Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Rector: “Als ze straks vragen waar ik trots op ben, staat Global Studies met stip op één”

Rector: “Als ze straks vragen waar ik trots op ben, staat Global Studies met stip op één” Rector: “Als ze straks vragen waar ik trots op ben, staat Global Studies met stip op één” Rector: “Als ze straks vragen waar ik trots op ben, staat Global Studies met stip op één” Rector: “Als ze straks vragen waar ik trots op ben, staat Global Studies met stip op één” Rector: “Als ze straks vragen waar ik trots op ben, staat Global Studies met stip op één”

Photographer:Fotograaf:

Joey Roberts en archief SJ, KJ, GH

Eerste studie waarin alle zes UM-faculteiten samenwerken

MAASTRICHT. Ja, rector Rianne Letschert werd er wel eens moedeloos van. Heb je een “prachtige nieuwe studie” waarin zes faculteiten gaan samenwerken - uniek in Nederland en misschien wel de hele wereld - en dan lijkt het stuk te lopen op “stroperige financiële en bureaucratische systemen die we notabene zelf ontworpen hebben”. Na drie jaar “bloed, zweet en tranen” is Global Studies nu toch een feit. “Dat is lang voor een ongeduldig mens als ik. Maar als ik hier wegga en ze vragen waar ik trots op ben, dan staat Global Studies met stip op één.”

Ja, benadrukt prof. Valentina Mazzucato die aan het hoofd stond van het development team van Global Studies (GS), enkele dagen eerder op het terras van Banditos aan de Grote Gracht. Zonder de rector was deze UM-brede bachelor niet van de grond gekomen; een opleiding die wereldproblemen als klimaatverandering, armoede, racisme, migratie en een pandemie als Covid-19 vanuit verschillende vakgebieden bestudeert en waarin de focus zowel op de Global North als de Global South (onder andere delen van Azië, Midden-Oosten, Centraal Amerika, Afrika) ligt. Voor wie het nu al gaat duizelen, geeft ze meteen een voorbeeld uit de praktijk van GS: “Neem de Somalische piraten die grote vrachtschepen kapen en ze voor losgeld weer vrijgeven. Dit kun je zien als een vraagstuk voor de politieke wetenschappen. Een oplossing zou meer bewaking kunnen zijn, de Europese Unie koos deze optie en stuurde militairen naar de regio. Maar het helpt niet, ze blijven doorgaan. Je kunt dit probleem ook anders benaderen: deze piraten komen uit dorpen die vroeger leefden van de visvangst, maar hun wateren raakten uitgeput nadat grote bedrijven uit Azië en Europa ze hadden leeggevist. Hoe zit dat juridisch? Ze hebben geen werk meer. Gevolg: armoede, tekort aan voedsel, psychische problemen. Hier heb je gezondheidswetenschappen nodig, psychologie, sociologie. Vervolgens willen ze weg van hun geboortegrond en kom je bij het volgende probleem: migratie. Globale problemen zijn aan elkaar gelinkt, je moet het geheel overzien en ze vanuit verschillende disciplines benaderen.”

Wiel uitvinden

Vier jaar geleden diende Mazzucato een plan in voor een nieuwe bachelor van de faculteit Arts and Social Sciences. Maar er waren meer plannen en de keuze viel op Digital Society, dat vorig jaar van start ging. Maar het plan voor Global Studies verdween niet in de la. Het kwam terecht op het bureau van de rector (net als de andere twee bachelorvoorstellen; de faculteit vroeg het college van bestuur mee te denken welke het moest worden) die er brood in zag als de eerste UM-opleiding waaraan alle zes de faculteiten hun steentje zouden kunnen bijdragen. “Alle faculteiten hebben prachtige expertise op het terrein van Global Studies. Dat met elkaar verbinden en scherper positioneren was een kans die we niet voorbij konden laten gaan.” Om te vervolgen: “Iedereen verklaarde me voor gek.” Niet in de laatste plaats vanwege de financiële hobbels: iedere faculteit heeft immers een eigen intern verdeelmodel. Elke decaan zorgt op de eerste plaats voor zijn eigen club, alles wat dat overstijgt zijn extra kosten waarop hij of zij niet staat te springen. Onder het motto: waarom zouden we hierin investeren en niet in een eigen bachelor? Mazzucato: “We moesten het wiel uitvinden. Meedoen aan GS mocht geen straf zijn, we moesten een nieuwe financiële structuur bedenken.” Die kwam er: iedere faculteit betaalt eenzesde van de investeringen - in de vorm van docenten - en krijgt straks als de studie voldoende studenten trekt ook eenzesde van de winst. Letschert: “We hebben nu een financieel kader waardoor interdisciplinaire samenwerking niet doodgeslagen wordt.”

