Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Op de bres voor de CvB-voorzitter

Op de bres voor de CvB-voorzitter

Het is altijd weer een discussie op de redactie van Observant: is het oké als een redacteur in het eigen blad een opiniestuk schrijft? Geen gewoonte van maken, maar soms jeukt het enorm, dus vooruit. En moet/mag een redacteur het opnemen voor een lid van het college van bestuur die in het nauw zit? Haha, natuurlijk niet. Tenzij de aanvallen op de persoon al te onheus zijn. En ja, dat is één keer gebeurd, in het najaar van 2001. Maastricht zocht een nieuwe burgemeester, UM-collegevoorzitter Karl Dittrich was kandidaat. En al voorgedragen door de gemeenteraad, ware het niet dat kranten als De Limburger en NRC artikelen publiceerden die zijn kansen deden keren. Drie zaken werden opgerakeld, hier is geen ruimte om op alles in te gaan maar twee betroffen nevenfuncties en waren niet nieuw - en afgehandeld, Dittrich trof geen blaam. Zie het Observantarchief. Aardig detail: DDL-hoofdredacteur in die tijd was Fons Elbersen. Hem werd verweten een anti-Dittrich brievenactie te hebben laten passeren. En kijk, het kan verkeren: Elbersen is op dit moment UM-crisiswoordvoerder bij de cyberhack.

Maar toen kwam kwestie drie, en die had alles te maken met de universiteit zelf. NRC had uitgebreid gesproken met Cees van der Hucht, nu al weer lang overleden. Dat was op initiatief van Van der Hucht zelf gebeurd. Die was al geruime tijd weg bij de UM, toen nog Rijksuniversiteit Limburg. Van der Hucht was een zeer gewaardeerd ambtenaar van, zeg maar, de afdeling strategie. Belangrijk in een tijd dat de RL moest groeien om te overleven, de jaren tachtig. Hij wist alles van de krankzinnig ingewikkelde financiering van de universiteiten, als een van de weinigen in het land. Maar: onder het bewind van destijds de financiële man in het college, Dittrich, werden alle ambtelijke financiële functies bij één dienst ondergebracht en zag Van der Hucht zijn positie afkalven. Hij vertrok. Met een forse dosis verbittering, zo bleek tien jaar later toen Dittrich burgemeester zou worden. De oud-ambtenaar liet jan en alleman, van de minister tot de NRC, weten dat hij ooit in opdracht van Dittrich had moeten sjoemelen met studentengegevens om zo meer geld binnen te hengelen. Het was een hele rel geweest, zei Van der Hucht, en zo’n man kon natuurlijk geen burgemeester worden. Observant dook er nu stevig in, sprak met oud-collega’s van de ambtenaar, met bazen, met bestuurders, met deskundigen elders in het land, wie er maar iets over kon weten. Het verhaal van Van der Hucht bleek dunner dan dun. Zelfs de VSNU bestempelde het als onzin en nam het voor Dittrich op.

En waar ging het opiniestuk over? Over het feit dat NRC zich op een dubieuze bron beriep, dat het ook nog eens de enige bron was, en dat, als Dittrich al geen burgemeester mocht worden, het dan wel op grond van serieuze argumenten moest gebeuren. Alléén in zo’n geval - hier past een emoticon - willen we nog weleens een bestuurder publiekelijk verdedigen.

Observant jaargang 22, nrs 12,13,14,15

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)