Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

We moeten verhuizen

We moeten verhuizen

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Het is een paar keer uitgesteld, maar nu lijkt er geen ontkomen meer aan. We moeten dit voorjaar verhuizen. Weg uit onze grote, lichte ruimte aan het Sint Servaasklooster – type kantoortuin met wat kleine hokjes om even rustig iemand te interviewen. Verdwenen is het uitzicht op de werkkamers van collegevoorzitter Martin Paul en zijn secretariaat. Niet dat we veel te zien krijgen van hetgeen zich daar afspeelt. Voor het ene raam hangt luxaflex, het andere is volgebouwd met planten. Een bewuste actie, zo vertelde de oud-secretaresse van de voorzitter, Joke Bierhoff, ooit met een brede grijns. Uitgevoerd toen in 2013 duidelijk werd dat Observant de nieuwe overbuur zou worden. Ze wilden geen pottenkijkers, laat staan nieuwsgierige journalisten die konden zien wie bij de voorzitter in- en uitliep.

U merkt het al: wij hoeven niet zo nodig weg. We gingen dan ook deze week met lichte spanning een mogelijk nieuw onderkomen bezichtigen in de binnenstad. Op dit moment huizen daar studentenverenigingen en dan weet je dat het er niet spic en span uit zal zien. Ik wil maar zeggen, we waren voorbereid, en we hadden onszelf op het hart gedrukt dat we door ‘de ruimte heen moesten kijken’. Toch was de eerste indruk weinig vleiend: een gribus, een zooitje, een stofnest, slechte verlichting, enzovoort. Eén collega begon na een paar minuten te hoesten en proesten, zij heeft last van huisstof-allergie.  

De tweede indruk was milder: een mooi, oud pandje, waar je zomers buiten kunt zitten. Met grappige kamers, al zijn ze niet heel praktisch. Dat de wc’s op tweehoog zo klein zijn dat de lange mannen onder ons de deur open zullen moeten laten, daar worden we niet vrolijk van. Nog minder is het idee dat we het pand met studentenverenigingen moeten delen: naast ons, boven ons. Begrijp me goed: lang leve de studenten, maar samen in een huis is toch wat anders. We merken dat nu al aan de keuken die we delen met verenigingen die een verdieping lager kantoor houden: aanrecht vol, afwasmachine leeg, etensresten op borden, koffievlekken, droogdoeken die stijf van de viezigheid staan, enzovoort. Iedere keer als je hen hierover aanspreekt, zijn er genoeg welwillenden die beterschap beloven. Oprecht.

Laatst kreeg ik een hilarisch filmpje toegestuurd waarin een vrouw van middelbare leeftijd in haar keuken taalles geeft. Deze keer gaat de les over voorzetsels. Ze behandelt er twee: ‘in’ en ‘op’. Wijzend naar het blad bovenop de afwasmachine, klinkt er: “Dit is op de afwasmachine. En dit is,” ze trekt de afwasmachine open, “in de afwasmachine”. Voor sommigen is het verschil heel moeilijk, zegt ze.

Een voordeel: de keuken in dit nieuwe pand heeft geen afwasmachine.  

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)