Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik steek heel veel tijd in mijn hobby’s, het wordt een soort obsessie”

“Ik steek heel veel tijd in mijn hobby’s, het wordt een soort obsessie”

Photographer:Fotograaf:

Joey Roberts

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Naam: Hanne Diliën (37, Hasselt) * In het dagelijks leven: universitair docent organische en polymeer chemie en portefeuillehouder onderwijs bij de Faculty of Science and Engineering * Burgerlijke staat: samenwonend, twee dochters * Woont in Hasselt

Wat is het eerste wat je gaat doen als de coronamaatregelen worden opgeheven? Een familiefeest organiseren. We vieren de verjaardagen van mijn dochters altijd samen in de zomer en dan komen alle vrienden en familieleden. Ik mis die gezelligheid. In België is het nog wat strenger dan in Nederland. Wij mogen maar met vijf mensen in onze bubbel zitten. Dat is dus één ander gezin. Het is soms wel gek dat het hier zo anders is. In Nederland hoef je bijvoorbeeld zelfs in het ziekenhuis geen mondkapje op, terwijl ik er in België al een op moet als ik van mijn auto naar mijn voordeur loop.

Ideale zondag? Ik probeer de zondag rustig te houden, dat is een familiedag. Tot 20.00 uur, dan gaat de laptop open. Het liefst zou ik iets leuks doen met de kinderen, naar een pretpark gaan ofzo. Maar in de praktijk hebben ze het razend druk en rijden we van turnles naar turnles. Mijn oudste van zeven plant de hele agenda vol: acht uur per week turnen, circus-les, zwemles, muziekles. Laatst vroeg ze of ze misschien op schermen kon; de donderdagavond was nog vrij. Dat doen we toch maar even niet. Ze heeft dat trouwens niet van een vreemde, het is zeer confronterend om jezelf zo terug te zien.

Mijn vrienden snappen niet wat ik doe. Dat valt wel mee, maar voor de familie doe ik ‘iets in het onderwijs’ of ‘iets met chemie’. Onze onderzoeksgroep ontwikkelt sensoren voor allerlei doeleinden. Bijvoorbeeld om glucose in het bloed op te sporen, of bacteriën in een voedsel. Ik hou me vooral bezig met organisch synthese (een bekend voorbeeld is bioplastic, red.). Dat is ook heel breed; nu is het vooral voor medische toepassingen. Daarnaast geef ik vijf vakken in het Maastricht Science Programme en Business Engineering, ben de programma manager van Business Engineering en sinds kort portefeuillehouder onderwijs van FSE.

Hanne als kind. Een stille ontdekker. Als ik ergens nieuwsgierig naar was, dan ging ik dat in mijn eentje uitzoeken. Ik ben extreem perfectionistisch, dus dan wilde ik ook alles tot het kleinste detail weten. Op mijn vierde zei ik al dat ik laborant wilde worden. Dat is niet precies wat ik nu doe, maar het lijkt er wel op. Ik was ook een heel vrolijk kind, en nog steeds ben ik optimistisch. Ik zie heus wel problemen, maar ook snel oplossingen.

Zelf een driegangenmenu koken of pizza bestellen? Een pizza is natuurlijk lekker en snel, maar ik ga toch voor het menu. Ik heb de Hotelschool doorlopen, dus ik ben maître, chef, sommelier, weet alles van voedselveiligheid. Een collega deed het, ik ging een avond mee en vervolgens heb ik me er zeven jaar lang, twee avonden per week ingestort. Zo gaat dat met mijn hobby’s. Ik ben ook beleggingsadviseur, imago coach, heb fotografie gedaan, special FX makeup (make-up om speciale effecten mee te creëren, zoals een wond, red.) en lingeriestyling. Ik steek er heel veel tijd in, het wordt een soort obsessie, totdat ik een bepaald niveau heb behaald. Ik kan een culinair achtgangendiner koken, de catering doen voor een feest van dertig mensen, dus dan ben ik toe aan iets nieuws. Op dit moment zit ik even zonder hobby, ik ben aan het zoeken.

Wat maakt je boos? Ik raak gefrustreerd als mensen dingen zeggen als ‘dit loopt slecht, maar we doen het al twintig jaar zo, dus we blijven het zo doen’. Maar meestal ben ik het snel kwijt. Ik relativeer, denk even twee keer na, bekijk de zaak van de andere kant en dan begrijp ik waarom mensen doen zoals ze doen. Dan kan ik niet boos blijven.

Ik moet harder werken dan de mannen in mijn veld. Ik weet niet of dat moet, maar ik doe het wel. En andere vrouwen ook. We trekken toch meer servicetaken naar ons toe, hebben misschien een groter verantwoordelijkheidsgevoel? Je merkt in mijn vakgebied dat er nog altijd met een andere blik naar mannen wordt gekeken dan naar vrouwen. Toen mijn kinderen baby’s waren en ik wel eens vroeg naar huis moest als ze ziek waren, was de conclusie ‘ah, zie: ze heeft kinderen en nu kan ze haar werk niet meer aan’. Terwijl een man nog net niet een staande ovatie krijgt als hij op tijd vertrekt om de kinderen op te halen. Het is wel aan het veranderen. Ik denk dat we langzaam maar zeker naar een betere balans gaan. Niet binnen twee jaar, maar wel binnen tien.

Als ik in de spiegel kijk dan zie ik… Ik kijk niet zo vaak in de spiegel. ’s Ochtends ben ik in tien minuten de badkamer uit. Ik moet het doen met wat de natuur me gegeven heeft en ik heb geen interesse om daar veel aan te veranderen.

Ik geloof in… Dat je als mens heel veel zelf kan, en je leven voor een groot deel in de hand hebt. Natuurlijk overkomen sommige dingen je, maar daar moet je dan mee leren omgaan. We kunnen meer dan we denken.

Ik lijk op… Mijn ouders zijn twee uitersten. Mijn moeder was altijd heel ondernemend, heeft haar eigen supermarkt gehad . Mijn vader was de rustige ondersteunende factor op de achtergrond. Maar hij had een grote wijsheid, een groot relativeringsvermogen. Hij kon je vragen stellen waardoor je aan het eind van het gesprek dacht: waarom joeg ik me hier zo over op? Ik heb beide kanten in me.

Mijn partner vindt het irritant dat ik… altijd heel veel energie heb. Na een lange werkdag wil ik om 23.00 uur nog even een kast opruimen of de administratie doen. Op vakantie wil ik een land écht gezien hebben, dus niet alleen de toeristische attracties, maar ook andere mooie plekken en de keuken leren kennen. Ik kan me voorstellen dat dat soms vermoeiend is voor de mensen met wie ik samenleef.

Verdrietigste periode? Een paar jaar geleden is mijn vader na een lange slopende ziekte – hij had longkanker – overleden. Je ziet iemand aftakelen. Ik was tegelijk zwanger van mijn oudste. Een maand na haar geboorte is hij overleden. Dat was een heel moeilijke periode. Het gekke was dat toen mijn jongste pas geboren was, mijn schoonvader ziek werd en overleed. Alsof er alleen nieuw leven kan komen als er ook iemand wegvalt.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)