Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

'Zelfs een worm wil nog niet dood'

'Zelfs een worm wil nog niet dood'

De voorbije weken leverden, in al hun tragiek, bijzondere nieuwe inzichten en ervaringen op. Ik deel ze graag.

Mijn dochter woont als gescheiden moeder met drie kinderen 5 km over de grens, in België. Om haar te ondersteunen bij het bezighouden van de kinderen die nu fulltime thuis zijn, probeer ik de intimiderende Belgische politieman te overtuigen van de noodzaak van mijn mantelzorg. Ik vang bot: mensen als ik veroorzaken de problemen, hij zou me moeten beboeten (maar doet het gelukkig niet) en ordonneert me te blijven waar ik ‘gedomicilieerd’ ben. Als een geweigerde vluchteling of een halve crimineel druip ik geëmotioneerd af.

Er komen berichten van coronaslachtoffers uit de kennissenkring waardoor de dreiging concreter wordt. Maar er zijn ook leeftijdsgenoten, beginnende 60-ers, die zonder blikken of blozen beweren dat de natuur momenteel de oudjes ‘opruimt’, want “daar zijn er veel te veel van”. Dan zeg ik niets en denk alleen maar: over een paar jaar ben je zelf dat oudje. Zoals wijlen mijn moeder zei, toen ze op haar 75e terminaal ziek bleek te zijn en wij haar bezworen daar vrede mee te hebben: “Zelfs een worm wil nog niet dood!”

De agenda is leeg. Afgezien van de Zoom-vergaderingen natuurlijk. Privé is het heerlijk rustig. Ik ontdek bij mezelf dat er inderdaad, zoals eerder door anderen beweerd, een kluizenaar in me zit. Een boek, een wandeling, Internet, een film, ik amuseer me wel. ‘My home is my castle’.

In de derde week van de ‘intelligente lockdown’ word ik gebeld door de Mammapoli van het MUMC+: de afspraak op 20 april voor mijn jaarlijkse mammografie na een borstkankerbehandeling 5 jaar geleden, wordt tot nader order geannuleerd. De maanden in aanloop naar die controle bouw ik spanning op. Er is een leven vóór en na de mammo-datum. Met de annulering van het meetmoment zonder concreet alternatief zou ik dus in onzekerheid verder moeten.

Dan gebeurt er iets interessants. Door het Covid-19 virus is mij pijnlijk duidelijk geworden dat we allemaal kwetsbaar zijn en er geen garanties bestaan. Een mammografie op moment X geeft een schijnzekerheid, want het onheil kan zich overal elders in je lichaam, maar zeker ook buiten je lichaam bevinden. Dus ik blijf kalm en laat het gebeuren. Een overwinning op mezelf.

Met alsmaar groeiende bewondering voor de werkers in de zorg en voor de wetenschappers die het virus te lijf gaan, en steeds groter besef van de nietigheid van mijn eigen bestaan, wacht ik als ieder ander op het nieuwe normaal in deze viraal verstoorde wereld.

 

Ellen Krijnen, Senior Advisor Marketing and Recruitment

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)