Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Wie mag VdH interviewen?

Wie mag VdH interviewen?

Photographer:Fotograaf: Archief Observant

Hij reed in een Volkswagen van de bond, destijds in 1999. Pieter van den Hoogenband had die zomer zes gouden medailles bij elkaar gezwommen op het Europees kampioenschap in Istanbul, de Olympische Spelen lagen in het verschiet. Trots poseerde hij in Randwijck voor de Observant fotograaf in de deuropening van zijn, tja, wat was het, een VW Golf? Dat zal vast wel, een dikkere auto krijgen sporters meestal niet. Maar hoe dan ook, het was heel wat meer dan de wrakke fietsjes van zijn collega-studenten. Want jawel, Van den Hoogenband kreeg een interviewtje-plus-foto in dit blad omdat hij student was. Die bijna niet studeerde overigens. Hij zat nu in het tweede jaar van geneeskunde. “Ik probeer het eerste jaar af te ronden en dat zal al moeilijk worden, denk ik. Er komt zo veel tussendoor, zoals interviews, tv-optredens.” Iets eerder zei hij al: “Het is tien weken geleden dat ik voor het laatst achter de boeken zat.” 

Het was het lot van meer topsporters aan deze universiteit: wilde je op beide vlakken blijven presteren, dan moest de studie om de sport heen geplooid kunnen worden. En dat wilde de UM niet, want het probleemgestuurde onderwijs gaat uit van actieve deelname aan onderwijsgroepen en als je op dat moment ergens in een zwembad ligt is dat wel actief, maar geen pgo, zogezegd. Wielrenner Tom Dumoulin kampte een paar jaar later met exact hetzelfde probleem: een trainingskamp op een Canarisch eiland levert je geen studiepunten op, en de inhaalopdrachten ter compensatie maakten de studie zwaarder dan voor de reguliere student wiens sportieve prestatie uit hooguit het optillen van een krat bier bestond. Dus exit de topsportende student; beide wereldtoppers, Dumoulin en Van den Hoogenband, gaven de strijd met de UM al snel op. Pieter ging zijn vader, die wel arts werd, niet achterna. Pas sinds kort heeft de UM besloten dit soort boegbeelden wat meer ruimte te geven zodat we hier net als in Groningen ook eens een keer met trots kunnen zeggen dat we onze eigen Epke Zonderland in huis hebben.

Ondertussen was het op de redactie van Observant nog wel een dingetje wie Van den Hoogenband mocht interviewen. Vooral de dames toonden zich enthousiast. De zwemkampioen was (en is) natuurlijk een heel wat smakelijker verschijning dan de gemiddelde puisterige schaker. Het werd een glansrijke overwinning voor de toenmalige (en huidige) hoofdredacteur. Het kan zijn dat ze zelf met het voorstel op de proppen was gekomen, maar hoe het ook zij, ze liet zeer tegen haar natuur deze keer geen enkele ruimte aan de collega’s. Na het, laten we wel zijn, minimale interviewtje, waarin VdH nog iets mompelde over herkend worden en dat dat onder studenten gelukkig niet het geval was, kwam ze met rode konen terug uit Randwijck. Zonder handtekening, dat dan weer wel. Want dat was kinderachtig. 

Maar nu VdH als Nederlands chef de mission bij de Olympische Spelen weer vaker op de buis verschijnt, wijst ze telkens verrukt naar het scherm: “Die ken ik!”

https://bit.ly/2Uvo7KG

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)