Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

75 dagen

75 dagen

Over 75 dagen is het lente. Lente is een mooi seizoen. Nieuw leven kondigt zich aan. De dagen worden langer. Het wordt langzaamaan warmer. We gaan naar buiten.

Op de eerste warme lentedag loop ik met collega’s naar de Bakery op het plein bij de UNS40. Ieder bestelt zijn favoriete koffie. We maken een praatje met de dames van de coffeecorner. Het heerlijke weer is het gesprek van de dag. Buiten nestelen we ons op de trappen. Als tevreden katten soezen we in het voorzichtige warme voorjaarszonnetje. Een beetje knorrend slenteren we even later weer naar binnen. De herinnering aan dit heerlijke moment is nog voelbaar op onze wangen.

De eerste teenslippers worden gesignaleerd. Na een winter binnen zitten met truien en dikke sokken aan, zijn sommige studenten niet meer te houden. Een enkeling waagt zich aan een korte broek. De ouderejaars weten dat de collegezalen lang koud blijven. Dit moeten dus eerstejaars zijn. Ach, kleine ongemakjes.

Op de tweede warme lentedag fiets ik naar de binnenstad voor een vergadering. Kan het al zonder jas? Net iets te fris maar ik heb het ervoor over. Aan de rand van de stad zie ik het al. De terrassen. Overvol. Van sommige tafeltjes stijgt gezellig geroezemoes op. Bij anderen is het stil en wordt met toegeknepen ogen genoten. Warme chocolademelk maakt plaats voor drankjes met rietjes en frisse kleurtjes. Ik hoor mijn naam en zwaai. Er hangt vriendelijkheid in de lucht.

Op de derde warme lentedag zit ik in de trein. Ik ben op weg naar een promotie in Nijmegen. Het is druk in de trein dus werken zit er niet in. Te veel afleiding. Mijn blik glijdt naar buiten. De rijen netjes aangelegde heuveltjes verraden het seizoen. Het witte goud komt eraan. De eerste paar keer bereid ik ze altijd op klassieke wijze met ham en ei. Als de dagen verder lengen stap ik over op aspergetaarten, - soepen en –terrines. Ik schil ze buiten in het avondzonnetje met een mooi glas witte wijn binnen handbereik.

Dit jaar tel ik de dagen af. Kunnen deze kleine geneugten van het leven werkelijkheid zijn? Of beschrijf ik een droom? Ik ga er eens een nachtje over slapen. Daarna zijn het er nog maar 74.

Caroline van Heugten, hoogleraar klinische neuropsychologie bij de faculteit psychologie en neurowetenschap en de faculteit Health Medicine and Life sciences

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)