Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“De UM staat als een huis in tijden van crisis”

“De UM staat als een huis in tijden van crisis” “De UM staat als een huis in tijden van crisis” “De UM staat als een huis in tijden van crisis” “De UM staat als een huis in tijden van crisis”

Photographer:Fotograaf: Observant

Martin Paul tijdens nieuwjaarsspeech

MAASTRICHT. Als we iets tijdens deze cyberaanval hebben gezien, zei collegevoorzitter Martin Paul, afgelopen maandag tijdens de drukbezochte nieuwjaarsborrel in het Bonnefantenmuseum, dan is het de gemeenschapszin die leeft binnen de universiteit. Sommige medewerkers hadden geen kerstvakantie, maar moesten juist lange dagen maken. “Het crisismanagementteam onder leiding van Nick Bos, IT-medewerkers, mensen van de universiteitsbibliotheek, decanen, interim-woordvoerder Fons Elbersen.” Anderen leefden mee, gaven steun en boden aan om te helpen. “Deze organisatie staat als een huis in tijden van crises. Zo kunnen we deze strijd winnen.”

Even daarvoor vertelde Paul dat hij de speech die al klaarlag, had weggegooid. Het moest vandaag immers over de cyberaanval gaan. “Wij voelden ons vlak voor kerst als in het kinderboek van Dr. Seuss: How the Grinch stole Christmas!” Opeens werd Maastricht landelijk nieuws en bleef dat tot de dag van vandaag. “Er is veel over te zeggen, maar dat doen we later, als de problemen zijn opgelost.” Hij bedankte nogmaals alle medewerkers en studenten en had nog een cadeautje: “Morgen (dinsdag 7 januari) zal de e-mail vanaf 8.00 uur in de ochtend weer werken.” Die boodschap werd onder luid gejuich ontvangen.

Daarna was het de beurt aan de vicevoorzitter van het college van bestuur, Nick Bos, om de medewerkersprijzen uit te reiken. Precies 29 medewerkers waren door hun eigen collega’s genomineerd. Een jury onder leiding van Bos koos twee winnaars uit. Als eerste kreeg Mieke Jansen, sinds 2016 hoofd van de studentenpsychologen, bloemen, een beeldje, een dinerbon van 500 euro en een oorkonde. Zij wordt door haar zestien collega’s zeer gewaardeerd, onder andere vanwege haar enthousiasme, betrokkenheid en vertrouwen.

Als tweede werd HR-adviseur Pierre Schröder in het zonnetje gezet. Zijn expertise, werkelijke interesse in mensen worden geroemd. Ook is hij een inspiratiebron voor velen, iemand die anderen aanmoedigt zich verder te ontwikkelen. Iets wat hij in zijn eigen leven ook voortdurend doet. Schröder was vereerd, maar vond dat deze prijs niet alleen voor hem was, maar voor de hele afdeling HR.

Het formele deel van de borrel werd afgesloten met de uitreiking van de duurzaamheidsprijs ter waarde van 7500 euro. Die ging naar prof. Stef Kremers en onderzoeker Nicole Stappers voor hun onderzoeksproject naar de Groene Loper in Maastricht; een grootschalige studie rondom de voormalige A2 waarin ze kijken hoe verandering van de omgeving van invloed is op de gezondheid van omwonenden.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2020-01-07: Anoniem
"Gemeenschapszin"? Serieus? Speelt Martin Paul nu hier van de domme of is hij nodig aan zijn pensioen toe? Als je aan de top staat neig je al gauw naar een vertekend beeld van de realiteit. Je ziet wat je wilt zien. Het CvB heeft ernstig gefaald en probeert dit nu goed te praten door verbondenheid te benadrukken. Zelfs in moeilijke tijden staan we schouder aan schouder. Zo'n bullshit. Haar eigen disfunctioneren wordt in de doofpot gegooid.

