Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Van blote voeten naar stikstofcrisis

Van blote voeten naar stikstofcrisis

Photographer:Fotograaf: Eigen archief Observant

Consistent is hij wel, Val (van Valentijn) Wösten. Mocht die naam een belletje doen rinkelen, dat klopt. Want Wösten is de advocaat/juridisch adviseur van een paar milieuorganisaties die de stikstofdiscussie hebben aangezwengeld zodat het land, van welke kant je het ook bekijkt, op dit moment in crisis is. Stikstofcrisis. 

Wösten, specialist in agrarisch bestuursrecht, manoeuvreerde zijn cliënten tot bij de Raad van State en won zijn zaak; de rest is bekend. Sinds enige tijd valt hij regelmatig in de landelijke media te bewonderen. Veel minder bekend is dat hij hier rechten studeerde. En toen ook al een opvallende verschijning was. De beginvijftiger - hij heeft een grijs baardje - toont zich nu graag op foto’s met donkere jas en dito hoed, een mengeling van een gereformeerde ouderling en een DDR-spion uit de jaren vijftig. Anders dan anderen. 

In Observant verschenen in de loop der jaren ook een paar foto’s van hem. Op de eerste, uit 1989, was hij op eigen verzoek onherkenbaar, zijn hoofd eindigde vlak boven de neus: “Ik kom de mensen liever persoonlijk tegen, kennismaking via zo’n blad zie ik niet zo zitten”, klonk het. Dat hij überhaupt met een groot interview in de kolommen prijkte kwam doordat hij opviel als hij weer eens op de redactie verscheen met kleine advertentietjes, paarltjes: steevast op blote voeten. Dan praat je eens wat: is dat nou niet koud jongen? En wat als je in glas loopt? Soms plaatste hij cryptische maatschappijkritische tekstjes, tegen auto’s en zo: “Ik doe dat omdat ik het gevoel heb dat ik wat moet laten weten aan de rest van de mensen. Dat doe ik dan wel op mijn manier.” Pech als mensen het niet snapten, daar zat-ie niet mee. Hij was ook erg tegen de bio-industrie, een beetje normale kip of koe “bestaat niet meer omdat ze niet meer leven zoals ze behoren te leven”. 

Wösten ging de studentenpolitiek in. Niet bij een gevestigde partij als Dope of Nsem, nee, hij richtte in 1991 zijn eigen eenmanspartijtje op voor de faculteitsraad rechten: Crets, die naam sloeg verder nergens op behalve dat het de meisjesnaam van zijn moeder was. Hij keerde zich tegen de oprukkende “copieer- computer- en videocultuur”, en tegen “onverantwoordelijke schoonmaakmiddelen en achteloos energiemisbruik” in de faculteit. Ik geloof niet dat hij verkozen is. Later kwam hij met partij ‘Dodo’ op de proppen, daarna, van ‘93 tot ’96, probeerde hij het jaarlijks opnieuw, nu ook voor de universiteitsraad en onder de naam Hofnar. Daarvoor hees hij zich in een futuristisch geel kunststof pak met hoge kokerhoed - helaas zijn de foto’s nog zwartwit - en dook hij op bij verkiezingsbijeenkomsten waar hij onverstaanbare dingen zei en altijd bleef staan, vermoedelijk omdat hij in dat gevaarte niet kon zitten. Wösten, de dwarse denker, bracht leven in de brouwerij. 

Intussen is het niet overdreven om te zeggen dat hij een van ’s lands meest invloedrijke bestuursjuristen is geworden. In het grote interview van 1989 vertelt hij waarom hij rechten studeerde: “Om te zien hoe het systeem in elkaar zit, hoe de overheid met de burgers omgaat, hoe bedrijven in de samenleving optreden.” Daar is hij nu wel achter.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)