Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik vraag me wel eens af waarom ik niet getrouwd ben en geen kinderen heb.”

“Ik vraag me wel eens af waarom ik niet getrouwd ben en geen kinderen heb.”

Photographer:Fotograaf: Marc De Clercq (Gent)

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven (Loesje)

Achternaam: Verheijen * Voornamen: Petrus Joseph Maria (Peter) * 53 jaar * In het dagelijks leven: afdelingshoofd IOperations ICTS * Woonplaats: Maastricht * Geboren in: Munstergeleen * Burgerlijke staat: ongehuwd

 

Toen

Nummer vier. Ik ben de vierde in een rij van vijf kinderen. Een echte katholieke familie. Mijn vader komt uit Schinnen, mijn moeder uit het Westland, als jongste van achttien (!) kinderen. Het was voor haar een hele stap om naar Limburg te komen en te aarden in een klein dorp als Munstergeleen. Het is haar goed gelukt, maar Limburgs heeft ze nooit geleerd. Nederlands is de voertaal bij ons thuis. Ik heb een gelukkige jeugd gehad, met een moeder die altijd thuis was en een vader die het met zijn ambachtschooldiploma (Lts) schopte tot hoofd van de werkplaats van de mijnen waar precisie-instrumenten werden gemaakt voor het Centraal Laboratorium: weegschalen, glazen kolven. Tomaten. Ik ging vaak op vakantie bij mijn ooms en tantes in het Westland. Mijn broers en zussen gingen ook, allemaal naar een ander gezin. Ik hielp met tomaten plukken in de glastuinbouw, genoot van het vlotten bouwen, van het rondstruinen in de polder, de boottochtjes met mijn neefjes en nichtjes. Ik heb er 125 aan mijn moeders kant. We hadden een heel hechte band. Zij kwamen ook vaak naar ons, naar oom Jan en tante Sjaan. Strak. Op het Serviam Lyceum in Sittard voelde ik me de eerste jaren niet echt gelukkig. Ik hoorde tot de eerste lichting jongens die instroomde op een meisjesschool. Ik was een puber, onzeker, en voelde me niet thuis in die strakke, strenge wereld waar nog een paar nonnen rondliepen. Pick-up. Mijn vader had een pick-up en een paar platen met marsmuziek. Die draaide ik als kleine jongen en sloeg dan op mijn zelfgemaakte trommel van oude wasmiddeltonnen. ’s Avonds in bed zong ik vaak. En op school. Ik mocht op blokfluitles, zong in het kerkkoor, en speelde later gitaar in het jongerenkoor. Niemand anders in ons gezin heeft diezelfde passie voor muziek. Conservatorium. [Grinnikt] Ik hoor tot de ‘verloren’ generatie van de jaren tachtig. Wij studeerden zolang mogelijk omdat er toch geen banen waren. Ik haalde eerst mijn diploma aan de pedagogische academie, ging een jaar in dienst, zag dat er geen werk was en realiseerde me dat ik nog veel meer kon dan voor de klas staan. Ik volgde mijn hart en meldde me met mijn gitaar aan voor het conservatorium. Dat heeft me meer dan wat dan ook gevormd. Ik ontmoette zielsverwanten en maakte vriendschappen voor het leven. Wij delen het geloof in kunst en cultuur. Want waar gaat het om in het leven? Om de grote thema’s als liefde en dood. Die vind je in de muziek, op toneel, in de fotografie, maar niet in de IT. Kunst helpt je om de essentie te zoeken, om uit te vinden wie we zijn: als individu, als groep, als maatschappij. Kunst laat je reflecteren op het bestaan, het geeft tegengas. Het is van grote waarde. Des te schrijnender is het dat er nu zo op wordt gekort.

Nu

Inleven. Op het conservatorium heb je twee typen musici: zij die met hun hart en intuïtie spelen, en zij die meer analytisch zijn. Ik behoor tot de laatste groep. Na een omscholing in de ICT – de arbeidsmarkt was eind jaren tachtig heel slecht – kwam ik terecht bij de Universiteit Maastricht. Ik kan aardig schrijven, meestal niet de sterkste kant van ICT-ers, en heb in het onderwijs geleerd een begrijpelijke structuur te creëren en aan te sluiten bij de leefwereld van degenen die tegenover je zitten. Of het nu kinderen, faculteiten of studenten zijn. Mijn werk is nu veelal politiek en bestaat uit overtuigen, onderhandelen, volhouden. Sommige thema’s keren steeds terug: moeten we zaken als ICT of de printeraanbesteding decentraal of juist centraal aanpakken? De oplossing zit ergens in het midden. Groen. Ik heb aandelen in een windmolenpark, zit bij de Triodosbank, kies voor energie van Greenchoice. Ik vind dat er iets moet veranderen in de wereld. Ik ben daarom heel enthousiast over het Green Office van de UM. Met ICT kun je ook veel energie besparen. Ons plan om pc’s die niet worden gebruikt na vijftien minuten uit te zetten, is goedgekeurd. Maar bij de uitvoering begint aan de UM de discussie helaas weer opnieuw.

Straks

Onderwijs. Ik wil aan de UM blijven, het is hier leuk en er is veel te doen. Ik zou wel weer iets in het onderwijs willen doen met ICT. Zoals de projectleiding van de implementatie van Blackboard, dat vond ik heel leuk. Polyfonie. Ik heb mijn werk als hoofd van de afdeling wel eens vergeleken met de polyfonie uit de renaissance: een muziekstroming waarin je meerdere zelfstandige melodieën tegelijkertijd hoort. Alle stemmen zijn gelijkwaardig, iedereen heeft de vrijheid om op zijn moment in te zetten. Maar er zijn wel wetten over de toonsoort, de cadans, thema’s. Er is steeds frictie die elke keer weer in harmonie komt. Zo wil ik hier samenwerken: in vrijheid, maar met regels. Je gaat conflicten aan, maar bent bereid tot compromissen. We zullen deze houding nodig hebben want we staan bij ICTS voor een grote uitdaging: we moeten flexibeler worden en tegelijk de groeiende complexiteit beheersbaar houden. Liefde.  Ik vind het eigenlijk wel goed zo, ik ben heel gelukkig met mijn vriendenkring die ik wekelijks zie. We gaan naar de film (ik ben vrijwilliger bij Lumière), eten samen, vieren oud en nieuw, gaan iedere jaar een week weg. De liefde vind ik een heel persoonlijk onderwerp. Ik vraag me wel eens af waarom ik niet getrouwd ben en geen kinderen heb. Ach, het is zo gelopen, maar [lacht] het is natuurlijk nooit te laat.

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2013-11-05: Bas
Wat een prachtig persoonlijk document!
Heel interessant om te lezen.
Zo staat je leven ineens in een notendop op papier.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)