Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

In je elleboog

In je elleboog

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik heb nog nooit zo vaak mijn handen met zeep gewassen als de laatste dagen. Zojuist heb ik zelfs mijn toetsenbord een extra poetsbeurt gegeven, net als mijn muis. Ook geef ik mensen wat minder vaak een hand. En als een collega hoest, roepen we in koor: in je elleboog! Om elkaar vervolgens gerust te stellen: waar gaat dit allemaal over? In de meeste gevallen is een corona-besmetting (Covid19 blijft een vreemd woord) toch niet meer dan een licht griepje?

In de verte hoor ik collega WD druk bellen. Het onderwerp? Corona en de UM. Ik kan dat horen, want wij huizen met de redactie (in ieder geval tot juni; en nee, we weten nog niet waar we naartoe verhuizen) in een kantoortuinachtige omgeving. Ook al zo’n ziekmaker als we het jongste onderzoek van tv-programma De Monitor onder negentig leden van de Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde (NVAB) mogen geloven. Wie met meer mensen in een grote open ruimte werkt hoort collega’s bellen, overleggen of kletsen bij een ander bureau. Die geluidsoverlast kan leiden tot concentratieverlies, vermoeidheid, hoofdpijn, stress en in het slechtste geval zelfs ziekte. Tot burn-out aan toe.

Hier zijn gelukkig nog geen mensen uitgevallen, we zijn ook maar een klein groepje, maar geheel onbekend klonk dit alles niet. Vooral op woensdag, deadline-dag, stijgt de onrust in onze kantoortuin. Er wordt voortdurend overlegd en soms geroepen: welke foto moet bij dit verhaal, wat zetten we op pagina 1, waar blijft die column, heeft iemand die vertaling al gezien, en is dat artikel af? Collega’s dragen steeds vaker een koptelefoon of oortjes, het aparte bel/interviewhokje dat we rijk zijn, is veel vaker bezet en wie een lastig verhaal moet uitwerken, gaat naar huis.

Wat helpt volgens deskundigen? Stilte-uren voor de hele tuin, stilte-werkplekken zoals ons bel/interviewhokje, en inderdaad ook koptelefoon op en de kans krijgen om thuis te werken. Maar het allerbeste is natuurlijk de kantoortuin afschaffen. Al mis je dan weer het directe contact en snelle overleg met collega’s. Hoe vaak per week loop ik niet even naar onze statafel in het midden van de tuin om even met de hele club te overleggen. “Jongens, meisjes, kan het even?” De een hangt over zijn bureau, de ander staat op en komt bij de tafel staan, nummer drie posteert zich bij de koffiepot. Besluiten zijn dan (meestal) snel genomen. Sinds deze week houden we wel iets meer afstand van elkaar. Onzin natuurlijk, maar we moeten in deze tijden van corona de goden niet verzoeken.

 

 

 

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)