Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Oud-student UCM Marie Zwetsloot: “Ik moet de Nederlandse cultuur weer leren kennen, hoe mensen met elkaar omgaan”

Oud-student UCM Marie Zwetsloot: “Ik moet de Nederlandse cultuur weer leren kennen, hoe mensen met elkaar omgaan” Oud-student UCM Marie Zwetsloot: “Ik moet de Nederlandse cultuur weer leren kennen, hoe mensen met elkaar omgaan”

Photographer:Fotograaf: Eigen Archief

Alumni over hun dromen: zijn ze uitgekomen?

Ze is net weer terug in Nederland, na zeven jaar Amerika. Daar volgde Marie Zwetsloot (30) – met behulp van een Fulbright én een Huygens-beurs – een research master bodemwetenschappen en behaalde ze haar doctorstitel met een onderzoek naar de invloed van plantenwortels op ondergrondse koolstof in de context van klimaatverandering. Dat was niet het plan waarmee ze naar het University College Maastricht kwam in 2007. Ze koos vakken die op politiek, samenleving en filosofie waren gericht en ging bij Observant werken. De switch kwam na een uitwisselingsprogramma in Ecuador.  

De liefde voor reizen zat er al vroeg in. Zwetsloot maakte via het United World College haar middelbare school af in Wales en toen het op de keuze voor een universiteit aankwam, koos ze voor Maastricht, “zo ver mogelijk” van Groningen, waar ze opgroeide. “Niet dat ik een slechte band heb met mijn familie.” Maar toch: weg, de wijde wereld in.

Het internationale karakter van het University College speelde ook een rol bij die keus. “Wat me het meest is bijgebleven van mijn tijd bij Observant, is een artikel dat ik schreef over internationale vriendschappen. Als je zelf in het buitenland woont of bevriend bent met mensen die tijdelijk hier zijn, leef je vaak korte tijd heel intensief met elkaar, maar daarna gaat iedereen weer weg. Hoe ziet een vriendschap er dan uit?”

Het is een onderwerp dat weer actueel is in haar leven, nu ze als post-doc terug is in Nederland, aan de Universiteit van Wageningen. “Ik heb één goede vriendin in Nederland. De rest woont ergens anders, het dichtste bij is België en Duitsland. Mijn jongere broer en zus, die altijd hier zijn gebleven, gaan nog steeds om met vrienden van de studie en de middelbare school, maar zo’n netwerk heb ik hier niet. De meesten van mijn vrienden wonen in Amerika.”

Daar ging ze naar Cornell University, eerst voor een master, toen voor een PhD. Maar eerst was er nog die switch, van aspirant-beleidsmaker naar bodemwetenschapper. “Toen ik naar Maastricht kwam, was ik heel idealistisch. Ik wilde de wereld verbeteren, maar wist niet hoe.” Ze zag zichzelf bij een NGO werken, iets doen met internationale samenwerking en ontwikkeling. “Tot ik op uitwisseling ging in Ecuador. Daar leerde ik over de landbouwsystemen en hoe men probeert om de voedselproductie op peil te houden of zelfs te verhogen, maar de negatieve milieueffecten zo laag mogelijk te houden. Ik merkte dat ik vooral meer over de technische aspecten wilde weten. Hóe doe je dat?” 

Eenmaal terug in Nederland stapt ze over van sociale wetenschappen naar natuurwetenschappen. Ook volgt ze wat vakken in Wageningen, in afwachting van de goedkeuring van haar Fulbright-beurs. Haar toenmalige vriend studeert op dat moment al aan Cornell, maar dat is niet de reden waarom ze ook voor die universiteit kiest. “Ik heb echt voor mezelf gekozen, voor de master die ik leuk vond. Ik ben heel blij dat ik slim genoeg was om dat op één te zetten, want kort nadat ik arriveerde, ging het uit.”

Nu woont ze sinds kort samen met Valente, haar Mexicaanse vriend die ze op Cornell ontmoette. “Heel fijn, we hebben een jaar een lange afstandsrelatie gehad, omdat ik nog in Amerika was en hij een aanstelling in Frankrijk had.” 

Het is wennen, voor hem, maar ook voor haar. “Ik voel me een buitenlander. Ik moet de cultuur hier weer leren kennen, hoe mensen met elkaar omgaan. Hoe geef je een hand? Ga je zoenen? Kun je op het werk zomaar bij iedereen binnenlopen, zoals ik in de VS gewend was, of maak je eerst een afspraak? Wat ik mis is de ruimte, de natuur. Nederland is in vergelijking best wel vol, al wonen we hier ook vlak bij het bos. Ik mis ook de openheid van Amerikanen. Ze nodigen je heel makkelijk uit bij hen thuis of op een feestje. Zo leer je weer andere mensen kennen en bouw je vriendschappen op. Nederlandse vriendengroepen zijn vaak al lang bij elkaar en laten niet zo makkelijk een nieuw iemand binnen.”

Toch wilde Zwetsloot niet in de VS blijven. “Het is ook een hard land, er is veel armoede, veel ongelijkheid. Als er iets misgaat, je wordt ziek of verliest je baan, dan is er geen opvang. Het voelt fijner hier. En ik vind het inmiddels ook leuk om dichterbij mijn familie te zijn. Mijn broertje is naar de universiteit gegaan en weer afgestudeerd en ik heb het helemaal gemist.”

Nederland voor altijd dan? Dat weet ze nog niet. “Ik heb een contract voor vier jaar, Valente moet nog een baan vinden. We gaan nu kijken of we hier kunnen aarden.” En kinderen, iets waar ze zich als student nog niets bij kon voorstellen? “Ik ben er nog niet uit. De laatste jaren zijn zo druk geweest, met het verhuizen en wisselen van banen. Laten we eerst maar eens kijken of we ons hier op onze plek voelen.”

(On-)vervulde dromen

In 2003 vroegen we Maastrichtse studenten naar hun toekomstdromen. Hoe staat het daarmee anno 2019? Zijn ze uitgekomen? In dit jubileumjaar (Observant wordt 40!) zoeken we hen, rond de veertig inmiddels, opnieuw op. Niels van der Laan was in 2003 als studentjournalist verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de portretten, en ook nu neemt hij een flink aantal voor zijn rekening. Behalve bovengenoemde alumni, vragen we ook oud-studentenjournalisten van Observant naar hun (on-)vervulde dromen.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)