Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ontwaakt, verworpenen der aarde!

Ontwaakt, verworpenen der aarde!

Film: Martin Eden

Het verhaal: Als de jonge Napolitaanse zeeman Martin (Luca Marinelli) de verfijnde en belezen Elena (Jessica Cressy) ontmoet, is hij op slag smoorverliefd. Martin is vastbesloten om Elena’s hart te veroveren, maar hij weet dat haar bourgeoisfamilie nooit zal instemmen met een huwelijk met een ongeschoolde arbeider. Ondanks dat hij de basisschool niet heeft afgerond en de Italiaanse taal amper beheerst, besluit Martin zich toe te leggen op een schrijverscarrière. Gaandeweg veranderen zijn politieke opvattingen en komt hij klem te zitten tussen zijn ambities en zijn liefde voor Elena.

Een historisch drama zoals je dat nog niet eerder zag:

- Martin Eden is gebaseerd op de gelijknamige bildungsroman van Jack London uit 1909, waarbij regisseur Pietro Marcello het verhaal van Californië naar Napels verplaatste. Het is niet de enige ingreep die hij zich permitteerde: waar de roman aan het begin van de twintigste eeuw is gesitueerd, laat de film verschillende decennia van de twintigste eeuw in elkaar overvloeien. Het is een letterlijk tijdloze wereld die Marcello creëert, een mozaïek van verschillende tijdlagen die tot één geheel worden geweven.

- Op stilistisch vlak valt er veel te genieten: de film werd gedraaid op grofkorrelig en warm 16mm-materiaal dat naadloos wordt aangevuld met prachtig archiefmateriaal: vergeelde en beschadigde beelden van historische betogingen en door het leven getekende gezichten van havenarbeiders en huisvrouwen.

- Luca Marinelli werd tijdens het filmfestival in Venetië onderscheiden met de prijs voor de beste acteur, en gaf daarmee Joaquin ‘Joker’ Phoenix het nakijken. Een mooie bekroning voor de Italiaanse acteur die Martin Eden van een ongeschoolde zeeman naar een gedesillusioneerd schrijver weet te transformeren.

Log en hermetisch:

- Er wordt veel overhoop gehaald in Martin Eden: anarchisme, de slavenmoraal van het socialisme, situationisme, Nietzsches individualisme, de oude Grieken, het sociaal darwinisme van Herbert Spencer en de poëzie van Baudelaire worden in de intellectueel-gewauwel-megamix gegooid. Trek daar vervolgens een getormenteerd gezicht bij, nog even goed roeren en het resultaat is een behoorlijk log en hermetisch drama over de klassenstrijd. Liefhebbers van klassiek historisch drama kunnen dan ook beter elders hun heil zoeken.

- In de rommelige derde akte kan ook Marinelli – om onduidelijke redenen opeens voorzien van een kapsel dat herinneringen aan Duran Duran en Spandau Ballet oproept – de film niet meer op de rails houden.

Het salomonsoordeel: De wijze waarop Martin Eden fictie en archiefmateriaal laat versmelten is heel bijzonder, maar uiteindelijk kapseist de film – net als zijn hoofdpersonage – onder het gewicht van zijn intellectuele pretentie.

Mark Vluggen

 

Zie hier het filmprogramma van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)