Sprong in het diepe

Mazzucato: “Het hele plan was een sprong in het diepe, maar minder diep omdat alle faculteiten al zo interdisciplinair georiënteerd zijn. Collega’s in het land zijn jaloers, die zeggen: dat lukt ons nooit. Er bestaan opleidingen Global Studies in de wereld, maar die lijken op mijn eerste plan voor Fasos, dat was minder interdisciplinair.”

Hier in Maastricht stak een team met 26 jonge wetenschappers uit alle hoeken van de UM de koppen onder leiding van Mazzucato en Lutz Krebs (nu de programmadirecteur) bij elkaar. In acht keer twee dagen, “het was een snelkookpan, heel intens”, stampten zij een curriculum uit de grond, opgedeeld in semesters. De samenwerking verliep zo soepel dat twee groepen, die ontdekten dat ze op een gemeenschappelijk terrein opereren, een onderzoeksvoorstel bij NWO indienden. Met succes.

Twee docenten

“Niet alleen is het curriculum interdisciplinair -  wij geven het onderwijs ook op een interdisciplinare manier. We hebben docenten met kennis van meerdere disciplines die samen een semester-lange cursus begeleiden. Ikzelf heb expertise op het vlak van antropologie, sociologie en migratiestudies. Op het moment dat ik les ga geven over migratie doe ik dat niet alleen maar samen met een collega van psychologie: we zien zaken verschillend, zullen het ook in de onderwijsgroep vaker niet eens zijn.”

Liberal arts

“Ik ben Italiaanse en studeerde liberal arts aan Williams College in Massachusetts in de VS. Het onderwijsniveau was fantastisch en heel vernieuwend. Ik heb me daar laten inspireren voor het opzetten van bijvoorbeeld een portfolio-systeem waarin studenten diepgaand reflecteren op hun leerdoelen, maar ook op hun gedrag zodat ze meer inzicht krijgen in zichzelf. En voor een intensief mentorsysteem: iedere student heeft een eigen mentor en spreekt daar negen keer per jaar mee: wat wil je uit je studie halen, hoe kun je dat bereiken, waar ligt je kracht, wat is moeilijk?”, zegt Mazzucato. “Er zit dus een liberal arts filosofie achter GS, maar we verschillen wel van de University Colleges in Maastricht en Venlo. Wij hebben één thema: global issues. En waar UCM’ers een cursus kunnen kiezen per discipline, zijn bij ons de disciplines altijd geïntegreerd en valt er minder te kiezen. Het is een heel breed programma, in een master kunnen studenten zich na drie jaar gaan specialiseren.”

Stercollege

De eerste lichting heeft inmiddels zijn weg gevonden naar Maastricht. Zo’n zeventig studenten uit 28 landen werden eind augustus tijdens een feestelijke opening verwelkomd in het Vrijthoftheater. Twaalf procent komt van buiten de EU, nog eens 15 procent heeft een dubbele EU/non-EU nationaliteit. In 2025, zo is de verwachting, moeten er tweehonderd per jaar instromen. “Wij willen graag ook studenten uit de Global South, we streven naar een echte international classroom. Het is een nieuwe markt voor de UM en werving daar kan ook weer vruchten afwerpen voor andere Maastrichtse bachelors.”

De huidige eerstejaars krijgen vanwege corona hybride onderwijs, de ene helft van de groep is online, de andere helft is op de campus. “Het is belangrijk dat onze eerstejaars elkaar letterlijk tegenkomen. Ze weten nog niet wat het is om student aan een universiteit te zijn, we investeren veel in het opbouwen van relaties. We leggen de nadruk op community building en hebben van de NVAO (kwaliteitswaakhond van hoger onderwijs in Nederland en Vlaanderen, red.) ook het keurmerk ‘klein en intensief’ gekregen. Je moet speciale dingen daarvoor doen. Onze studenten hebben een ‘eigen’ gebouw, het Stercollege. Docenten komen naar hen toe. Maar we zitten niet teveel in een bubbel. Onze opleiding is administratief bij Fasos ondergebracht, we zitten op hetzelfde terrein en komen elkaar dus tegen.”

Nog meer?

Nog een laatste vraag aan de rector: komen er nog meer interfacultaire opleidingen? Het panel van de NVAO was vol lof over GS en unaniem in zijn oordeel, zegt Letschert. “Als we nog jong waren, zeiden ze, zouden we voor GS kiezen. We gaan het steeds meer doen, maar eerder met twee of drie faculteiten dan met zes. We hebben nu Business Engineering, een samenwerking van faculteit Science and Engineering en de School of Business and Economics. En ik verwacht de komende jaren nieuwe initiatieven tussen FSE, de medische hoek en de campussen en de regio. Daar zit veel potentie.”