De gemeenschapszin waar hij naar verwijst komt echter door een timer die op de ransomware zit. Had de UM niet op tijd betaald, dan werden de bestanden definitief vernietigd. Daarnaast werd de ransom, het bedrag dat de UM moest betalen, telkens duurder. Hoe langer je wacht, des te duurder het werd. En je loopt het risico dat je bestanden worden vernietigd. Het was een race tegen de klok. Dus nee Martien, geen gemeenschapszin maar noodzaak en het hebben van geen alternatief. Want, waar waren die backups dan? Precies, die waren er niet. Daarom heb je de criminelen betaald! Nou, Martin, probeer in die situatie maar eens "nee" tegen je leidinggevende te zeggen, wanneer deze je in aanloop naar de kerst belt en vraagt "Ik heb je dringend nodig". Zeg je nee, dan sta je zo op straat. Het was de angst om onze banen te verliezen, om onze kinderen geen kerstcadeaus te kunnen geven, om het nieuwe jaar zonder baan in te gaan. We hadden geen andere keuze! We waren er vanwege grote angst.

Gevolg: de hele kerstvakantie naar de kloten door dit falend CvB en thuis flinke spanningen. Hier hoor je Martin juist niet over praten. Blijkbaar is dit niet meer relevant als je aan de top staat.

Daarna ook nog honderdduizenden euro's aan criminelen betalen terwijl je eigen IT-personeel al jaren op een tweedehands houtje moet bijten. Betaal de IT-ers bij de UM dan ook fatsoenlijk en geef ze op dat gebied erkenning. Jarenlang is het onderwijsondersteunend personeel in de CAO de lul. Werken voor de universiteit is voor ons niet rendabel. In plaats daarvan is hij met marketing bezig om zichzelf een schouderklopje te geven. De arrogantie.

En studenten en medewerkers? Studenten zijn betrokken omdat er begin januari herkansingen waren. Die willen dolgraag hun diploma. Zo las ik een verhaal van een student die haar scriptie op tijd moest inleveren maar nu niet aan haar scriptie kon werken. Hoe lullig is dat? Medewerkers proberen hun publicatie er zo snel mogelijk door te krijgen, want geen toegang tot e-mail vertraagt dat alleen maar. We zijn allemaal betrokken omdat wij niet de dupe van dit falend beleid willen worden. Het gaat ons allemaal aan. We hebben allemaal onze eigen belangen die we niet willen schaden. Maar daar gaat het CvB niet op in. En bovendien zijn we allemaal slachtoffer door dit CvB geworden: publieksgeld dat voor onderwijs is bestemd krijgt een andere bestemming. We lijden er allemaal door.

@Observant, het exacte bedrag dat het CvB aan die oplichters heeft betaald blijft onbekend. Neem eens de journalistieke verantwoordelijkheid om die stukken te publiceren. Het gaat hier om gemeenschapsgeld. Het gaat ons allen aan. Maak eens openbaar hoe het CvB haar tanden aan de criminelen heeft laten zien. De lafbekken. Een ransom van honderdduizenden betalen is geen overwinning maar een diep verlies. Dit is de rug van dit CvB, zo zwak als maar kan! Een soort schoothondje van de criminelen. Hadden ze backups, dan zouden ze niet betalen; gewoon de backup terugzetten en de criminelen een dikke middelvinger geven. Dan pas zouden ze voor de universiteit opkomen. Dan pas laat je de tanden zien. Zo'n CvB hebben we in Maastricht nodig.

-- Anoniem, om mijn baan te behouden.
2020-01-09: Nico Rasters
Iemand vroeg me al of de anonieme reactie (vanwege het kritische karakter, denk ik) door mij was geschreven. Dat is niet het geval. Ik post nooit anoniem, en ik probeer me tegenwoordig te beperken tot intranet om het in ieder geval binnenshuis te houden. Vanuit de geroemde "gemeenschapszin" dan toch maar deze reactie om de auteur wat bijval te geven en sterkte te wensen. Hier bij ons heerst geen angstcultuur, maar op andere plekken helaas wel. Het is erg verfrissend om ook eens wat eerlijke kritiek te lezen.

Ik begrijp dat de UM een positieve draai aan het hele gebeuren wil geven, maar ik mis wel enige zelf reflectie. Volgens mij is het ook weer vooral de werkvloer die aan het dweilen is.

Wat het verspillen van gemeenschapsgeld betreft denk ik dat een paar ton voor een werkende IT oplossing die op tijd wordt opgeleverd een unicum is voor de UM ;)

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)