Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Opinie: Denk er nu over na: wil jij naar de IC voor een (mogelijk) langer leven?

Opinie: Denk er nu over na: wil jij naar de IC voor een (mogelijk) langer leven?

Photographer:Fotograaf:

Simone Golob

Wat als er straks onverhoopt toch te weinig IC-bedden blijken te zijn? Dan moet er gekozen worden: wie wel en wie niet. Maar de regels die de keuze bepalen zijn niet eenduidig, zegt Jan Hamers, hoogleraar ouderenzorg aan de Universiteit Maastricht. “Het is niet zwart-wit. We moeten oppassen dat we in deze tijden van corona de nuance niet uit het oog te verliezen.”

“We zijn snel geneigd om in tegenstellingen te denken”, benadrukt Jan Hamers. “In goed en fout. Land X doet de grenzen dicht en nog zonder dat we weten of dit zinvol beleid is, reageren bewoners meteen furieus op een buitenlands nummerbord.”

Te dik

Ook als het gaat over de mogelijke tekorten op de intensive care ziet hij sporen van het zwart-wit denken. “De criteria lijken misschien billijk: die is te oud, die is niet topfit, die heeft gerookt en dus ongezond geleefd, die is te dik. Allemaal redenen om geen plaats op de IC te krijgen. Maar stel dat jouw zoon of dochter naar een ‘schijt-aan-corona-feest’ is gegaan en daar besmet is geraakt, dan is dat net zo goed slecht gedrag. Mag hij of zij dan ook niet naar de IC? Gelukkig lijkt het er nu op dat we een dergelijke triage kunnen vermijden, maar ik mag hopen dat - mocht het toch zover komen - artsen in goed overleg en per individu een afweging maken.”

Regie nemen

Los daarvan vindt Hamers dat iedereen zou moeten nadenken of hij of zij wel naar de IC zou willen. “Ik pleit ervoor dat iedereen, ouderen én jongeren, zo veel mogelijk de regie over het eigen leven in handen neemt. Daarom is het heel belangrijk om nu na te denken wat je zou willen en niet te wachten tot het zover is. Wil je naar de IC voor een (mogelijk) langer leven? In hoeverre draagt dit bij aan jouw kwaliteit van leven? Wil je aan de beademing en eventueel alleen sterven ver weg van familie en vrienden? Er zijn genoeg mensen die op die vraag antwoorden: nee, dat wil ik niet. Ik wil niet naar het ziekenhuis. Ik zag gisteren op tv nog een oude dame van tachtig plus. Die was heel helder: ik blijf in het verpleeghuis, ik wil niet naar de IC.”

Begrijp hem niet verkeerd: elk antwoord is goed, zolang “je zelf de regie neemt en niet anderen over je laat beslissen. Het is hetzelfde als met een niet-reanimeren verklaring. Jij bepaalt.”

Aandacht

Nog een laatste punt. Tot op heden is vrijwel alle aandacht uitgegaan naar de ziekenhuizen; daar moesten voldoende beschermingsmiddelen als mondkapjes heen. “Er werken zoveel mensen in de verpleeghuizen en de thuiszorg, voor hen is lang te weinig aandacht geweest. Ik begrijp heel goed dat medewerkers in de thuiszorg soms bang zijn voor datgene wat ze achter de deur aantreffen. Gelukkig lijkt daar de laatste dagen meer aandacht voor te komen.”

En dan de (indirecte) gevolgen van de crisis, ook die vragen om aandacht. “Denk aan overbelaste partners of kinderen van thuiswonende zieke ouderen die opname in verpleeghuizen koste wat kost willen voorkomen omdat daar geen bezoek is toegestaan. Of aan ouderen met dementie in verpleeghuizen voor wie deze maatregelen niet uit te leggen zijn. En aan hospices waar de vraag veel groter is dan de capaciteit. ”

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)