Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik was bang voor Italiaanse toestanden in Maastricht”

“Ik was bang voor Italiaanse toestanden in Maastricht”

Photographer:Fotograaf:

Archief Bernardo Centofanti

Bernardo Centofanti uit Rome is masterstudent International Business en tutor voor het vak ‘Finance 1.5’. Vlak voordat de universiteit op slot ging, verhuisde hij van zijn semi-studio naar een studentenhuis met vijf anderen. Ze besloten allemaal in Maastricht te blijven. “Ik kan me voorstellen dat mensen teruggaan als ze alleen wonen of geen tuin hebben bijvoorbeeld. Maar als je hier met vrienden in een groot huis met een flinke tuin kunt blijven, is dat beter. Ook heb ik hier meer vrijheid om dingen te ondernemen. Afgelopen zondag bijvoorbeeld zijn we een stuk gaan fietsen met de huisgenoten en hebben we een ijs gegeten. Verder trappen we een balletje in de tuin of drinken we een biertje samen.”

Daarnaast is zijn omgeving in Maastricht heel stimulerend, zegt Centofanti. “Een huisgenoot heeft mijn master recentelijk afgerond en kan me goed helpen. Een andere is ook tutor en we sparren samen over onze lessen en bereiden ze samen voor. Ik mis mijn familie, maar voor studie en werk is het beter dat ik hier blijf.”

Het virus trof Italië het hardst van alle landen in Europa, maar Centofanti heeft niemand in zijn familie- en vriendenkring die besmet is (geweest). “In Rome was het minder erg, maar ook daar zijn de regels streng. Iedereen moet binnen blijven en mag alleen naar buiten met een brief die aantoont wat je gaat doen. In de ‘rustige’ gebieden komt het dagelijks leven stapje voor stapje weer opgang. Fabrieken en kleine winkeltjes gaan een voor een weer open. In Italië zeggen ze nu dat als we niet oppassen, de economie nog harder gaat toeslaan dan het virus.”

“Ik maak me geen zorgen over mijn familie”, zegt hij. “De gezondheidszorg in Rome is goed en mijn ouders en zus houden zich strikt aan de regels. Ik heb me wel zorgen gemaakt toen de sluiting van de Universiteit Maastricht zo lang op zich liet wachten. Wij kregen het nieuws uit eerste hand en wisten hoe schrijnend de situatie in Italië was. Ik was bang dat het hier ook zo hoog zou oplopen. Mijn Italiaanse vrienden en ik hebben overwogen om niet meer naar colleges te gaan, maar dat was gelukkig niet nodig.”

De online onderwijsgroepen die hij volgt bevallen goed, maar Centofanti vindt de discussies minder spontaan. “Een kleine aanvulling is niet meer mogelijk bijvoorbeeld. Je moet echt wachten totdat je de beurt krijgt.”

Wat hem opvalt is dat de studenten er nagenoeg altijd zijn, ook al is er geen aanwezigheidsplicht. “Als ze er niet zijn, krijg ik meestal een afmelding. Het zijn vaak praktische redenen: een broer of zus die de computer nodig heeft.” Hoe de situatie was voordat het virus uitbrak weet hij niet; hij geeft pas sinds kort dit blok. “Ik ben verbaasd over de mogelijkheden van Zoom. Ik gebruik graag de ‘share screen’ functie. Met de muis schrijf ik aantekeningen op. Dat lijkt een beetje op het schrijven op een bord in de onderwijsruimte. Ik ben ervan overtuigd dat het beter is om formules live op te schrijven dan om ze op een blaadje uit te reiken.”

Hoe zijn deze corona-tijden voor studenten en tutoren? Wat betekent het voor hun studie en hun leven daarbuiten? Regelmatig spreekt Observant er een om een idee te krijgen van de impact van het virus.

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)