Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Eerst ruiken en voelen, pas daarna gaan de limoenen de tas in

Eerst ruiken en voelen, pas daarna gaan de limoenen de tas in

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Eten met Eichholtz

De Kerst komt eraan en dat doet mij ieder jaar denken aan Dickens. In zijn verhalen is het altijd december: ijzig koud buiten, met binnen een warm haardvuur. Het contrast tussen schraalheid voor buitenstaanders en de geborgenheid van een comfortabel huis. Dickens scheef uit eigen ervaring, want toen hij 12 was, moest zijn vader wegens faillissement de gevangenis in. Zijn vrouw en jonge kinderen gingen ook mee naar binnen, maar de kleine Charles was daarvoor al te oud en moest een tijdlang voor zichzelf zorgen. Op straat. 

Het lijkt er weleens op dat onze maatschappij langzaam terugglijdt naar die tijd, met steeds meer daklozen, gezinnen die het niet redden en mensen die in de ambtelijke molens vermalen worden. Onze overheid lijkt geen antwoord te hebben, of in ieder geval geen antwoord dat veel succes oplevert. Gelukkig is er ook particulier initiatief.

Afgelopen zaterdag kookte Serve the City een kerstmaal voor de buitenstaanders van Maastricht. Daklozen, asielzoekers in afwachting van hun verblijfsvergunning, alleenstaande senioren, en Maastrichtse gezinnen die het moeilijk hebben, evenwichtig vermengd met UM-studenten. Die maaltijd was een aflevering van hun maandelijkse community dinners, waarbij steeds ongeveer vijftig mensen worden uitgenodigd om samen te koken, te eten en muziek te maken. Het doel is warmte en verbinding.   

Twee van de gangmakers van dat initiatief zijn Matthijs Korevaar, aio bij de School of Business and Economics, en Rosie Roys, derdejaars bachelor student in het UM Science Programme. Matthijs is een Hollandse jongen die na een UM-bachelor en master ook nog besloot te promoveren en binnenkort de wijde wereld in trekt. Rosie is een kosmopoliet met Ierse roots, die vanuit een opvoeding in die wijde wereld geniet van de knusheid van Maastricht. Matthijs regelt de financiën en Rosie organiseert de diners. 

We gaan groenten inkopen voor het grote diner. En waar kunnen we dat beter doen dan op de fantastische vrijdagmarkt van Maastricht? Ik heb eerder al eens geschreven over de vismarkt en ik zal bij een latere gelegenheid nog schrijven over de poeliers en de kaasboeren. Maar vandaag gaat het over groente en fruit, want de community dinners zijn niet vegetarisch, maar wel vleesarm, uit kostenoverwegingen.

Matthijs en Rosie stellen me voor aan Hana Rahim Abid. Zij is de meesterkok die samen met de kokende studenten-vrijwilligers de community dinners verzorgt. Serve the City heeft haar gezin in het verleden geholpen en zij genoot zo van de warme aandacht waarmee dat gebeurde, dat ze nu vaste vrijwilliger is. Zij weet van alle groente, fruit en kruiden exact de prijs: bij de verschillende marktkramen, bij de Lidl, en bij de oriëntaalse winkels in Maastricht. Ze neemt ons op sleeptouw.

De Bananenboxer, de grootste groentekraam van de vrijdagmarkt, tussen gemeentehuis en stadskantoor, is haar favoriet. Ik ben ook een trouwe fan. Ze hebben de reputatie dat hun groente en fruit goed rijp zijn en dat je ze snel moet opeten. In de zomer is dat inderdaad het geval, maar ’s winters is dat veel beter en kan je hun spullen gerust een paar dagen vooruit inkopen. 

Hana is buitengewoon kritisch, want Serve the City is niet rijk. Vandaag blijkt het fruit goedkoper te zijn op de grote groentekraam in de Hoenderstraat, tussen de Markt en de Maas. Ook die heeft het hele jaar door een geweldige sortering. Maar de kruiden zijn goedkoper in de oriëntaalse winkel. Dus we kopen bij de Bananenboxer alleen groente. Maar die zijn er dan ook in overweldigende hoeveelheden en keus, en voor heel weinig geld. Wandelen tussen die overvloed geeft mij altijd een gevoel van grote rijkdom. Geweldige stapels pompoenen, tomaten, pepers, zoete aardappel, maiskolven, kolen, sla in allerlei soorten en smaken. Voor een enthousiaste kok is het hier een paradijs. 

Hana keurt ieder stuk groente met een kennersblik. Iedere tomaat wordt bevoeld op de juiste rijpheid, iedere paprika beoordeeld op kleur en de glans van de schil. Ook van de aubergine en de uien verdwijnen alleen de beste exemplaren in de grote trolley waarmee Hana hier rondloopt. De limoenen (zeven stuks voor €1) verdwijnen pas in haar tas na te zijn besnuffeld en bevoeld. Dit is inkopen met aandacht. En wanneer de trolley gevuld is met kwaliteitsgroente om 50 mensen ruimschoots te voeden, blijkt de rekening uit te komen op €25,15. Ga daarvoor maar eens naar de Albert Heijn … 

Piet Eichholtz

Als je je net als Matthijs en Rosie wil aanmelden als vrijwilliger bij Serve the City Maastricht, om te koken, te bedienen, gitaar te spelen, of je op een andere manier nuttig te maken (want ze doen veel meer dan alleen de community dinners), ga dan naar www.stcmaastricht.nl. Een financiële bijdrage is ook welkom

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)