Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Bunga Bunga!

Bunga Bunga!

Film: La Grande Bellezza

Het verhaal: Het leven van de Romeinse schrijver/societyjournalist Jep Gambardella (Toni Servillo) is één grote swingende, decadente jetsetparty. Maar de even charmante als cynische dandy is stilaan op een leeftijd gekomen waarop hij de balans van het leven moet opmaken. In de nasleep van zijn vijfenzestigste verjaardag wordt Gambardella overvallen door weemoed en twijfels over de vraag of hij wel het juiste leven heeft geleid. Waarom heeft hij niet meer uit zijn literaire talent gehaald? Waarom is hij de echte zin en schoonheid van het leven uit het oog verloren?

Een La Dolce Vita voor de 21e eeuw, want:

- Na Le Conseguenze Dell’Amore en Il Divo was het al duidelijk dat Paolo Sorrentino ooit een meesterwerk op de mat zou leggen. Die belofte wordt met La Grande Bellezza ingelost. Voor het eerst in zijn carrière levert Sorrentino een film af die niet alleen het oog streelt, maar ook de weg naar de hartkleppen weet te vinden. Dit is niet alleen visueel vijfsterrengenot om vingers en duimen bij af te likken, maar bovenal een melancholisch portret van een man die zijn leven had kunnen wijden aan Grote Schoonheid, maar koos voor een banaal en decadent levenspad. Weten dat je de Italiaanse Marcel Proust had kunnen worden, maar bent geëindigd als de Italiaanse Albert Verlinde: je zou voor minder hete tranen van spijt schreien.

- In Sorrentino’s films lijkt de camera niet langer aan de wetten van de zwaartekracht onderhevig: we glijden, zweven en vliegen langs de luxueuze designvilla’s, nachtclubs en marmeren paleizen van Rome.

- Een knappe jongen/meid die stil weet te blijven zitten bij de daverende Italodiscoparty waarmee La Grande Bellezza opent, en die door Sorrentino als een bloedgeile MTV-clip in beeld wordt gezet.

Meer Berlusconi dan Bernini, want:

- La Grande Bellezza is niet over de gehele lengte van bijna tweeëneenhalf uur briljant, maar dat was Fellini ook nooit.

Het salomonsoordeel: Paolo Sorrentino neemt – zoals Fellini dat zei – de temperatuur van een wereld die overduidelijk koorts heeft. Het resulteert in een übernostalgisch meesterwerk over het grote bungabungafeest dat we het leven noemen.

Mark Vluggen

Check the full film programme here: Lumière and Pathé

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)