Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Werkdruk en kleppen op de gang

Werkdruk en kleppen op de gang

Een paginagroot artikel over de groeiende werkdruk aan de UM met als kop: “De grens van wat we aankunnen, is bereikt.” Aan het woord is de onvolprezen bedrijfsarts Ton van Attekum. En hij zegt nog veel meer. “Alles moet [tegenwoordig] sneller, efficiënter, flexibeler. Ook in de vrije tijd en op vakantie moet er gepresteerd worden.” Die sfeer komt versterkt terug in academische kringen, zegt hij. Want academische vrijheid betekent in de praktijk dat je je werk zelf kunt indelen, maar “de keerzijde is (…): het werk is nooit af”.

Dat kan problemen opleveren, maar die ook zelf te berde brengen is vaak een brug te ver: “Het is not done om te zeggen: jongens, ik kan het niet meer aan.”

Wanneer werd dit alles opgetekend? Vorige week? Vorig jaar? Had best gekund. Maar niet met Van Attekum, voor velen aan de UM nog altijd hèt prototype van een werkelijk betrokken bedrijfsarts. Hij overleed veel te vroeg in 2011 tijdens een tocht op zijn racefiets in de Ardennen. Daarmee - dit even terzijde - was de UM niet alleen een goede bedrijfsarts kwijt, maar ook een man die niet te beroerd was om het beestje bij de naam te noemen. Had het college van bestuur een prachtig verhaal bedacht om het project ‘Modernisering Dienstverlening’ binnen de instelling te verkopen (‘modern!’, ‘vereenvoudiging!’), Van Attekum legde de vinger op de wonde: het project “betekent niets anders dan efficiënter werken met dezelfde hoeveelheid personeel”. Het gevolg: toenemende werkdruk, ook dus onder het ondersteunend- en beheerspersoneel.

Het is alweer twintig jaar geleden, begin december 1999, dat Observant uitpakte met een werkdrukspecial. Welgeteld acht pagina’s. Zo veel klachten, dat was genoeg reden om er eens in te duiken. Zo stuitten we op een dienstraad die “zich grote zorgen maakt”. Wilma Klinkhamer trok toen (en nog altijd) stevig aan de bel: “Tijd om even bij te kletsen, zoals vroeger gebeurde, is er niet meer. Collega’s tolereren het ook steeds minder. Als je zelf verzuipt in het werk en een ander staat op de gang te kleppen, dan zeg je daar wat van. Dat leidt weer tot spanningen op de werkvloer.”

We leden ook massaal aan RSI, repetitive strain injury. Pijnlijke polsen en ellebogen, stijve schouders en gevoelloze handen. Allemaal vanwege het vele toetsenbord- en muiswerk. Er werden allerlei helende programma’s op losgelaten, van yoga tot aangepast meubilair en spraakgestuurde computers. Wonder boven wonder is RSI tegenwoordig verdwenen, de ziekte is min of meer officieel afgeschaft en je hoort er ook niemand meer over.

Geldt dat ook voor de werkdruk? Nou nee. Vijftien jaar nadat Observant alle problemen inventariseerde deden we het in november 2014 nog eens dunnetjes over. En concludeerden toen dat alle citaten uit die special van 1999 nog even actueel waren.

En nu?

 

 

Zie ook: https://bit.ly/348Un7J

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)