Salomé Jourdan (19), half Duits, half Frans: "Dit is precies waar ik naar op zoek was"

Na haar middelbare school nam Salomé Jourdan twee tussenjaren. Niet omdat ze het leren beu was, maar omdat ze geen idee had welke studie echt bij haar zou passen. “Ik ben begaan met de problemen in de wereld, met het klimaat, armoede, ongelijkheid, vluchtelingen. Ik wil inzicht krijgen in de problemen en mijn steentje bijdragen om de wereld een beetje beter te maken.” Ze ging op onderzoek uit, bekeek het aanbod van heel wat universiteiten in België, Nederland en Frankrijk. “Ik wilde naar het buitenland, maar niet al te ver weg van mijn ouderlijk huis in Freiburg. Ik zit nu zes uur in de trein.” Haar nieuwe studie moest “de diepte ingaan en echt een verschil maken”.  Uiteindelijk stuitte ze op Global Studies in Maastricht. “Ik begon te lezen, en ja, dit was precies waar ik naar op zoek was.”

Het is harder werken dan ze had verwacht. “We moeten meer lezen, dat kost veel tijd. Ik ben nu een tot twee dagen per week op de faculteit. We hebben hybride onderwijsgroepen, dat loopt goed, maar ik hoop dat snel al het onderwijs weer op de campus zal zijn.” Om te concluderen: “Ik denk dat ik de goeie keuze heb gemaakt.”

 

Gaya Hoffman (25), Israël: "Ik voelde: dit is geen toeval, dit moet ik gaan doen"

Ja, ze is een stuk ouder dan de gemiddelde eerstejaars, grinnikt ze. “In Israël moet je na je middelbare school eerst drie jaar in militaire dienst, daarna ben ik drie jaar gaan reizen: Afrika, Australië, Azië, Latijns-Amerika.” Haar ervaringen in het buitenland – ze zag bijvoorbeeld de gevolgen van migratie in Afrika, de vluchtelingen in India - zetten haar op het spoor van internationale samenwerking en global studies. Waarom in Maastricht? “Dat is een grappig verhaal. Ik was in Argentinië en onze auto zat vast in de woestijn. Toen kwam er een Nederlandse backpacker langs. Hij studeerde aan de UM en vertelde over Maastricht. Daarop checkte ik de website en zag GS. Ik voelde: dit is geen toeval, dit moet ik gaan doen.”

De eerste weken zijn heel goed bevallen. “De faculteit doet er alles aan om ons te helpen, onze start was echt heel soepel, ondanks corona. Het mentorprogramma is geweldig, het is uniek om een professor te hebben die je helpt om de juiste weg te vinden.  Ik ben heel enthousiast. This is the place I should be.”

 

Kwesi John (27), Trinidad en Tobago: "Ik wil uiteindelijk teruggaan en daar het verschil proberen te maken"

Hij woont al een aantal jaren in Nederland, hij heeft familie in Rotterdam. In die tijd werkte Kwesi John onder andere als verkoper in de Designer Outlet in Roermond, tot hij besloot om weer te gaan studeren. “Ik twijfelde tussen European Public Health en Global Studies. Ik ben geïnteresseerd in wat er in de wereld gebeurt, wil dat graag beter begrijpen, liefst vanuit verschillende perspectieven. De problemen zijn zo groot en bovendien zozeer onderling verbonden dat je een interdisciplinaire aanpak nodig hebt.”

Hij is geboren en getogen in Trinidad en Toboga, het Caraïbisch gebied, “wij behoren tot de Global South en hebben grote problemen als het gaat om gezondheidszorg, water, armoede, onderwijs. Ik wil uiteindelijk teruggaan en daar het verschil proberen te maken. Al zou ik ook bij de Verenigde Naties willen werken en me daar concentreren op de Caraïben.”

In de eerste week was hij wat gespannen. “Zou ik de oudste zijn? Zou ik makkelijk in contact komen met mijn medestudenten? Hoe zou het pgo bevallen?” Die spanning was snel verdwenen, hij voelt zich als een vis in het water: heeft al vrienden gemaakt, het onderwijs gaat goed en John is lid van de onderwijscommissie en van de studievereniging van GS. “Het is veel werk, maar ik ben graag betrokken en heb bovendien veel ideeën.” Zo zou hij graag beurzen willen voor studenten die een studie in Maastricht niet kunnen betalen. Hij vertelt dit alles in het Engels (“mijn moedertaal”), maar hij spreekt ook Nederlands. “Ik heb tegen mijn medestudenten gezegd: leer op zijn minst de basis van het Nederlands. Als je hier gaat wonen, wil je toch de taal kunnen verstaan.”

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)