Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Om half 8 's ochtends zit ik al op de mountainbike"

"Om half 8 's ochtends zit ik al op de mountainbike" "Om half 8 's ochtends zit ik al op de mountainbike"

Photographer:Fotograaf:

Illustratie: Simone Golob
Foto: Loraine Bodewes

De tweede golf: Mark Govers

De tweede golf van de coronapandemie is gaande. Hoe is het met de medewerkers van de Universiteit Maastricht? Mark Govers, universitair hoofddocent bij de faculteit Health Medicine and Life sciences (FHML) en universiteitsraadslid, mist zijn collega’s en de sfeer op het werk. Tegelijkertijd is hij enthousiast over onderwijsinnovaties die door corona ontstaan.

Een interview met Mark Govers over de coronapandemie, dan is ‘werkdruk’ een onontkoombaar onderwerp. Als U-raadslid maakt hij zich “grote zorgen” over de – zowel mentale als fysieke – gezondheid van het personeel. “Onder normale omstandigheden is de werkdruk al hoog.” De digitale wereld doet daar nog een schepje bovenop. “Ik vraag me af of mensen dit volhouden, zeker als we nog een paar maanden zo door moeten gaan.”

“Godswonder”
De oorzaak van die werkdruk zit volgens Govers in de manier waarop de universiteit is opgebouwd. “Die is te gefragmenteerd georganiseerd. Of onpopulair gezegd: veel te bureaucratisch. Het werk met studenten an sich is niet zo stressvol. Het zaakje eromheen wel: lijsten die je moet invullen, de verantwoording die je moet afleggen en de toestemming die je moet vragen aan verschillende besluitvormingsgremia. Denk aan de examencommissie, de opleidingscommissie, het onderwijsmanagement, de controller, de universiteitsbibliotheek, et cetera.” Govers noemt het een “godswonder” dat het überhaupt werkt. Dat is geen onwil van bestuurders en medewerkers, benadrukt hij. Maar van regeltjes komen meer regeltjes. “Het is een vicieuze cirkel.”

Mountainbike
Met het mentale welzijn van Govers zelf gaat het wel, zegt hij. E-mails van het werk komen sinds de tweede golf niet langer binnen op zijn telefoon, alleen nog op de computer. Het weekend en de avonden houdt hij dus “meestal” echt vrij. Doordeweeks zit hij al om half acht ’s ochtends op de mountainbike, of maakt hij een wandelingetje om in zijn hoofd de planning van de dag door te nemen. “Dingen die niet meteen nodig zijn, doe ik niet.” Govers werkt vanuit huis en om rust te creëren zet hij wekkers die hem eraan herinneren dat hij pauze moet nemen. Zijn agenda ziet eruit als “een Zwitserse gatenkaas. Ik plan bewust breaks tussen meetings. Dan loop ik een stukje, haal ik ergens een kopje koffie.”

Ook maakt Govers – die alleen woont –  regelmatig een wandeling met zijn moeder of brengt hij “binnen de coronaregels” een bezoekje aan vrienden. Om eenzaamheid te voorkomen vindt hij het “belangrijk een bubbeltje te organiseren. Als je veel alleen thuiswerkt, kun je niet alleen van je werk en collega’s vervreemden, maar ook vereenzamen.”

De wandelingetjes en vriendenbezoeken zijn ook belangrijk om fysieke klachten tegen te gaan. “Je moet het apparaat in beweging houden. Op het werk heb je het loopje naar de printer of je gaat even buurten bij een collega. Thuis zit je vaak veel te lang achter je scherm. Dat is slecht voor je lichaam.” De gevolgen: nek-, rug- en schouderklachten, maar ook vermoeide ogen van alle digitale afspraken. Ook bij Govers beginnen die steeds meer op te spelen.

Grote fout
Toen corona in Nederland voet aan de grond kreeg, besloot Govers al snel om de blokken die hij coördineert van meet af aan opnieuw op te bouwen op een manier die geschikt is voor een online omgeving. “Bestaande vakken onveranderd met een digitaal sausje overgieten is een grote fout die veel docenten maken”, denkt hij. “De ‘echte’ en de online wereld zijn twee verschillende realiteiten.”

