Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik lig in bed naar het plafond te staren; te hopen dat mijn gedachten stoppen”

“Ik lig in bed naar het plafond te staren; te hopen dat mijn gedachten stoppen”

Photographer:Fotograaf:

Archief Maja Niekrasz

Het zijn moeilijke tijden voor Maja Niekrasz, eerstejaars European Law. “Ik worstel al mijn hele leven met depressie en angsten. Ik heb de neiging om alles te overdenken. Sinds een aantal jaar heb ik hulp en ik heb al veel progressie gemaakt, maar nu lijkt het alsof ik een paar stappen terug ben gevallen.”

Haar brein maakt overuren. “Ik blijf denken ‘wat als’. Wat als deze crisis nooit eindigt? Wat als mijn grootouders het virus krijgen en overlijden? Wat als ik niet-gediagnostiseerde astma heb? Rationeel gezien weet ik dat dit onmogelijk is. Ik heb geen astma en mijn grootouders zijn al veilig in hun huis sinds begin maart. Maar mijn gedachten blijven maar doorgaan.”

Ook de eenzaamheid die ze nu ervaart, komt haar mentale gezondheid niet ten goede. “Ik woon alleen in een appartementje. Al mijn vrienden hebben Maastricht verlaten en ik kan niet terug naar Polen omdat de grenzen gesloten zijn. Het maakt me verdrietig dat ik hier vast zit.” Op sommige dagen is het zelfs onmogelijk om uit bed te komen, zegt Niekrasz. “Dan lig ik in bed naar het plafond te staren; te hopen dat mijn gedachten stoppen.” Het kost haar al haar energie: “Ik heb geen kracht om te studeren.”

Een wandeling maken of een stuk hardlopen zou haar goed kunnen doen, maar Niekrasz gaat niet naar buiten. “Ik ben te bang dat ik het virus oploop. Mijn boodschappen bestel ik online.” Een keer per week spreekt ze met de psychologen van de UM. “Dat helpt, maar ze zijn volledig volgeboekt.” Niekrasz durft haar situatie niet met vrienden te bespreken “omdat ik denk dat mijn problemen niet ernstig genoeg zijn. Ik heb bijvoorbeeld Italiaanse vrienden van wie familie ziek is of zelfs stervende. Als ik er rationeel over nadenk, weet ik dat mijn vrienden me zouden helpen als ik het vroeg, maar mijn gevoel zegt dat ik het niet mag vragen.”

Om te ontspannen kijkt ze films die ze keek in haar kindertijd. “Toy Story bijvoorbeeld geeft me troost. Daarnaast probeer ik niet te vaak naar het nieuws te kijken. Ik kijk om de dag.” Het doet haar goed dat mensen nu zo aardig voor elkaar zijn. “Ik kijk uit naar het moment dat we samen mogen komen en het normale leven weer verder gaat. Dat zal hartverwarmend zijn.”

Hoe zijn deze corona-tijden voor studenten? Wat betekent het voor hun studie en hun leven daarbuiten? Elke dag spreekt Observant een student om een idee te krijgen van de impact van het virus.

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)