Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ik hou ermee op

Ik hou ermee op

In de streek waar mijn wiegje stond (ik ben geboren in de Achterhoek - Maastrichtenaar worden was mijn keuze), placht men bij een naderend afscheid te zeggen: d’r is ’n tied van komm’n en d’r is ’n tied van gaon. En de tied van gaon is noe gekomm’n.  En krèk, zo is het. In december heb ik mijn laatste tutorgroepen gegeven, in januari de laatste tentamens nagekeken, het laatste stageverslag beoordeeld, mij door een student laten interviewen ten behoeve van onze alumni en met een colloquium en een drankje afscheid genomen van mijn collegae. En nu neem ik afscheid van u als columnist van Observant. Na twintig jaar stukjes schrijven, waaronder twee jaar iedere veertien dagen één, hou ik ermee op. Net als mijn studenten ga ik u ook vast missen, lezer, want onder het schrijven was u altijd in mijn gedachten. Dan stelde ik mij voor hoe u, al lezend, de wenkbrauwen zou fronsen, moest grinniken, in gepeins verzonk of in woede ontstak en geërgerd de krant in een hoek smeet. Als mijn geschrijf maar iets zou uithalen, daar ging het mij om. Is me dat gelukt? Dat weet ik maar van enkele gevallen. Soms kreeg ik een paar mailtjes, ik ben ook wel eens in de gang of op straat aangesproken, en één keer kwam er een - overigens heel vriendelijke - anonieme brief. Oh ja, en er is een keer naar de hoofdredacteur gebeld. Dat was toen ik duchtig de draak had gestoken met de formulieren die je moet invullen om je reiskosten te declareren. Van de vestigingsplaats van mijn bank had ik geen idee, schreef ik gekscherend, en dus had ik maar de Kaaimaneilanden ingevuld. Daar zitten die duitendieven toch meestal? Prompt belde er iemand van Finance de hoofdredacteur op om te vertellen dat al mijn declaraties waren nagelopen, en ik op geen enkele de Kaaimaneilanden als domicilie van mijn bank had ingevuld - dat zou er trouwens ook nóóit door geglipt zijn. Dus of ik maar op wilde houden met hardwerkende ambtenaren belachelijk te maken. Via de hoofdredacteur heb ik de beller uitgenodigd op mijn kosten een glas te gaan drinken en het er eens over te hebben, maar daar is geen reactie op gekomen. Nu ja, het zij zo. En dat geldt voor al mijn stukjes. Lieve lezer, ik heb mijn best gedaan, meer valt er niet over te zeggen. Het ga u goed.

Dag Nico

Na twintig jaar vertrekt onze zeer gewaarde columnist Nico Baakman. Hij gaat met pensioen. Wij zullen zijn grappige, scherpe, kritische columns gaan missen. Maar ook Nico zelf, met zijn kritische blik, zijn scherpe geest, zijn goede humeur en die twinkelende ogen. Het ga je goed Nico! 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)