Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Schrikken van ieder kuchje

Schrikken van ieder kuchje

Photographer:Fotograaf:

Simone Golob

Redactie Observant in tijden van corona (deel 2)

Ik ben verhuisd van de eettafel naar het bureau op mijn werkkamer. Het was noodzakelijk, want de ergonomisch weinig verantwoorde eettafel begon op te spelen. Mijn bureau doet normaal dienst als een soort horizontaal archief voor binnengekomen post, belangrijke documenten, enzovoort. Zaken die ooit nog in het juiste mapje terecht moeten komen. Nu liggen ze tijdelijk op een paar stapels. Tijd om op te ruimen, is er even niet. En dat geldt, vermoed ik, voor heel veel medewerkers van de UM. In plaats van de bouwmarkt, dat goede boek of die lange wandeling, komen ze om in het werk. Het onderwijs moet immers online, de toetsen komen eraan.

Ik had verwacht dat wij het rustiger zouden krijgen nu we geen papieren krant maken en alleen online te vinden zijn. Maar we hebben het drukker dan ooit, er is zoveel nieuws, er zijn zoveel interessante onderwerpen, er komt geen einde aan. Wij zijn gewend aan een deadline, die is ingegeven door de drukker: woensdag 12.00 uur. Daar werken we naar toe en dan is het heel even klaar voor we aan het nieuwe nummer beginnen. Nu razen we door, want ieder nieuwsje, of het nu ‘s ochtends of ‘s avonds of in het weekend binnenkomt, moet zo snel mogelijk op de site.

Tel daarbij op dat we voor ieder overlegje naar het scherm of de telefoon moeten grijpen. We vergaderen via Zoom. Dat werkt heel aardig, maar ik verlang nu alweer naar de ouderwetse  maandagochtendvergadering. Het ligt misschien aan mij, maar al die schermen zijn vermoeiender dan gewoon werken op kantoor. 

En dan is er nog het coronavirus dat ons persoonlijk niet in koude kleren gaat zitten. Mijn collega MJ is zeer bezorgd over haar zus die met corona op de IC ligt, redacteur WD zoekt naar een balans nu ze naast haar werk bij Observant samen met manlief ook docent van hun twee kinderen is, anderen maken zich zorgen over hun naasten. Ikzelf praat via het verpleeghuisraam met mijn moeder, hoop op een mailtje van mijn stiefdochter dat de benauwdheid die bij een coronabesmetting hoort nu toch echt minder wordt, en schrik van ieder kuchje in mijn omgeving.

Kortom: dit zijn geen normale tijden. Het is onverstandig om dan ook nog het werktempo op te schroeven. We moeten juist minderen. Iedereen moet vanaf nu iedere dag verplicht naar buiten. Even van de zon genieten, ontspannen. Dit is een dienstopdracht

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)