Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Tuitjenhorn is exces"

Altijd eerst verhaal halen bij huisarts of specialist

MAASTRICHT. Altijd éérst verhaal halen bij de huisarts of andere specialist, pas dan - indien nodig - naar de inspectie. Zo luidt de aanbevolen handelwijze bij de Maastrichtse opleiding geneeskunde wanneer een coassistent of huisarts-in-opleiding een klacht over zijn praktijkbegeleider heeft.

Nee, zo’n “extreme” situatie als in Tuitjenhorn,  waar een coassistent zag hoe ‘haar’ huisarts een dodelijke dosis morfine aan een terminale patiënt toediende, hebben Jean Muris, hoofd huisartsenopleiding en Laury de Jonge, hoofd studentenonderwijs huisartsgeneeskunde, nog nooit meegemaakt. Ook de mastercoördinator geneeskunde van de UM, Roger Rennenberg, laat eenzelfde geluid horen.

Een co-assistent of huisarts-in-opleiding  komt in de alledaagse praktijk altijd zaken tegen die vragen oproepen, weten Muris en De Jonge. Dat kan gaan over een voorgeschreven therapie die afwijkt van de NHG-standaarden (Nederlands Huisartsen Genootschap). “Dat zijn richtlijnen waar de huisarts zich aan moet houden, maar het is geen wet. Je kunt er ‘gemotiveerd’ van afwijken.” Muris legt de klapper met de 104 richtlijnen op tafel. En slaat hem – per toeval - open bij ‘miskraam’. “Dit is een goed voorbeeld. Volgens de richtlijn is een echografie na een miskraam niet nodig, maar heel vaak wil de patiënt dat wel. Dan doe je dat toch. Of de arts laat een onderzoek doen in het ziekenhuis omdat de patiënt zo ongerust is”, vertelt De Jonge.

“Vragen of zorgen bespreek je eerst met je begeleider in de huisartspraktijk. Vervolgens kunnen die aan de orde komen tijdens de wekelijkse terugkomdag”, benadrukt Muris. Calamiteiten moeten huisartsen-in-opleiding altijd melden bij hun UM-opleiders. Ook van co’s wordt dit verwacht.

Mochten er klachten zijn van een student of huisarts in opleiding over zijn praktijkbegeleider dan “plegen we altijd hoor- en wederhoor. Dat hoort bij onze professionaliteit”. Pas daarna komt eventueel de inspectie in zicht. Dat het Amsterdams Medisch Centrum geen wederhoor in de zaak Tuitjenhorn heeft gepleegd, hoeft geen onwil te zijn, zegt De Jonge. “Zij hebben om raad gevraagd bij de inspectie, misschien heeft die gezegd: het wordt een juridische procedure, we willen niet dat jullie nog contact hebben met de betreffende huisarts.”

Wat betreft euthanasie en palliatieve sedatie (langzaam iemand in laten slapen) zijn De Jonge en Muris heel stellig: dat moet volgens de richtlijnen gebeuren. Muris: “Palliatieve sedatie doe je als iemand nog maximaal twee weken te leven heeft. Iemand kan dan langzaam wegglijden zonder pijn. Bij euthanasie hoort een zorgvuldige procedure. Je moet een Scen-arts (Steun en Consultatie bij Euthanasie, red.) inschakelen die de aanvraag vooraf toetst en met jou en de patiënt spreekt. Achteraf beoordeelt een commissie of alles volgens de regels is verlopen. Daar kun je niet van afwijken. De arts in Tuitjenhorn heeft hoogstwaarschijnlijk in een reflex gehandeld en een dodelijke cocktail toegediend. Zo staat het niet in de richtlijn. Dit is een exces.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)