Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ze zijn zó gewiekst”

“Ze zijn zó gewiekst”

Photographer:Fotograaf:

Simone Golob

‘Verhuurders’ lichten studenten op

MAASTRICHT. Tweeduizend euro zijn ze kwijt aan een man die zich voordeed als verhuurder. Hij had de twee Portugese masterstudenten een appartement beloofd via Whatsapp; twee slaapkamers, hartje Maastricht. Maar het bleek één grote leugen. Hoewel de hoogtijdagen op de huizenmarkt inmiddels voorbij zijn, blijven op Facebook berichten opduiken over oplichters. Vooral buitenlandse studenten zijn de dupe; aan Observant vertellen ze hun verhaal. “Dit soort praktijken zijn slecht voor de reputatie van een internationale stad.”

Het is vrijdagochtend 28 augustus. Inês Terêncio en Matilde Machado, twee bevriende Portugese masterstudenten, hebben een nacht in een hotel doorgebracht na hun aankomst in Maastricht en wachten nu, zoals afgesproken met de verhuurder, voor de blauwe deur van Sint Nicolaasstraat 35B. Tot nu toe hebben ze hem alleen via Whatsapp gesproken. Tweeduizend euro hebben ze overgemaakt. “Dat ging er nogal chaotisch aan toe”, zegt Terêncio. Hij gaf steeds verschillende bankrekeningen, de ene keer Frans, dan weer Belgisch. Het ging stapsgewijs: eerst een aanbetaling, toen een maand huur en vervolgens nog eens extra borg. We hadden het appartement dringend nodig, dus we wilden niet moeilijk doen.”

Een dik uur draaien ze rondjes op de stoep van de Sint Nicolaasstraat. De verhuurder stuurt het ene na het andere excuus-appje. Terêncio: “Eerst verontschuldigde hij zich dat het appartement nog niet schoon was, vervolgens was de huismeester niet aanwezig, daarna zei hij dat hij eraan kwam, o nee, toch niet, en toen reageerde hij helemaal niet meer.”
Ze bellen aan. Een jongedame opent de voordeur: ‘Nee, er is geen appartement te huur’. Ze beseffen dat ze zijn opgelicht.

Aangifte
Een paar dagen later stappen ze naar de politie om aangifte te doen – “maar zij leken niet echt geïnteresseerd”. De oplichter had in de tussentijd gek genoeg weer van zich laten horen. Terêncio: “Of we onze IBAN konden doorgeven. Hij zei dat hij het geld wilde teruggeven. Dat deed hij uiteindelijk niet.” Het tweetal sliep tien dagen in een hotel, “niet ideaal met online onderwijsgroepen.” Via een makelaar vonden ze uiteindelijk een studio, “helaas met maar één slaapkamer en voor veel geld, maar het is oké.”

Ze vinden het frustrerend dat de politie niets doet. Ook hun e-mail naar de gemeente is nog steeds onbeantwoord, klinkt het.
Volgens Michiel Maes, woordvoerder van de politie Limburg Zuid, heeft de politie enkele meldingen gekregen de afgelopen tijd, maar “we kunnen naast waarschuwen er weinig aan doen. Vaak gaat het om een civiele zaak, een overeenkomst tussen twee partijen. Daarnaast wordt er gebruik gemaakt van buitenlandse rekeningen en dat maakt een onderzoek lastig. Maak geen geld over wanneer je nog geen kamer hebt bezichtigd, zeggen we tegen studenten, zeker niet als je de verhuurder niet vertrouwt of kent.”
Maar wie vanuit het buitenland op zoek gaat, staat met 1-0 achter. Even op en neer vliegen voor een kijkmiddag is onbegonnen werk. En oplichters zijn sluw; de meesten zeggen dat ze in het buitenland verblijven waardoor de student, mocht dat al mogelijk zijn, überhaupt niet kan komen kijken. En nee, een ‘actuele’ video van het huis of de omgeving behoort ook niet tot de opties.

Duitse identiteitskaart
De twee Portugese studenten reageerden in juli op een advertentie op een van de grootste Maastrichtse Facebookhuisvestingsgroepen Rooms/Kamer/Zimmer in Maastricht. Er werd contact gelegd met Andreas Freiherr, een Duitser. “Hij stuurde althans een kopie van een Duitse identiteitskaart via Whatsapp.” Er volgden foto’s van het appartement. Een contract werd ondertekend. “Tuurlijk, zo af en toe bekroop ons het gevoel dat er iets niet klopte, maar hij deed zo goed zijn best om te bewijzen dat hij betrouwbaar was. Hij liet zelfs een bewijs van eigendom zien.” De 24-jarige studenten werken als apotheker in Portugal en hadden zich ingeschreven voor een master in European Public Health aan de Universiteit Maastricht. “We moesten werken, een kamer zoeken én de toelating voorbereiden. Het was stressvol. We waren blij dat we iets hadden gevonden.”

