Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Hofstede en de tuin van Franz Palm

Hofstede en de tuin van Franz Palm

Hij kwam, in 1985, als een grote naam, en hij vertrok als een grote naam. Maar bij dat vertrek was hij, grote naam of niet, vooral woedend. Geert Hofstede, die vorige week overleed (zie elders in dit nummer), voelde zich zeer onheus bejegend door de economische faculteit. De man die wereldwijd tot de meest geciteerde sociale wetenschappers behoorde en knetterend hoog in economenlijstjes prijkte, blies in 1992/’93 de aftocht met een even knetterend afscheidsinterview in Observant waarin hij kool noch geit spaarde. Door de jaren heen heeft hij in onze kolommen sowieso veel aandacht gekregen, zowel met zijn baanbrekende cultuuronderzoek als met de door hem opgerichte studie Internationaal Management. Die in de tweede helft van de jaren tachtig tot wasdom kwam en meteen recordaantallen studenten trok. Maar was het wel een goede opleiding? Daar werd binnen de faculteit nogal meesmuilend over gedaan. Een pretstudie, met stages op Franse campings, hallo, was dit nog academisch genoeg? Eind 1990 verscheen er een evaluatierapport dat niet mals oordeelde over IM. Waarop anderen weer niet mals oordeelden over de kwaliteit van dat rapport. Heet hangijzer in die dagen was de ‘sociale stage’ binnen het studieprogramma, bedoeld om van een andere cultuur te proeven en dus niet noodzakelijkerwijs economisch georiënteerd. Het gebeurde letterlijk dat studenten een aantal weken op een Franse camping bivakkeerden. Studenten in de faculteitsraad (geen IM’ers uiteraard) maakten zich er vrolijk over en vroegen ooit of zo’n stage ook kon bestaan uit het wieden van de tuin van de decaan, Franz Palm? Palm is een Duitssprekende Belg die in Eupen woont, in de (Franstalige) Waalse regio dus. De decaan, van huis uit geen grappenmaker, viel even uit zijn rol en beaamde de suggestie, met de toevoeging dat de stage dubbel zou tellen vanwege de tweetalige omstandigheden ter plaatse. Het hele voorval belandde nota bene in het evaluatierapport, en ja, exit de sociale stage. En er veranderde nog meer, het programma ging op de schop. Nu wil het geval dat Hofstede precies in die periode op sabbatical was, ver van Maastricht. Bij terugkomst merkte hij dat zijn geesteskind tot bij de enkels was afgezaagd, Hij heeft het de daders nooit vergeven, vermoedde zelfs dat hij met opzet op sabbatical was gestuurd. In het afscheidsinterview van juni ’92 fulmineert hij tegen “een totaal onbekwaam faculteitsbestuur” en vraagt hij zich af waarom het “bestuurssysteem geen bescherming [biedt] tegen incompetente mensen”.

Maar nee, bitter was hij niet, zei hij. Toch weet iedereen die hem later nog eens ontmoette dat ‘Maastricht’ een te vermijden gespreksonderwerp was. Hoe dan ook, aan de Tongersestraat kwam men langzaam tot inkeer. Decaan Joan Muysken, de opvolger van Bram Beek, bood Hofstede bij zijn officiële vertrek in oktober ’93 excuses aan voor de manier waarop de faculteit met IM was omgegaan. Dat verzachtte de pijn. In 2006 werd er zelfs een leerstoel culturele diversiteit naar hem vernoemd. Maar die werd in 2013 overgedaan aan de cultuurwetenschappers van Fasos. En sinds 2018 is de leerstoel vacant.

Zie ook https://bit.ly/2vKVSxg

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)