Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Mijn opa was een geweldig schrijver, ik ben er trots op dat ik zijn genen heb"

"Mijn opa was een geweldig schrijver, ik ben er trots op dat ik zijn genen heb"

Photographer:Fotograaf:

Joey Roberts

De Maastrichtse eerstejaars van 2020/2021

“Ik hoor aan de manier waarop jij ‘yes’ zegt, dat je Nederlands bent,” merkt de Moldavische studente Alina Timosenco (19) op. Ze is net eerstejaars in Maastricht, maar het lukt haar al aardig om de verschillende internationals en ook Nederlanders te spotten. “In het begin dacht ik: ‘Hoe ga ik weten of iemand Nederlands is of niet?” Veel komt ze er in haar kring niet tegen. Ze doet Global Studies, een studie die razend populair is bij internationals, en woont in een internationaal huis. Maar dol op deze Nederlandse stad is ze zeker. “Maastricht voelt als mijn thuis.”

Naam: Alina Timosenco
Studie: Global Studies
Op kamers: Ja
In 5 karaktereigenschappen: Gedisciplineerd, bedachtzaam, nieuwsgierig, onafhankelijk, zorgzaam
Nationaliteit: Moldavische
Dieptepunt 2020: "De afsluiting van mijn middelbareschooltijd. Of eigenlijk, het gebrek aan een afsluiting."
Hoogtepunt 2020: "Naar Maastricht verhuizen en mezelf uitdagen op verschillende gebieden, zoals mijn studie en op mezelf wonen in het buitenland."

Maastricht is niet haar eerste buitenlandse studie-ervaring. “Op de middelbare school mochten we voor een weekje op uitwisseling. Ik ben naar Polen en Duitsland geweest. Daar werkte ik aan lokale projecten over duurzaamheid en het laten krimpen van de economie.” Timosenco ontdekte de mogelijkheid zelf. “Mijn school organiseerde dat niet, maar het was toegestaan om het in schooltijd te doen. Mijn ouders en ik waren ervan overtuigd dat je meer leert op zo’n uitwisseling dan tijdens de week school die je mist.”

Klimaatverandering

Nadat ze naar Polen en Duitsland was geweest, deed Timosenco ook mee aan een lokaal project in een dorpje in Moldavië. Samen met een team werkte ze aan het verminderen van voedselverspilling. En zo begon het balletje te rollen. “Ik ging me steeds meer verdiepen in klimaatverandering. In Moldavië weet de bevolking nog weinig van duurzaamheid.” Ze wordt lid van een NGO die zich focust op ecologie en organiseert evenementen en protesten met de internationale vereniging Fridays for Future, afdeling Moldavië. En ook al is ze nog niet lang in Maastricht, ze heeft ook hier niet stilgezeten. “Met een paar medestudenten denk ik na over duurzame technologie. Het is een samenwerking met Demotech (een project van het Landbouwbelang, red.). Door onderzoek te doen en actief bezig te zijn met deze onderwerpen leef ik veel bewuster.”

Familie

Timosenco heeft haar maatschappelijke bewustzijn niet van een vreemde. “Mijn moeder heeft haar proefschrift geschreven over de houding van adolescenten tegenover klimaatverandering. Mijn vader wil er ook meer over leren.” Haar moeder is internationaal consultant en projectmanager op het gebied van onderwijs in Azië en het Midden-Oosten. Haar vader is dokter. “Sommige ouders in Moldavië vertrekken naar het buitenland om daar geld te verdienen. Dat heb ik gelukkig niet meegemaakt. Als kind blijf je dan achter bij je grootouders.”

Toch voelt de oma van moederskant voor Timosenco als een tweede moeder. “Zij nam ontslag toen ik werd geboren. Als mijn ouders moesten werken, paste zij op mij en mijn zusje. Ze kookte of bracht me naar de kleuterschool. En ze deed typische dingen die je ouders ook doen, zoals zeggen dat je je huiswerk af moest maken,” lacht ze. Haar ouders gingen zeven jaar geleden uit elkaar. Ze bleef vooral bij haar moeder wonen. Hoewel ze oud genoeg was om alleen thuis te blijven, bleef oma toch vaak over de vloer komen. “Soms zo vaak, dat het voelde alsof ze bij ons inwoonde. Het kwam ook weleens voor dat ik gewoon een hele week bij haar ging logeren. Dat was nooit een probleem.” Ze kijkt tegen haar oma op. “Na achttien jaar is ze weer aan de slag gegaan als verpleegster, in dezelfde regio als waar ze werkte voor haar ontslag. Een ander lokaal ziekenhuis vroeg haar om terug te komen. Ze is iemand met veel kennis.”

Postuum

Maar ook haar opa van moederskant is, zij het postuum, van groot belang voor haar. Hij overleed meer dan dertig jaar geleden. “Mijn opa was secretaris van de Moldavische Schrijversbond. Het land maakte toen nog deel uit van de Sovjet-Unie. Toen ik ouder werd, kwam ik erachter dat hij over controversiële onderwerpen had geschreven. Zo had hij openlijk kritiek op de beperking van de vrijheid van meningsuiting, maar de boeken die hij erover schreef werden gecensureerd. Ook schreef hij gedichten, bijvoorbeeld over de armoede in het land en burgers die naar Siberische werkkampen werden verbannen en dat vaak niet overleefden. Kritiek op het Sovjetbeleid kon je niet zomaar publiceren Hij moest voortdurend metaforen gebruiken.” Timosenco heeft zijn gedichten vaak gelezen. “Ze zijn inspirerend, hij was een geweldige schrijver. Ik ben er trots op dat ik zijn genen heb.”

