, ga ik er helemaal voor.” 

Maar dan merkt ze dat er niet zoiets bestaat als een recht op kinderen. Ze krijgt zeven miskramen. “Ik was vaker zwanger dan mijn katholieke oma. De oorzaak is nooit duidelijk geworden. Het was ontzettend zwaar, de wanhoop was groot. Maar dat geldt ook voor de blijdschap toen het via adoptie en IVF wel lukte om een gezin te stichten.”

Rest nog één vraag: hoe zit het met verlangen om schrijver te worden? “Dat zit nog ergens. Ik moest er vannacht nog aan denken: het zou toch wel leuk zijn als dat er nog een keer van kwam.”

(On)vervulde dromen

In 2003 vroegen we Maastrichtse studenten naar hun toekomstdromen. Hoe staat het daarmee anno 2019? Zijn ze uitgekomen? In dit jubileumjaar (Observant wordt 40!) zoeken we hen, rond de veertig inmiddels, opnieuw op. Niels van der Laan was in 2003 als studentjournalist verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de portretten, en ook nu neemt hij een flink aantal voor zijn rekening. Behalve bovengenoemde alumni, vragen we ook oud-studentenjournalisten van Observant naar hun (on)vervulde dromen.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)