Drie hoofdregels liggen aan de basis van zijn nieuwe cursussen. Eén: minder is meer. “Wat is er minimaal nodig om de leerdoelen over te brengen? Docenten vertellen vaak veel te veel tijdens colleges en dat zorgt voor verwarring.” Ook in de ‘echte wereld’. Twee: houd het simpel. Het hybride onderwijs vindt Govers bijvoorbeeld veel te complex. Helemaal online is voor zowel de docent al de student overzichtelijker. En drie: verwacht dat er dingen niet werken. Zo zijn opgenomen hoorcolleges bijvoorbeeld via twee kanalen te bekijken (You Tube en Mediasite). Mocht het ene niet werken vanwege technische mankementen, dan kunnen studenten altijd nog bij het andere kanaal terecht.

Gelaatsuitdrukking
“Niet de oplossing”, zegt Govers. “Maar ik vind het online goed werken met opgenomen kennisclips met daaraan gekoppelde teamopdrachten.” Ook in de toekomst wil hij ze blijven gebruiken. Wel hoopt hij dat de teammeetings en onderwijsgroepen snel weer face-to-face kunnen plaatsvinden. “Aan de gelaatsuitdrukking van studenten of vragen in de pauze zie je of ze het begrepen hebben. Dat mis je op Zoom. Of ze het echt begrijpen zie je nu pas bij de toets en dan is het te laat.”

“Belangrijk is dat de UM deze periode als een kans ziet om te vernieuwen. Moeten we wel weer helemaal terug naar ‘normaal’? Op onderwijsgebied dus, maar dat geldt ook voor werknemers. Als zij bijvoorbeeld drie dagen op kantoor gaan werken en twee dagen thuis zijn er minder gebouwen nodig of kunnen er betere ruimtes worden gemaakt. Er is regie voor nodig om de goede dingen van deze tijd mee te nemen naar de toekomst. Ik verwacht wel wat van het college van bestuur en de faculteitsbesturen.”

De tweede golf
Onderzoekers, docenten, receptionisten, roosteraars, personeel bij de universiteitsbibliotheek, HRM, UM-Sport en de facilitaire dienst: hoe houden zij zich staande gedurende deze tweede golf? Zijn ze er na de eerste perikelen in het voorjaar aan gewend om veel thuis te werken, te zoomen en hybride onderwijs voor te bereiden? Missen ze collega’s en studenten meer dan ooit? Is de keukentafel eindelijk ingeruild voor een degelijk bureau? Loopt de werkdruk nog meer op, of is er juist ruimte? Kortom: hoe gaat het met ze? Observant vraagt het hen.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2020-11-23: Patrick Janssen
We passen ons aan de huidige situatie, daarin is de mens gewoon goed.
Zo Zoomen we ons de dag door en komen tot een resultaat aan het einde van de dag. Soms is dat bevredigender dan anders.
Maar laten we eerlijk zijn, voor velen geldt dat voor de meeste vormen van samenwerking of het krijgen van ideeën een bij elkaar komend groepje beter werkt dan het zittend achter een scherm uitdenken van een strategie.
Wat de inmiddels bijna 9 maanden durende situatie wel leert, is dat er zeker voordelen zijn aan thuiswerken, mits je daartoe in de gelegenheid bent.
De supermarkt brengt de boodschappen, je kunt even de hond uitlaten, de CV-ketel wordt onderhouden, terwijl jij rustig voorttikt.
Voor nieuwkomers bij de UM moet het af en toe knap vervelend zijn om bij de nieuwe werkgever je weg te vinden. Je weet nog vrijwel niets over de organisatie en kent nog weinig mensen.
Ik sluit af met 2 tips, want zo somber als het soms klinkt is het toch niet.
Het is soms een verademing om heerlijk thuis te werken en zaken te combineren, in de toekomst hoop ik echt dat het (a) hybride werken gestalte krijgt en (b) bel of beeldbel in plaats van een e-mail te sturen en maak een wandelafspraak met een (nieuwe) collega en vraag als nieuwkomer aan de langer werkende collega met wie het zinvol is een afspraak te maken om je netwerk uit te breiden.

Patrick Janssen HR

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)