Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De goede mens van Sezuan

De goede mens van Sezuan

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Bertolt Brecht schreef na 1933 zijn toneelstukken in ballingschap. Tegen 1940 ontstond De goede mens van Sezuan. Voor het eerst opgevoerd in Zürich in 1943. Een sprookje met een ongewoon einde. De goden zijn verontrust en verward. Ondanks alle regelingen en geboden die zij ooit hebben uitgevaardigd, blijken er, mede door armoede en crisis, nauwelijks nog goede mensen te bestaan. Op inspectie komen zij naar de provinciestad Sezuan. Niemand wil deze vreemde ‘doorluchtigheden’ onderdak bieden. Alleen de prostituee Shen Te biedt hun haar kamertje aan. Wanneer de goden verder trekken, krijgt zij een tegemoetkoming voor het verblijf en een pluim voor haar gedrag. Zij koopt een tabakswinkeltje in een volkswijk. De gevolgen zijn rampzalig. Ze geeft rijst en tabak aan de hongerigen en werklozen. Ze neemt een achtkoppige familie in huis. Ze kan niet op tegen schuldeisers. Haar goedheid trekt valse vrijers aan. Haar neef, de heer Sho Ta, biedt uitkomst. Deze handige donder zet de klaplopers aan het werk, houdt de vrijers op afstand, wordt vriendjes met de politie. Er is één probleem. Shen Te en Sho Ta zijn dezelfde persoon. Dat loopt verkeerd. De goden komen zo nu en dan kijken hoe het staat met die ene goede mens. Aan het eind slaan ze op de vlucht omdat ze niet meer weten hoe het verder moet. Als rechters in de zaak Shen Te/Sho Ta prijzen ze op de valreep nog de goede bedoelingen van Shen Te. Schoorvoetend gaan ze akkoord dat Sho Ta eens per maand mag langskomen.

De Toneelgroep Maastricht is bij uitstek geschikt om het levendige en gelaagde toneelstuk uit te voeren. Regisseur Arie de Mol geeft zijn uitvoeringen het motto mee: het tijdloze verhaal van de ploeterende mens en zijn verlangen naar houvast. Het tijdloze verhaal van de ploeterende mens is bij De Mol een hartstochtelijk festival van armoedzaaiers, klaplopers en vrijers. De bezoeker kan zich daar prima mee vermaken. Voor het houvast moeten de goden zorgen. En enkele acteurs die soms uit hun rol stappen om ons kijkers een les te leren. Namelijk: er is geen ideologische les. We mogen het zelf uitzoeken. Ooit zei een Nederlandse recensent over een aantal latere stukken van Brecht: “Het gevoel heeft verstand gekregen.” Probeer Shen Te te zijn, maar niet zonder Sho Ta in te schakelen. Wat mij betreft: vier sterren.

 

Hans Philipsen

                 

www.toneelgroepmaastricht.nl 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)