Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het geheim van Sinterklaas

Het geheim van Sinterklaas

Medewerkerscolumn

Nu het weer Sinterklaastijd is, komt de herinnering terug aan de eerste keer dat de studenten van onze faculteit konden uitmaken wie de onderwijsprijs zou krijgen. Ik werd toen de gelukkige, en daarna wilden verschillende collega’s weten hoe ik dat voor elkaar gekregen had. Wat is je geheim, vroegen ze me. Maar wat mij betreft is er geen geheim. Je moet je onderwijs met hart en ziel geven, en als studenten merken dat je oprecht in hen en in hun leerproces geïnteresseerd bent, kan er maar weinig fout gaan. En gebeurt dat toch, dan wordt het je gemakkelijk vergeven. Je moet ook niet menen dat jij studenten wat leren kunt. Dat kun je niet. Iets leren doen studenten zelf. Jij kunt niet meer dan een rolmodel zijn, vragen beantwoorden, ze proberen te motiveren en ze laten zien waar het water te vinden is - maar zij moeten het drinken. Dat is het, meer is er niet, wat mij betreft. 

Maar de betreffende collega’s geloofden daar niets van. Je zag ze denken: “Ja ja, je wilt het niet delen hè, je wilt die prijs natuurlijk nog een keer. Nooit gedacht dat je zo’n egoïst zou zijn!” De waarheid vertellen en niet geloofd worden, dat is geen lekker gevoel, kan ik u zeggen. Dus toen ik wederom in de prijzen viel, heb ik in mijn dankwoord gezegd dat als iemand nog eens zou vragen wat het geheim van de smid is, ik hem of haar het Sinterklaasantwoord zou geven. 

Nu weten veel van mijn collega’s niet veel van de Sinterklaastraditie omdat ze uit het buitenland komen, dus vertelde ik het volgende verhaal. Iedereen weet dat Sinterklaas erg oud is (de belegen grap dat hij de schimmel tussen de benen heeft, kon ik niet in het Engels vertalen), maar hoe oud precies, is in nevelen gehuld. Dus toen tijdens een tv-uitzending een klein meisje aan de Sint vroeg: “Sinterklaas, hoe oud bent u dit jaar geworden?”, zag iedereen met spanning uit naar het antwoord. De Sint wenkte het kind, een schattig uitziend meisje, nam het op zijn schoot en zei: “Jij bent Anna, nietwaar?” “Ja, Sinterklaas”, zei Anna. “Goed”, hernam de Sint, en hij boog zich vertrouwelijk voorover. “Goed. Anna, kun jij een geheim bewaren?” Het meisje knikte opgetogen en zo heftig dat haar vlechten op en neer dansten. “Ja, Sinterklaas, ja!”, juichte ze uiteindelijk. “Mooi”, reageerde de Sint toen. “Ik ook”.

Nico Baakman, wetenschappelijk medewerker European Studies

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)