Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Vrouwen willen benen niet meer opendoen”

“Vrouwen willen benen niet meer opendoen”

Splinters

“Vrouwen willen de privileges van de mannelijke bescherming en geld, maar ze willen niet meer hun benen opendoen.” Een niet alledaagse mening, althans niet binnen een universiteit. En toch, zo melden Belgische media, werden deze woorden vorige week aan de Universiteit Gent uitgesproken, door een spreker die door een lokale studentenvereniging was uitgenodigd, het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond KVHV.

Het gaat om Jeff Hoeyberghs, een in Vlaanderen bekende plastisch chirurg uit Maaseik die een tijdje een eigen docusoap op een commerciële zender had, het ook nog als zanger probeerde en boeken schreef waaronder Dr. Jeff ziet Sterretjes. En ja, voor Maastricht is hij ook geen onbekende: hij werkte in 1995-’96 in het academisch ziekenhuis alhier. Zou hij toen ook al dit soort dingen hebben gedebiteerd? Dat je “vrouwen niet als gelijke kunt behandelen zonder haar slaaf te worden” bijvoorbeeld? De man, 58 jaar oud en op het oog zeven maanden zwanger, foetert en brult op het podium naar hartenlust: met vrouwen is van alles mis, met het klimaat, dat pakt hij er ook nog even bij, helemaal niks. Het publiek vindt het maar wat leuk, het lacht en trommelt op de tafeltjes.

De Gentse rector Rik van de Walle achteraf niet. En hij niet alleen: het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen is intussen overstroomd met honderden klachten, er komt vrijdag een demonstratie bij de UGent waarvan de rector nu schorsing van de studentenclub overweegt, twee Vlaamse parlementariërs hebben een klacht ingediend en een federale minister noemt het “een schande”. Laatste nieuws: de man zelf neemt niets terug en heeft het over “linkse trollen” die lawaai maken. De KVHV, die als rechts bekend staat, zou hem zo weer uitnodigen, “de universiteit is een oord van vrij debat (…) elke mening moet kunnen”, zegt de voorzitter.

Lijstjestijd

Het is weer december en dat betekent dat de lijstjes en overzichten je om de oren vliegen. Daar kunnen wij ook best aan meedoen, dachten we hier bij Observant, dus daar komt-‘ie dan: de vijf vaakst gelezen artikelen op onze site van het afgelopen jaar.

Te beginnen met nummer 5: een artikel over vijf European Law Studenten van net voor de zomer. Zij werden tijdelijk geschorst vanwege het maken van “racistische, of beter xenofobe” opmerkingen in een (semi)publieke WhatsApp groep. Overigens had dit verhaal nog een staartje. De studenten tekenden protest aan bij het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs en kregen gelijk: de decaan had eerst een waarschuwing moeten geven, voordat hij tot schorsing overging. Reden voor de UM om de regels aan te willen scherpen, zodat onder bepaalde omstandigheden geen waarschuwing nodig is

Nummer 4: TV-programma suggereert: twee UM-hoogleraren zijn omkoopbaar. TV-programma Rambam wekte in februari de indruk dat twee hoogleraren van de UM best onderzoeksresultaten positief wilden beïnvloeden. De twee protesteerden en het college liet het ruwe materiaal bekijken. Dat bewees de onschuld van de hoogleraren; Rambam had creatief gemonteerd en moest excuses aanbieden.

De derde positie wordt ingenomen door een interview met Niels van der Laan. Deze oud-studentjournalist van Observant schrijft deze jaargang een serie vol met verhalen van alumni over hun al dan niet uitgekomen dromen, maar het is zijn eigen verhaal dat het beste ‘scoort’.

Op de tweede plaats staat een column van psycholoog Irena Boskovic over twitterende academici. Zou rector Rianne Letschert in de door Boskovic bedachte categorie twitterende academische supersterren horen?

Het interview met haar dat begin oktober in de krant verscheen staat namelijk op 1. Daar heeft de Twitterpopulariteit van de rector vast een handje bij geholpen. In het interview praat Letschert over vrouwen aan de top, de nieuwe procedure voor het benoemen van decanen en haar plannen voor de toekomst.

Samenkomen bij Taslim Olawale Elias

Een fictieve conversatie tussen twee rechtenstudenten: “Waar hebben we onderwijsgroep? De Johanna Hudig-ruimte? Nee? O, bij Taslim Olawale Elias dan? Ook niet? Dan vast in de Aletta Jacobskamer.” Het idee is leuk: onderwijsruimten voorzien van een naam, zoals ze in de rechtenfaculteit hebben gedaan, maar waarom? Volgens decaan Jan Smits moet het helpen “om de ruimten beter te vinden en om uit te stralen dat ons gebouw een juridische faculteit huisvest”, schrijft hij in zijn blog. Vooruit: voor dat laatste valt iets te zeggen. Maar “om de ruimten beter te vinden”? Het pand aan de Bouillonstraat is een doolhof (zelfs studenten kijken op Google Maps om te kijken waar ze moeten zijn).

Op de begane grond vinden we vanaf nu naast Aletta Jacobs (de eerste vrouwelijke student en voorvechtster van vrouwenkiesrecht) ook onder andere Montesquieu (scheiding der machten, gaat een belletje rinkelen?) en Johanna Hudig (de eerste vrouwelijke rechter in Nederland). Op de eerste verdieping nemen studenten plaats in bijvoorbeeld de Straatsburg of Brusselkamer. Nog een verdieping hoger zijn gerechtelijke uitspraken het thema, zoals Van Gend en Loos (zoekt u maar eens op Google) en Lindenbaum-Cohen (zoekt u nog maar eens op Google).

Een tijd geleden hield de faculteit een poll om mee te denken over namen. In totaal werden 123 stemmen uitgebracht. Verreweg de meeste stemmen (14) vergaarde Aletta Jacobs. Het komende jaar zullen juristen in het Facultair Journaal de gekozen namen toelichten, belooft Smits. 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)