Moldavië

Ofschoon haar thuisland bekend staat als een van de armste landen van Europa, weet Timosenco veel goede aspecten van Moldavië op te noemen. “Het is een heel mooi land met veel natuur, omdat het merendeel van de bevolking op het platteland woont. Maar nog veel belangrijker: Moldaviërs zijn prettige mensen. Je bent altijd welkom. Ze zijn nooit zo gehaast als West-Europeanen en leven op een sobere manier. En ze waarderen je voor wie je bent, niet voor wat je doet.” Ze kijkt met plezier terug op haar jeugd, maar over het conservatisme en de beperkte blik van veel Moldaviërs is ze minder te spreken. “We gaan vooruit, maar men weet er niets over ontwikkelingen als Black Lives Matter, of feminisme. Terwijl huiselijk geweld een groot probleem is. Vrouwen worden niet aangespoord om daar iets over te zeggen.”

Maastricht
Waarom koos ze voor een studie in Maastricht? Nederland, vertelt ze, scoorde sowieso al hoog op haar lijstje. “Veel Moldaviërs gaan, als ze het kunnen betalen, in het buitenland studeren omdat de kwaliteit van het onderwijs daar beter is. Ik kende al mensen van mijn middelbare school die naar Maastricht waren verhuisd. Ze waren heel enthousiast. En de universiteit staat hoog aangeschreven. In februari ontdekte ik de nieuwe bachelor Global Studies. Dat programma leek me perfect.” Ze droomt van een carrière in consultancy, politiek of andere sociale werkgebieden. Maar ze staat nog voor alles open, zowel in Maastricht als in Moldavië. “Misschien volg ik straks een vak bij rechten en denk ik: ‘Dit is het.’ Ik hou van Maastricht, en zou hier misschien willen werken, maar het lijkt me ook geweldig om terug naar Moldavië te gaan. Dan kan ik het land helpen met de kennis die ik hier heb opgedaan.”

Vrienden
In Maastricht is ze omringd door vriendinnen van haar studie en haar zes huisgenoten. “We zijn erg close met elkaar geworden. En ik spreek daarnaast nog veel andere vrienden.” Heeft ze die gemaakt tijdens de Inkom? “Nee, er was toen geen enkele sociale interactie met andere studenten. Ik heb twee keer meegedaan aan de sportactiviteiten, maar dat was het. Eigenlijk had ik een beetje spijt dat ik me had ingeschreven.”

Ze leerde wel veel mensen kennen bij The InnBetween, een Maastrichtse studentenorganisatie die verschillende spirituele evenementen organiseert. “Bij The InnBetween kon je samen mediteren. Dat vind ik het allerleukst en het helpt tegen stress. Er waren ook avonden waarop je yoga kon doen.” Maar ook daar worden ze gehinderd door corona: geen fysieke evenementen meer. “Gelukkig kun je wel nog aan de onlineactiviteiten meedoen. Maar ik mediteer nu liever in mijn eentje, omdat ik geen instructeur meer nodig heb. Eigenlijk zit ik al op een volgend mediteerlevel.”

Lockdown

Volledig van het Maastrichtse studentenleven genieten zit er vanwege corona niet in. “Maar iedereen die hier al langer studeert heeft me op het hart gedrukt: ‘Het is zo leuk in Maastricht! Het is normaal nooit zo kil hier!’” Ze praat luchtig over de situatie. In Moldavië moest ze enkele maanden in volledige lockdown. “Je mocht eigenlijk niets meer. Op een bepaald moment waren de regels zo streng dat je niet mocht hardlopen in het bos. Deed je dat wel, dan kreeg je een boete. Die was enorm hoog: de meeste Moldaviërs zouden enkele maanden moeten werken om het te kunnen betalen.” Toch kijkt ze niet met een negatief gevoel terug op deze periode. “Ik heb het leuk gehad in quarantaine. Mijn zusje zat ook steeds thuis. Met haar heb ik een fijne band en ik spreek haar nog vaak. Zij heeft mij als het ware vervangen in Moldavië,” grapt ze. “Ze heeft bijvoorbeeld mijn plek in de debatclub overgenomen.”

Verkiezingen

Terwijl de rest van de wereld zich druk maakt over Trump en Biden, is Timosenco bezig met heel andere verkiezingen. Het Moldavische volk is naar de stembus gegaan. “Een paar weken geleden was ik heel pessimistisch.” Ze was angstig dat mensen niet gingen stemmen vanwege de ellenlange rijen, die in de eerste ronde opliepen tot vijf uur. Ook dacht ze dat er misschien een nieuwe lockdown zou komen en de stemmers thuisbleven. “En veel mensen gingen niet stemmen omdat ze overtuigd waren dat de uitslag gemanipuleerd zou worden. Maar na de eerste ronde stond de pro-Europese kandidaat onverwacht voor in de peilingen!” Zelf kon ze niet gaan stemmen. Daarvoor moest ze naar Den Haag of Brussel. “Je moet daar fysiek aanwezig zijn, anders telt je stem niet. Den Haag vind ik te ver en ik ben bang dat ik anderen in gevaar breng vanwege corona. En Brussel was al in lockdown.” Ze probeerde daarom vrienden, familie en kennissen in Moldavië aan te sporen. Met succes. Op 15 november kwam het verlossende woord: de pro-Europese kandidaat Maia Sandu heeft de presidentsverkiezingen gewonnen.

Lieve Smeets
 

Wie zijn ze, de eerstejaars van 2020?

Wie zijn de nieuwe eerstejaars van de Universiteit Maastricht? Wat zijn hun dromen, hun plannen en verwachtingen? En hoe vergaat het hen dit jaar? Observant volgt dit academisch jaar zes nieuwelingen. Wij zullen hen een aantal keer interviewen, de eerste keer in het najaar, vervolgens in januari/februari en als laatste in mei/juni.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)