Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik eet twee keer zo veel als een gemiddeld persoon van mijn postuur”

“Ik eet twee keer zo veel als een gemiddeld persoon van mijn postuur”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Naam: Willem Voncken (1964, Maastricht) * In het dagelijks leven: universitair hoofddocent moleculaire epigenetica * Burgerlijke staat: getrouwd met Monique; zoon Sam (19) en dochter Robin (17) * Woonplaats: IJzeren

Welk boek ligt er op je nachtkastje? Meestal een paar tegelijk. Dat varieert van boeken over paleobiologie tot A short history of nearly everything van Bill Bryson. Ook streekromans vind ik leuk. Onlangs las ik een prachtig verhaal van Christine Crutsen over IJzeren, het dorp waarin ik woon. Het speelt zich af tijdens de overgang van de 19naar de 20eeeuw. Onverharde wegen, boerderijen, winkeltjes, caféetjes, armoe: het is heel beeldend geschreven. Als kind las ik Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman wel drie keer. Ik houd van de combinatie van fictie en geschiedenis.

Ik wil een tweede huis in: Nieuw-Zeeland. Ik heb zeven jaar in Los Angeles gewoond, dat is vooral beton en namaak. Ik deed daar onderzoek naar kinderleukemie. Ik had er leuke collega’s, we maakten makkelijk 80 uur in de week, maar we hadden er zo veel lol in. Een fantastische tijd. Na drie jaar in LA ben ik op vakantie gegaan naar Nieuw-Zeeland. Zo mooi, zo groen. Een walhalla voor biologen. Alles is er anders, de planten, de dieren. Fantastisch! Als ik mooie dieren of planten vind die ik nog niet eerder zag, dan heb ik een goede vakantie. 

Niets zo interessant als een pantoffeldiertje. Haha! Het minuscule beerdiertje vind ik interessanter. Die overleeft het nulpunt, de ruimte, het luchtledige. Fascinerend hoe de natuur in elkaar zit. Ik ben al van jongs af aan geïnteresseerd in biologie. Vroeger keek ik met pa Im Reich der wilden Tiere. Rond mijn vijfde was dat mijn lijfprogramma. Toen is het zaadje gepland. Op de middelbare school kreeg ik een enthousiaste leraar die lesgaf uit wetenschappelijke tijdschriften. Slechts een paar mensen konden hem volgen. Hij was toen al, tussen 1976 en 1980, bezig met moleculaire biologie. Dat heeft gemaakt dat ik daarvoor heb gekozen. Ik hou me nu bezig met epigenetica: er zit twee meter opgevouwen DNA in elke celkern. Als je wat met genen wilt, moet je dat uitpakken.

Aan mij is een topsporter verloren gegaan. Een topsporter niet, maar ik heb altijd met veel plezier middellange afstanden gelopen; tien tot zestien kilometer. Ik heb er de bouw voor. Ik liep vanaf het begin flink door, want als het op sprinten aankwam, dan verloor ik. Ik ben gestopt toen ik twee genetische aandoeningen bleek te hebben: glutenintolerantie en ijzerstapeling, een aandoening waarbij het lichaam giftig ijzer opslaat in organen als het hart en de lever. Ik neem slecht voedingsstoffen op en eet daarom op een dag bijna twee keer zo veel als een gemiddeld mens met mijn postuur. Maar ik kan nog steeds veel dingen doen, wandelen vind ik heerlijk.

Waar geef je het meeste geld aan uit? Fijne vakanties, verder geven we niet zo veel geld uit. De laatste jaren gaan we zo milieubewust mogelijk op vakantie. We pakken de auto en als het even kan gebruiken we het openbaar vervoer. Huisjes huren we bij wandelroutes in de buurt, zodat we daar de auto kunnen laten staan. 

Welk cijfer geef je het leven? Een acht. Ik heb niets te klagen. Ik heb een leuke vrouw, twee schatten van kinderen, werk dat ik leuk vind, fijne vrienden en collega’s. Als het voor iedereen een acht zou zijn, dan is het voor mij een tien. Er zijn zo veel mensen die de eindjes niet of nauwelijks aan elkaar kunnen knopen. Ik probeer bij te dragen met giften aan goede doelen, maar ik zie het vooral als mijn taak om studenten op te leiden tot goede wetenschappers. 

Ik ben allergisch voor: Grootspraak, narcisme en nepotisme. En mensen die zich laten voorstaan op inspanningen en successen van anderen. Daar lopen er wat van rond op de universiteit. Tutoren en docenten doen het werk en coördinatoren – gelukkig niet allemaal – die daarna met de veren gaan pronken. Wat dat betreft is het net de wereld in het klein.

Wat zoek je in een partner? Met je partner, maar ook met vrienden en collega’s kom je uiteindelijk altijd uit bij gelijkgestemden. Dingen die je samen wel of niet belangrijk vindt. Monique en ik geven beiden niets om materiële zaken. Mijn kinderen gaan nu op kamers en ik heb er de grootste schik in om tweedehands spullen op te knappen. Sam is met zijn middelbare school in India geweest. ‘Ik ga nooit meer iets nieuws kopen’, zei hij toen hij terugkwam. Hij heeft daar zo veel van onze rommel gezien. Mijn vrouw en ik staan er ook zo in, heel leuk als de kinderen dat overnemen.

Een echte Sjeng houdt van. Geen idee. Ik ben in Maastricht geboren, maar ik ben opgegroeid in Ulestraten. Ik heb daar een leuke jeugd gehad, ik heb nog steeds vrienden uit die tijd. Er is veel natuur, ik heb er veel gewandeld met pa. Mijn moeder komt uit een grote familie uit Stevensweert. Als er feestjes waren, was er altijd veel lol met neefjes en nichtjes. 

 Je mag één ding overdoen. Ik heb eigenlijk van weinig dingen spijt. Werkgerelateerd had ik misschien wel meer coaching moeten zoeken toen ik net aan de UM begon. Ik heb jaren 2,5 fte gedraaid om alle ballen hoog te houden. Mijn onderwijs en onderzoek, en het opzetten van een moleculair genetische faciliteit. Op persoonlijk vlak had ik misschien wat meer tijd vrij willen maken voor muziek. Ik heb vroeger altijd gezongen in koren. Allemaal voor de lol. Van alles heb ik gezongen: van Queen tot Verdi. Voor concerten gingen we een weekend op retraite, samen repeteren.

Ik ben het meest trots op: Mijn kids, zonder twijfel. Het zijn leuke mensen geworden met veel vrienden. Onze oudste heeft zijn draai gevonden in de autowereld. Alles wat snel gaat met veel lawaai heeft hij altijd prachtig gevonden. Onze jongste is nog aan het zoeken. Ze doet nu een jaartje toegepaste psychologie in Eindhoven, maar ik denk dat ze haar P haalt en dan verder kijkt. Misschien wilt ze wel eerst een wereldreis maken. Dat zou ik niet erg vinden, maar ik zou me wel continu zorgen maken. 

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)