Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Lichaamloos

Lichaamloos

Photographer:Fotograaf:

archief Jan de Roder

Niet alleen ik, ook veel van mijn collega’s werkten al veel thuis. Daar kun je je concentreren immers. De overgang naar thuis volledig online werken was dus niet zo groot als bij veel familie, vrienden en buren. Maar al vrij snel begon het knagen. Want niet het thuiswerken bleek het probleem, het was het skypen en zoomen, vooral het laatste inmiddels, waar ik maar niet aan lijk te kunnen wennen. Het zoomen met collega’s die je al jarenlang kent, dat gaat goed en is vaak ook leuk. Je laat je studeerkamer zien, het uitzicht, je krijgt commentaar op het feit dat je nog ongeschoren bent en nog in je ochtendjas zit, kortom: veel zoomplezier met een hoog effe bijkletsen-gehalte. Precies wat je nodig hebt want ik begin mijn collega’s toch wel te missen.

Wat ik altijd met scriptiestudenten of andere studenten voor de corona-crisis heb gedaan, is telefoneren als ze niet in Maastricht konden zijn. Ze vonden dat wat curieus en ouderwets, maar het werkte altijd prima. Dat zou ik nu ook weer kunnen doen en met sommige studenten doe ik dat nog steeds, al was het maar omdat het ook hun voorkeur heeft (niet toevallig, denk ik, zijn dit wat oudere studenten). Maar ja, met groepsonderwijs kom je niet onder zoomen uit en veel studenten gaan er vanzelfsprekend vanuit dat er ook individueel gezoomd wordt.

Het duurde lang voordat ik erachter kwam wat me tegenstond in het zoomen met studenten, en dan bedoel ik vooral het zoomen met een groep. Ik kan mijn lichaam niet gebruiken! Ik vertel wat, leg wat uit, en zie rechtsboven alleen dat hoofd van me. Dat hoofd moet ook in dat vierkant blijven. Ik gesticuleer wel, zij het minder dan normaal, maar ik voel me geamputeerd. Ik moest denken aan wat de Duitse dichter en schrijver Hugo von Hofmannsthal schreef over de beroemde negentiende-eeuwse acteur Friedrich Mitterwurzer. Hij was zo’n groot acteur omdat zijn lichaam de meest indringende uitdrukking van de woorden zou zijn geweest. Ik ben geen acteur maar onderwijs is ook theater. Zonder mijn lichaam lijken de woorden toch echt minder overtuigend. Nou ja, zo voelt het tenminste.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)