Alarmbellen
“De huizenmarkt in Maastricht is crazy, vooral in de zomermaanden”, zegt de Duitse Laura Meyer, masterstudent aan de School of Business and Economics die ook op Facebook zocht. “Op een advertentie van een kamer reageren gemiddeld vijftig tot zestig mensen. Je krijgt vaak niet eens een antwoord.” Toch had ze geluk. Dacht ze. Maar liefst drie keer tuinde ze er bijna in. Eén keer ging de oplichter wel heel ver. “Via Whatsapp legde ik contact met de verhuurster. Het betrof een driekamerappartement; één kamer was van de eigenaresse zelf, maar ‘ze studeerde geneeskunde in Londen en was er nu niet’, een van mij en een van een Griekse studente die pas in oktober zou arriveren.” Meermaals gingen de alarmbellen rinkelen: de verhuurster wilde niet skypen, de verstuurde foto’s leken niet van een en dezelfde kamer en gevoelsmatig paste de foto (blonde vrouw) op de ID-kopie niet bij haar stem, vond Meyer. “Ze had een Afrikaans accent. Toch reageerde ze altijd snel op mijn vragen; ik kreeg zelfs het nummer van de Griekse studente die er ook zou komen wonen. En de Griekse nam meteen op en was nog aardig ook!” Te mooi om waar te zijn. “Ik vermoedde dat een en ander in scène was gezet.” Het was de druppel. “Ongelooflijk”, zegt ze, “ze zijn zo gewiekst.”

Streetview
Ook de Duitse Sandra Formen, eerstejaars Biomedical sciences, had haar twijfels bij het verhaal van ene Charlotte die zich voordeed als huisbaas. Toch ging ze erin mee. Vertrouwen won het (voor even) van wantrouwen. “Ik had Whatsapp-contact en haar voor de zekerheid gevraagd om op de foto te gaan staan met haar paspoort in haar hand, zodat ik haar identiteit kon controleren. Ik deed hetzelfde. Niet handig, daar ben ik nu ook wel achter.” Formen zag dat de huisbaas de Duitse nationaliteit had en tikte een bericht in het Duits. Frappant genoeg antwoordde ze: Ich bin nicht in Deutschland aufgewachsen, also spreche ich wenig.

“Ik vond het maar raar. Bovendien leken de foto’s van het appartement niet overeen te komen met de locatie op Google street view.” Maar Formen voelde zich onder druk gezet, bang dat de kamer aan haar neus voorbij zou gaan. Vlak voordat ze een transactie van honderd euro in orde wilde maken, stuitte haar zus op Facebook op een verhaal over oplichting. De naam van deze Charlotte werd genoemd. Formen was van plan om aangifte te doen, “maar ik heb het er uiteindelijk bij laten zitten”.

Prooi
Google street view blijkt een goede manier om foto’s te checken. De Franse Emma Gachon, eerstejaars aan het University College Maastricht, kon aan het uitzicht afleiden dat ze werd bedonderd. “Er klopte niets van.” Gachon heeft inmiddels wel door dat de meeste oplichters via Whatsapp willen communiceren – liever niet via Skype of videobellen waarbij hun gezicht te zien is. “Ze willen dat je vooraf betaalt, maar ik zei dat ik dat niet zou doen. Pas als ik in Maastricht was en de kamer had gezien, zou ik beslissen.” Twee keer werd ze voor de gek gehouden, maar ze haakte beide keren net op tijd af.

Criteria
Rick Blezer van Huurteam Zuid-Limburg (voorheen Housing Helpdesk) hoopt dat studenten altijd aangifte doen, ook als het om een poging tot oplichting gaat. “We hebben de afgelopen maanden een tiental zaken binnengekregen over oplichting. Vooral in juli en augustus komen de meeste vragen, dan is er grote drukte op de huizenmarkt. Bij een deel hebben we erger kunnen voorkomen door te adviseren niet te betalen.”

Het Huurteam heeft een lijst opgesteld met een aantal kenmerken van de gemiddelde oplichter, hoe ze te werk gaan, et cetera. Het document kan Rick Blezer niet delen, omdat oplichters daar hun voordeel mee doen, zegt hij. Een tip? “Vaak wordt er vooraf om veel geld gevraagd: een borgsom en soms enkele maanden huur. Dat is zo’n moment waarop je moet gaan twijfelen. Maar sowieso, als je denkt: ‘Dit is te mooi om waar te zijn’, dan is het dat meestal ook."

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)