Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Negen miljoen leden, en dat voor een aanbieder van obscure klassiekers

Negen miljoen leden, en dat voor een aanbieder van obscure klassiekers

Film in tijden van corona: deel 3

Genoeg gemopperd over mijn aversie tegen video on demand (VOD): tijd om opnieuw een VOD-aanbieder onder de loep te nemen. Na Picl en Film 1 richten we deze week onze blik op MUBI.

Wat is MUBI?

MUBI werd in 2007 – destijds onder de naam ‘The Auteurs’ – opgericht door de Turkse ondernemer en Stanford-alumnus Efe Çakarel. Zijn motivatie? Frustratie over het feit dat hij In The Mood For Love (Wong Kar-Wai, 2000) niet online kon bekijken vanuit een café in Tokio. Die anekdote maakt wel duidelijk uit welke hoek de wind bij MUBI waait: dit is een VOD-platform voor hardcore cinefielen, gewijd aan bijzondere artistieke films uit alle windstreken. Het is ook meer dan een platform: dit is een wereldwijde gemeenschap van filmfanaten, met een bijbehorende website (MUBI Notebook) die filmnieuws, festivalverslagen en essays brengt.

Hoe werkt het?

MUBI hanteert een abonnementsmodel: voor 9,99 euro per maand krijg je toegang tot dertig films, waarbij er elke dag eentje bijkomt en verdwijnt. Elke film is precies dertig dagen via de site te zien. Zo ontstaat een klein maar wisselend aanbod. Daarnaast kun je in de zogenoemde videotheek een klein aantal films los huren voor 3,99 euro.

Hoe ziet het aanbod eruit?

MUBI richt zich vooral op het verleden: hier ga je niet naartoe voor recente bioscoopreleases, maar voor klassiekers. Denk niet aan The Godfather, Psycho of 2001: A Space Odyssey, maar aan behoorlijk obscure, veelal vergeten filmparels. Op het moment van schrijven zijn onder meer te zien: Party (Govind Nihalani, 1984), Calcutta (Louis Malle, 1976), Sun In The Last Days Of The Shogunate (Yūzō Kawashima, 1957) en een retrospectief van regisseur Joseph Losey. Nooit van gehoord? Dat is nou net de bedoeling. Je moet durven vertrouwen op de smaak van de filmexperts die als curatoren voor deze site werken. Naast deze klassiekers zijn er ook enkele recente films uit het festivalcircuit te zien.

Het salomonsoordeel

Meer dan 9,5 miljoen geregistreerde leden heeft MUBI op dit moment. Toegegeven, dat steekt schril af tegen de 167 miljoen Netflix-abonnees, maar het is een opmerkelijk hoog aantal voor een aanbieder van auteurscinema en obscure klassiekers. MUBI wordt in de filmindustrie zeer serieus genomen, iets wat blijkt uit het feit dat de nieuwe directeur van het International Film Festival Rotterdam – de 37-jarige Kroatische Vanja Kaludjercic – voorheen als hoofd acquisities bij MUBI werkzaam was.

Top 3 beste films op MUBI (eind maart 2020)

1. The Servant – Joseph Losey (1963)

De Zuid-Koreaanse regisseur Bong Joon-ho onthulde onlangs een lijstje met films die hem geïnspireerd hebben bij het maken van Oscarwinnaar Parasite. Een van die films is The Servant, de eerste samenwerking tussen de Amerikaanse regisseur Joseph Losey en de Britse toneelschrijver (en latere Nobelprijswinnaar) Harold Pinter. De plot: een rijke en verwende Londenaar neemt een nieuwe butler in dienst, die vervolgens feilloos misbruik maakt van de zwakheden van zijn baas. Klinkt bekend in de oren, nietwaar?

2. Dead Souls – Wang Bing (2018)

Wang Bing geldt sinds de negen uur durende documentaire Tie Xi Qu: West Of The Tracks (over het verval van een industrieel district in het noordoosten van China) als een van de belangrijkste filmmakers van China, maar zijn films zijn in Nederland nooit buiten het festivalcircuit te zien geweest. Op MUBI is – gesplitst in drie delen van om en nabij drie uur per deel – zijn majestueuze documentaire Dead Souls te zien, over een verzwegen hoofdstuk uit de Chinese recente geschiedenis: de heropvoedingskampen in de Gobiwoestijn.

3. A Countess From Hong Kong – Charles Chaplin (1967)

Mag er ook een mislukte film in de top 3? A Countess From Hong was de zwanenzang van Chaplin. Hij werkte opeens met grote filmsterren – Marlon Brando, Sophia Loren – en in kleur. Het niveau van deze farce – over een Wit-Russische gravin die droomt van een beter leven in Amerika – ligt volgens de VPRO niet bijster veel hoger dan een doorsnee aflevering van Love Boat, maar dit is desondanks het soort curiosum waarvoor je graag een MUBI-abonnement wil afsluiten.

Mark Vluggen

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)